โมะโมะตะโร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รูปปั้นโมะโมะตะโรและสัตว์สหายทั้งสาม
ตุ๊กตาโมะโมะตะโร

โมะโมะตะโร (ญี่ปุ่น: 桃太郎 Momotarō) เป็นเทพนิยายเรื่องหนึ่งของญี่ปุ่น ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในหลายๆประเทศทั่วโลก เรื่องราวเกี่ยวกับเด็กชายที่เกิดมาจากลูกท้อ ผู้เปี่ยมไปด้วยความกล้าหาญ ซึ่งภายหลังได้เดินทางทางไปปราบ โอนิ ที่เกาะโอนิงะชิมะ พร้อมกับสัตว์สหายทั้งสามคือ สุนัข ลิง และนก โดยเรื่องราวของเทพนิยายเรื่องนี้ ได้ดำเนินอยู่ในช่วงรัชสมัยเอโดะของญี่ปุ่น

เนื้อเรื่อง[แก้]

[1] กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีตากับยายคู่หนึ่งอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านอันห่างไกล พวกเขาใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ทุกวันตาจะขึ้นเขาไปเก็บฟืน ส่วนยายก็จะไปซักผ้าริมลำธาร พวกเขาใช้ชีวิตอย่างนี้มาตลอด น่าเสียดาย..พวกเขาไม่มีลูก จึงต้องอยู่กันตามลำพังเพียงแค่สองคน และพวกเขาก็รู้สึกเหงา...วันหนึ่งขณะที่ยายกำลังซักผ้าอยู่นั้น ก็สังเกตเห็นลูกท้อลูกหนึ่งไหลมาตามลำธาร หญิงชราพยายามเก็บลูกท้อขึ้นมาจากน้ำอย่างยากลำบาก เพราะมันทั้งใหญ่และหนักมาก ลูกท้อถูกนำกลับบ้าน แล้วยายก็รอให้ตาลงมาจากภูเขา เพื่อที่จะได้กินลูกท้อผลใหญ่น่าอร่อยผลนั้นด้วยกัน เมื่อตากลับบ้าน ยายจึงใช้มีดผ่าลงไปบนลูกท้อผลนั้น พร้อมกับพูดว่า “น่ากินอะไรอย่างนี้” ทันใดนั้นลูกท้อก็แตกออกเป็นสองซีก พร้อมกับมีเด็กผู้ชายหน้าตาน่ารักน่าชังคนหนึ่งออกมาจากลูกท้อทั้งตาและยายต่างนั่งนิ่งตะลึงงัน ขณะที่เด็กผู้ชายคนนั้นก็ร้องไห้เสียงดังไม่ยอมหยุด แต่แล้วความตระหนกตกใจ ก็เปลี่ยนเป็นความดีใจอย่างมากมาย สองตายายโผเข้ากอดเด็กคนนั้นโดยเชื่อว่าสวรรค์ส่งเขามาให้ เด็กน้อยได้ชื่อว่า “โมโมทาโร่” หรือ “เด็กชายลูกท้อ” (โมโมะ หมายถึงลูกท้อ ส่วนตะโร เป็นชื่อที่นิยมใช้กับเด็กผู้ชายชาวญี่ปุ่น) สองตายายเลี้ยงดูโมะโมะตะโระด้วยความรักและเอาใจใส่จนเติบใหญ่ เมื่อโตขึ้นโมะโมะตะโระเป็นคนดี มีน้ำใจ แข็งแรงและมีพละกำลังมาก เขากลายเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่บ้าน วันหนึ่งเมื่อโมะโมะตะโรได้ยินเรื่องราวที่ชาวบ้านลือกันเกี่ยวกับโอะนิ (ญี่ปุ่น:  ?) แห่งเกาะโอนิงาชิม่า (อังกฤษ: Onigashima)โอะนิที่น่ากลัวซึ่งคอยรังควานผู้คนในหมู่บ้าน โมะโมะตะโรจึงขอร้องตากับยายให้อนุญาตให้เขาไปยังเกาะโอะนิเพื่อขับไล่พวกโอะนิร้าย ตอนแรกตากับยายก็รู้สึกกังวลใจและไม่ยินยอม แต่เมื่อโมะโมะตะโรยืนกรานอย่างหนักแน่นว่าจะไปให้ได้ ทำให้ในที่สุดพวกเขาก็ใจอ่อนยอมอนุญาตตามที่โมะโมะตะโรร้องขอ และก่อนที่จะออกเดินทางตากับยายก็เตรียมคิบิดังโงะแสนอร่อยไว้ให้โมะโมะตะโรได้กินระหว่างทางด้วย โมะโมะตะโรออกเดินทางด้วยจิตใจที่มุ่งมั่น แต่ก่อนที่เขาจะออกไปพ้นเขตหมู่บ้าน เขาก็ได้เจอกับสุนัขตัวหนึ่ง มันถามเขาว่า “จะไปไหนเหรอ? แล้วถืออะไรมาด้วยน่ะ?” โมะโมะตะโรตอบกลับไปว่า “ข้ากำลังจะไปเกาะโอนิ และข้าก็เอาคิบิดังโงะที่อร่อยที่สุดในญี่ปุ่นมาด้วย ถ้าเจ้าช่วยข้าขับไล่โอะนิร้าย ข้าจะแบ่งข้าวปั้นแสนอร่อยนี้ให้เจ้าชิ้นนึง” หลังจากที่สุนัขผู้หิวโหยได้กินข้าวปั้นอย่างเอร็ดอร่อย มันก็ได้ร่วมเดินทางไปกับโมะโมะตะโร ไม่นานพวกเขาก็ได้เจอกับไก่ฟ้าตัวหนึ่ง เพื่อแลกกับคิบิดังโงะแสนอร่อยของโมโมทาโร่ ไก่ฟ้าก็ตกลงเดินทางไปด้วย แล้วจากนั้นพวกเขาก็ยังได้ชวนลิงตัวหนึ่งที่เจอระหว่างทางก่อนถึงเกาะโอะนิให้เดินทางไปด้วย แน่นอน! เจ้าลิงน้อยก็ได้กินคิบิดังโงะของโมะโมะตะโรเหมือนกัน เมื่อโมะโมะตะโรและพวกพ้องเดินทางมาถึงเกาะโอะนิโอนิงาชิม่า พวกเขาถูกขวางด้วยประตูบานใหญ่ แต่ไก่ฟ้าก็บินข้ามประตูไปเปิดล็อกจากด้านในได้ ทำให้พวกเขาสามารถเดินผ่านประตูเข้าไปอย่างไม่ยากเย็น แต่ว่า..ภาพที่พวกเขาเห็นนั้นช่างน่าประหลาดใจ พวกโอะนิกำลังเฉลิมฉลองกันอย่างสนุกสนาน... โดยที่แทบจะไม่มีใครสังเกตเห็นพวกของโมะโมะตะโร โมะโมะตะโรตะโกนออกไปว่า “พวกข้ามาเพื่อลงโทษพวกเจ้า ที่สร้างความเดือนร้อนให้กับชาวบ้านในหมู่บ้านของข้า” จากนั้นเขาก็พุ่งเข้าใส่พวกโอะนิที่กำลังมึนเมา เช่นเดียวกับเพื่อนๆ ของเขา ไก่ฟ้าจิกพวกโอะนิจนแตกกระเจิง ส่วนเจ้าลิงก็กระโจนอย่างรวดเร็วและข่วนพวกโอะนิจนบาดเจ็บ และเจ้าสุนัขก็ไล่กัดแขน กัดขาของพวกโอะนิ ต้องขอบคุณคิบิดังโงะที่ดีที่สุดในญี่ปุ่นของโมะโมะตะโร ที่ทำให้พวกเขามีพละกำลังมากมาย เหล่าโอะนิไม่สามารถต่อสู้กับพวกเขาได้ พวกมันต่างวิ่งหนีกระจัดกระจายเพื่อเอาชีวิตรอด ในที่สุดพวกเขาก็ทำสำเร็จ! หัวหน้าของพวกโอะนิผู้พ่ายแพ้ คุกเข่าลงตรงหน้าโมะโมะตะโร พร้อมทั้งน้ำตามันพูดว่า “ข้าขอสัญญาว่าพวกข้าจะไม่ไปรังควานพวกมนุษย์อีก และพวกข้าก็จะมอบสมบัติทั้งหมดของพวกข้าให้แก่เจ้าด้วย แต่ได้โปรดไว้ชีวิตพวกข้าด้วยเถิด ข้าขอวิงวอน” โมะโมะตะโรนำทรัพย์สมบัติทั้งหมดลงเรือ มุ่งหน้ากลับสู่หมู่บ้านของเขาพร้อมด้วยผองเพื่อนและชัยชนะ.

โมะโมะตะโรในรูปแบบสื่อต่างๆ[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]