โอโซเลมิโอ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

โอ โซเล มิโอ (นาโปลี: 'O Sole Mio; อิตาลี: Il sole mio แปลว่า "my sun") เป็นเพลงภาษานาโปลีที่แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1898 โดยเอดูอาโด ดิ คาปัว (1865 - 1917) คำร้องโดยจิโอวานนี คาเปอร์โร (1859 - 1920) จากเมืองเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี เนื้อร้องบรรยายถึงความงดงามของพระอาทิตย์ในบ่ายวันหนึ่ง โดยเปรียบเทียบความงดงามของใบหน้าหญิงสาวคนรัก ว่าเปรียบเสมือนพระอาทิตย์อีกดวงหนึ่ง [1]

เพลงนี้เป็นเพลงที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลก มีนักร้องจำนวนมากนำมาร้อง ทั้งนักร้องโอเปร่า เช่น เอนริโก คารูโซ เบเนียมิโก กิกลี มาริโอ แลนซา ลูชาโน ปาวารอตตี และทรีเทเนอร์ส หรือนักร้องป็อป/ร็อก เช่น ไบรอัน แอดัมส์ เอลวิส เพรสลีย์ มีเฟิร์สต

คำร้องเพลงนี้ถูกแปลเป็นภาษาอังกฤษมาแล้วหลายครั้ง ในชื่อ "Down From His Glory" (1921), "There's No Tomorrow" (1949) ขับร้องโดยโทนี มาร์ติน และ "It's Now or Never" (1960) ฉบับที่แต่งคำร้องเป็นพิเศษสำหรับขับร้องโดยเอลวิส เพรสลีย์ ซึ่งติดอันดับหนึ่งของนิตยสารบิลบอร์ด และชาร์ตในอังกฤษ และนอร์เวย์ [2]

ลูชาโน ปาวารอตตี ซึ่งขับร้องเพลงนี้ในปี ค.ศ. 1980 ได้รับรางวัลแกรมมีสาขาการขับร้องเดี่ยวดนตรีคลาสสิก [3] และได้นำมาขับร้องอีกครั้งร่วมกับปลาซิโด โดมิงโก และโคเซ การ์เรรัส ในนาม "Three Tenors" อำนวยเพลงโดยสุบิน เมห์ธา ในปี ค.ศ. 1990 และ 1994 การแสดงในครั้งนั้นได้รับการจดจำ โดยเฉพาะภาพแสดงการหยอกเย้า ล้อเลียนกันระหว่างปาวารอตติ กับโดมิงโกและการ์เรรัส [4]

อ้างอิง[แก้]