โฮเซ เด ซาน มาร์ติน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โฮเซ เด ซาน มาร์ติน
อนุสาวรีย์ที่เมืองวายากิล ที่ซึ่งโฮเซ เด ซาน มาร์ติน มาพบกับซีมอง โบลีวาร์ เป็นครั้งแรก

โฮเซ ฟรันซิสโก เด ซาน มาร์ติน มาตอร์รัส หรือ โฮเซ เด ซาน มาร์ติน (สเปน: José Francisco de San Martín Matorras หรือ José de San Martín) (25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2321 - 17 สิงหาคม พ.ศ. 2393) เกิดที่เมืองยาเปยู ซึ่งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอาร์เจนตินาในปัจจุบัน เป็นนายพลชาวอาร์เจนตินาผู้ซึ่งเป็นผู้นำในการประกาศเอกราชอเมริกาใต้ตอนล่าง (อาร์เจนตินาและชิลี) จากประเทศสเปน

ประวัติ[แก้]

ในวัยเด็กเขาได้ย้ายไปยังประเทศสเปนซึ่งเป็นบ้านเกิดของบิดามารดา เนื่องด้วยบิดาของเขาซึ่งเป็นทหารในกองทัพสเปนได้ย้ายไปดำรงตำแหน่งที่นั่น หลังจากนั้นเขาจึงเข้าศึกษาในวิทยาลัยโนเบิลมาดริด และเริ่มต้นอาชีพทหารในเวลาต่อมา

ในปี ค.ศ. 1811 เขาได้ออกจากกองทัพสเปนและลงเรือ จอร์จ แคนนิ่ง จากประเทศอังกฤษกลับไปยังกรุงบัวโนสไอเรสซึ่งเป็นที่ที่เขาเกิด และเดินทางถึงในวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1812 พร้อมกับเพื่อนของเขา ไม่นานนัก ซาน มาร์ติน ได้นำกองทัพปลดปล่อยจำนวน 4,000 คน ซึ่งเขาได้ฝึกปรือด้วยตัวเขาเอง ข้ามเทือกเขาแอนดีส สู้รบกับกองทัพของสเปน และสามารถพิชิตกรุงซันอิอาโกของชิลีได้

ถัดจากชิลี เขาได้วางแผนการรบที่จะบุกเปรูโดยทางทะเล แล้วได้ขึ้นบกที่เปรู ในเวลาดังกล่าวนี้ ซาน มาร์ติน ได้ประกาศต่อกองทัพทั้งหมดว่า "ที่พวกเรามาที่นี่ ไม่ใช้เพื่อเอาชนะด้วยกำลัง แต่เพื่อปลดปล่อยประชาชน" เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1821 ในที่สุด เขาก็สามารถปลดปล่อยกรุงลิมาได้สำเร็จ ในวันที่ 28 กรกฎาคม ซาน มาร์ติน ก็ได้ประกาศปลดปล่อยเปรูต่อหน้าประชาชนที่ได้มาชุมนุมกันที่จัตุรัส

แม้จะบอกว่า เปรูสามารถประกาศเอกราชได้แล้วก็ตาม แต่ก็ยังคงต้องสู้รบแล้วสู้รบอีก กับกองทัพสเปน เพื่อให้บรรลุการเป็นเอกราชอย่างสมบูรณ์ ช่วงเวลาดังกล่าวนั้น ขณะที่ซาน มาร์ติน ได้เคลื่อนไหวการปลดปล่อยจากชิลี ขึ้นไปทางทิศเหนือนั้น ซีมอง โบลีวาร์ ก็กำลังเคลื่อนไหวปลดปล่อยอเมริกาใต้ในทางตอนเหนืออยู่เช่นกัน ซาน มาร์ติน คิดว่า เพื่อเอกราชของเปรูจำเป็นที่จะต้องร่วมมือกับกองทัพของโบลีวาร์ ทั้งสองจึงได้กำหนดที่จะพบกันที่เมืองกัวยากิล ซึ่งอยู่ในประเทศเอกวาดอร์ในปัจจุบัน

หลังจากการพบปะพูดคุยกัน ซาน มาร์ติน จึงสรุปได้ว่า จะมอบหมายการปลดปล่อยเปรูให้สำเร็จ แก่ ซีมอง โบลีวาร์ และเขาได้คืนตำแหน่งและอำนาจที่ตัวเขาได้รับมาในการประชุมรัฐสภาครั้งที่ 1 ของเปรู

หลังจากนั้น ซาน มาร์ติน ก็ได้เดินทางออกจากเปรูข้ามไปยังยุโรป แล้วได้ปิดฉากชั่วชีวิตด้วยวัย 72 ปีที่ฝรั่งเศส ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1850

อ้างอิง[แก้]

  • โฮโงะคู, 2555, ปฏิวัติมนุษย์ใหม่, วารสารสร้างคุณค่า, ปีที่ 27, ฉบับที่ 315, หน้า 50
  • Pablo A. Chami, Biography of San Martin, http://www.pachami.com/English/ressanmE.htm, 2012-03-15
  • Immortaxio135