ไฟรอาร์
ไฟรอาร์ (อังกฤษ: Friar) เป็นนักบวชคาทอลิกประเภทหนึ่ง ซึ่งสังกัดคณะนักบวชภิกขาจาร (mendicant orders) คำว่า ไฟรอาร์ มาจากภาษาอังกฤษ Friar ซึ่งมาจากภาษาฝรั่งเศส frère และภาษาละติน frater แปลว่า ภราดา (พี่น้องชาย) เป็นคำที่คริสตชนในยุคแรกใช้เรียกกันภายในกลุ่มเพื่อแสดงความสัมพันธ์ฉันพี่น้อง นักบุญฟรานซิสแห่งอัสซีซีจึงนำคำนี้มาใช้เป็นชื่อคณะนักบวชที่ตนเองก่อตั้งขึ้น ว่า Ordo Fratrum Minorum (ในประเทศไทยแปลกันว่า คณะภราดาน้อย) ต่อมาคำว่าไฟรอาร์จึงแพร่หลายไปใช้กับคณะนักบวชอื่นๆ (เฉพาะบางคณะ)
เนื้อหา |
ข้อแตกต่างระหว่างไฟรอาร์กับนักพรต [แก้]
ทั้งไฟรอาร์และนักพรต (monk) ต่างเป็นนักบวชคาทอลิก แต่มีวัตรปฏิบัติต่างกัน ไฟรอาร์เป็นนักบวชที่เน้นวัตรด้านเผยแพร่ศาสนา ในยุคแรกๆ ไฟรอาร์ไม่มีที่พักประจำ แต่จะเร่ร่อนไปเรื่อยๆ ดำรงชีวิตโดยขอปัจจัยยังชีพจากประชาชน ไฟรอาร์จึงมีความเป็นอยู่ใกล้ชิตกับสังคมมาก[1] ขณะที่นักพรตจะเน้นวัตรการอธิษฐาน (prayer) การเข้าฌาน (contemplation) มีที่อยู่เป็นหลักแหล่งเรียกว่าอารามซึ่งแยกต่างหากจากสังคม ยังชีพด้วยการเกษตรเลี้ยงตนเองภายในอารามนั้น[2]
คณะนักบวชไฟรอาร์ [แก้]
ตามสภาสังคายนาลียงครั้งที่ 2 ระบุว่าคณะไฟรอาร์แบ่งเป็น 2 ชั้น คือคณะใหญ่ 4 คณะ [1] ได้แก่
- คณะนักเทศน์ หรือที่รู้จักในนามคณะดอมินิกัน ได้รับฉายาว่าไฟรอาร์ชุดดำ (Black Friars) เพราะสวมเสื้อคลุมยาวสีดำทับแฮบิต คณะนี้ก่อตั้งโดยนักบุญดอมินิกในปี ค.ศ. 1215
- คณะภราดาน้อย หรือที่รู้จักกันในนามคณะฟรันซิสกัน มีฉายาว่าไฟรอาร์ชุดเทา (Grey Friar) ก่อตั้งโดยนักบุญฟรานซิสแห่งอัสซีซี
- คณะคาร์เมไลท์ ได้รับฉายาว่าไฟรอาร์ชุดขาว (White Friars)
- คณะออกัสติเนียน เดิมเป็นกลุ่มฤๅษีที่ยึดถือวินัยของนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป ต่อมาจึงรวมกันเป็นคณะเดียว
คณะเล็กมี 10 คณะ [1] ได้แก่
- คณะทรินิแทเรียน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1198
- คณะเมอร์ซีดาเรียน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1218
- คณะเซอร์ไวต์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1240
- คณะมิมิม ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1474
- คณะฟรังซิสกันคอนเวนชวล ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1521
- คณะกาปูชิน ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1525
- คณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้า ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1568
- คณะออกัสติเนียนรีคอลเลกต์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1598
- คณะทรินิแทเรียนไม่สวมรองเท้า ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1599
- คณะการชดใช้บาป ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1781
