ไอเอไอ คเฟอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คเฟอร์

ไอเอไอ คเฟอร์ (IAI Kfir) คเฟอร์เป็นเครื่องบินขับไล่แบบแรกที่สร้างในอิสราเอล โดยต้นแบบของคเฟอร์ คือ มิราจ 5 ของฝรั่งเศส เมื่อในปี ค.ศ. 1969 ฝรั่งเศสงดขายเครื่องบินมิราจให้กับอิสราเอล ทำให้เกิดโครงการคเฟอร์ซึ่งเป็นงานแผนแบบเจ๊ตขับไล่และทิ้งระเบิดในระดับความเร็ว 2 มัคและเป็นความลับสุดยอดของอิสราเอล

เครื่องต้นแบบคเฟอร์ก็สำเร็จในปี ค.ศ. 1972 ซึ่งตั้งชื่อว่าเนเชอร์ เนเชอร์ได้ทำการบินทดสอบและแก้ไขดัดแปลงหลายส่วนโดยเฉพาะส่วนท้ายที่สันดาปท้ายร้อนจัดจนละลาย และเมื่อทดสอบปรับปรุงใหม่เสร็จ เนเชอร์ก็เปลี่ยนชื่อเป็น บาราค การผลิตบาราคเริ่มในปี ค.ศ. 1972 และประสบความสำเร็จอย่างสูงในการต่อสู้กับเครื่องบินมิกของอาหรับ และนับจากนั้นบาราคจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นคเฟอร์ในปัจจุบัน

คเฟอร์ได้รับการเปิดเผยต่อสาธารณชนอย่างเป็นทางการในวันที่ 14 เมษายน ปี ค.ศ. 1975 และในวันที่ 20 กันยายน ปี ค.ศ. 1976 บริษัท ไอเอไอก็ได้เปิดตัวรุ่นใหม่ชื่อว่า คเฟอร์ ซี 2 คเฟอร์ ซี 2 มีลักษณะแตกต่างจากรุ่นแรกคือ ติดตั้งคานาร์คหรือปีกเล็กๆด้านหน้า เหนือช่องรับอากาศ [1]

รายละเอียด คเฟอร์ ซี 2[แก้]

Kfir C-2 0007.jpg
  • ผู้สร้าง :บริษัทไอเอไอ(IAI-Isarael Aircraf Industries) ประเทศอิสราเอล
  • ประเภท:เจ๊ตขับไล่สกัดกั้นและโจมตีหน่วยกำลังภาคพื้น ที่นั่งเดียว
  • เครื่องยนต์: เทอร์โบเจ๊ต เจเนลรัล อีเล็กตริค เจ 79-ยีอี-17 ให้แรงขับสถิต 5,385 กิโลกรัม และ 8,120 กิโลกรัมเมื่อสันดาปท้าย 1 เครื่อง
  • กางปีก: 8.22 เมตร
  • ยาว: 15.55 เมตร
  • สูง: 4.25 เมตร
  • พื้นที่ปีก: 34.8 ตารางเมตร
  • น้ำหนักเปล่า: 7,285 กิโลกรัม
  • น้ำหนักวิ่งขั้นสูงสุด: 14,600 กิโลกรัม
  • อัตราเร็วสูงสุด: 2.3 มัค ที่ระยะสูง 10,970 เมตร และ 1.12 มัค ที่ระยะสูง 305 เมตร
  • อัตราไต่สูงสุด: 14,000 เมตร
  • ระยะเวลาไต่สูงสุด: 11,000 เมตร ภายในเวลา 1 นาที 45 วินาที
  • ระยะทางวิ่งขึ้น: 700 เมตร เมื่อเครื่องหนัก 11,000 กิโลกรัม
  • ระยะทางร่อนลง: 450 เมตร เมื่อเครื่องหนัก 9,000 กิโลกรัม
  • เพดานบินสูงสุด: 18,000 เมตร
  • รัศมีทำการรบ: 520 กิโลเมตร เมื่อบินสกัดกั้น
    • 650 กิโลเมตร เมื่อบินโจมตีกำลังภาคพื้นดิน และบิน ต่ำ-ต่ำ-ต่ำ
    • 1,300 กิโลเมตร เมื่อบินโจมตีกำลังภาคพื้นดิน และบิน สูง-ต่ำ-สูง
  • อาวุธ:ปืนใหญ่อากาศ เดฟา สร้างในอิสราเอล ขนาด 30 มม. พร้อมกระสุนกระบอกละ 125 นัด ติดตั้งอยู่ภายในท่อรับอากาศเข้าเครื่องยนต์ ข้างละ 1กระบอก
    • ภารกิจสกัดกั้น
    • อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ ราฟาเอล ชาเฟอร์ (Shafrir) ที่ใต้ปีก ข้างละ 2 นัด
    • ภารกิจโจมตีกำลังภาคพื้นดิน
    • อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้น แบบ ไชรค์(Shrike) มาเวอริค(Maverick) หรือ โฮโบส(Hobos) ที่ใต้ลำตัว
    • ลูกระเบิดทำลาย ลูกระเบิดเจาะคอนกรีต หรือ ลูกระเบิดเนปาล์ม ที่ใต้ลำตัว 3 ตำบล และใต้ปีกอีกข้างละ 2 ตำบล
  • รวม:คิดเป็นน้ำหนักประมาณ 4,000 กิโลกรัม

[1]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 อภิวัตน์ โควินทรานนท์. "อากาศยาน 1979 ฉบับเครื่องบิน", เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์.กรุงเทพ, 2522.