ไทลาซีน
| ไทลาซีน[1] ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: สมัยไพลโอซีน ถึง สมัยโฮโลซีน |
|
|---|---|
 |
|
| ไทลาซีนที่สวนสัตว์วอชิงตัน ดี. ซี. ในปี 1902 | |
| สถานะการอนุรักษ์ | |
| การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ | |
| อาณาจักร: | Animalia |
| ไฟลัม: | Chordata |
| ชั้น: | Mammalia |
| Infraclass: | Marsupialia |
| อันดับ: | Dasyuromorphia |
| วงศ์: | †Thylacinidae |
| สกุล: | †Thylacinus |
| ชนิด: | †T. cynocephalus |
| ชื่อทวินาม | |
| Thylacinus cynocephalus (Harris, 1808) |
|
ไทลาซีน (อังกฤษ: thylacine), Thylacinus cynocephalus มาจากภาษากรีก แปลว่า "มีหัวเหมือนสุนัขและมีกระเป๋าหน้าท้อง" รู้จักกันทั่วไปในชื่อ "เสือแทสเมเนีย" (อังกฤษ: Tasmanian tiger) เนื่องจากมีลายทางที่หลังคล้ายเสือ ในอดีตไทลาซีนเคยเป็นมาร์ซูเปียลกินเนื้อที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีถิ่นฐานอยู่ในออสเตรเลีย รัฐแทสเมเนีย และนิวกินี
ไทลาซีนสูญพันธุ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยมีบันทึกไว้ว่า ไทลาซีนตัวสุดท้ายที่สวนสัตว์โฮบาร์ต ชื่อ "เบนจามิน" ได้ตายลงเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1936 เนื่องจากถูกละเลย ขาดการดูแลรักษา และถูกประกาศสถานะสูญพันธุ์โดย IUCN ในปี ค.ศ. 1982 และโดยรัฐบาลท้องถิ่นของรัฐแทสเมเนียในปี ค.ศ. 1986
หลังจากไทลาซีนสูญพันธุ์ มาร์ซูเปียลกินเนื้อที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือ แทสเมเนียนเดวิล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 เป็นต้นมา นักวิทยาศาสตร์ได้จัดตั้งโครงการรวบรวมตัวอย่างทางพันธุกรรมจากไพลโอซีนที่ถูกสตัฟไว้ทั่วโลก เพื่อหาหนทางที่จะทำการโคลนนิงไพลโอซีนให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง [3]
อ้างอิง [แก้]
- ↑ Groves, C. (2005-11-16). Wilson, D. E., and Reeder, D. M. (eds), ed. Mammal Species of the World (3rd edition ed.). Johns Hopkins University Press. p. 23. ISBN 0-801-88221-4.
- ↑ "Thylacinus cynocephalus". สืบค้นเมื่อ 2010-07-23.
- ↑ Julia Leigh (2002-05-30). "Back from the dead". The Guardian (London). สืบค้นเมื่อ 2006-11-22.
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
 |
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: ไทลาซีน |
บทความเกี่ยวกับสัตว์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:โลกของสัตว์
