ไทร์ (ประเทศเลบานอน)
| ไทร์ | |
 |
|
  ไทร์
|
|
| พิกัดภูมิศาสตร์: 33°16′8″N 35°12′59″E / 33.26889°N 35.21639°E | |
|---|---|
| ประเทศ |  Lebanon |
| เขตผู้ว่า | เขตผู้ว่าเลบานอนใต้ |
| District | Tyre |
| Established | 2750 BC |
| เนื้อที่ | |
| - ทั้งหมด | 4 กม.² (1.5 ไมล์²) |
| - เมือง | 17 km² (6.6 sq mi) |
| ประชากร | |
| - เมือง | 60,000 |
| - เขตเมือง | 174,000 |
| เขตเวลา | Eastern European Time (UTC+02) |
| แม่แบบ:Designation list | |
ไทร์ (อาหรับ: صور, Ṣūr; ฟีนิเซีย: 
, Ṣur; ฮิบรู: צוֹר , Tzor; Tiberian Hebrew צר, Ṣōr; อัคคาเดียน: 𒋗𒊒 Ṣurru; กรีก: Τύρος, Týros; ตุรกี: Sur; ละติน: Tyrus; อังกฤษ: Tyre) เป็นเมืองในเขตผู้ว่าเลบานอนใต้ ทางตอนใต้ของประเทศเลบานอน มีประชากรราว 117,000 คน ในปี ค.ศ. 2003[1] ไทร์ตั้งอยู่บนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน อยู่ห่างจากเบรุตทางตอนใต้ราว 80 กิโลเมตร ชื่อของเมืองมีความหมายว่า หิน[2]
ไทร์เป้นเมืองสำคัญของอาณาจักรฟินิเซีย ตั้งแต่ประมาณ 1,100-600 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในสมัยโบราณได้รวมเกาะซึ่งมีอ่าวจอดเรือ 2 แห่ง ปัจจุบันกลายเป็นคาบสมุทรเนื่องจากพระเจ้าอะเล็กซานเดอร์มหาราชแห่งมาซิโดเนียทรงขยายทางข้ามเกาะในคริสต์ศตวรรษที่ 4 เป็นเมืองศูนย์กลางการค้ามานานหลายศตวรรษ เป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมและมหาอำนาจทางทะเลของชาวฟินีเซีย มีชื่อเสียงในการผลิตผ้าไหม มีการกล่าวถึงเมืองนี้ในคัมภีร์ไบเบิลในรัชสมัยของกษัตริย์ไฮแรม (969-936 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ถูกชนชาติต่าง ๆ เข้าครอบครองเรื่อยมาจนในคริสต์ศตวรรษที่ 7 ตกเป็นของพวกมุสลิม ใน ค.ศ. 1124 พวกนักรบครูเสดได้เข้ายึดเมืองและกลายเป็นเมืองหลักของอาณาจักรเยรูซาเลม จนตกเป็นของมุสลิมอีกครั้งใน ค.ศ. 1291
ไทร์ เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศเลบานอน[3] เป็นท่าเรือที่สำคัญของประเทศ มีอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว มีเมืองโบราณมากมายหลายแห่ง รวมถึงสนามกีฬาโรมันโบราณ ที่ติดอยู่ในรายชื่อมรดกโลกของยูเนสโกในปี ค.ศ. 1979
อ้างอิง [แก้]
- ↑ Lebanon – city population
- ↑ (Bikai, P., "The Land of Tyre", in Joukowsky, M., The Heritage of Tyre, 1992, chapter 2, p. 13)
- ↑ Tyre City, Lebanon
