โดปามีน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

โดปามีน (dopamine)เป็นสารสื่อประสาทกลุ่มแคทีโคลามีน (catecholamines) ที่สร้างมาจากกรดอะมิโนไทโรซีน (tyrosine) โดยอาศัยการทำงานของเอนไซม์ไทโรซีนไฮดร๊อกซิเลส(tyrosine hydroxylase) ในสมองมีปริมาณโดปามีนประมาณร้อยละ 80 ของสารกลุ่มแคทีโคลามีนที่ถูกสร้างขึ้นทั้งหมด นอกจากนี้โดปามีนยังจัดเป็นนิวโรฮอร์โมน (neurohormone)ที่หลั่งจากสมองส่วนไฮโปธาลามัส ซึ่งทำหน้าที่ยัยยั้งการหลั่งโปรแลคตินจากกลีบส่วนหน้าของต่อมพิทูอิตารี

เมื่อโดปามีนถูกปลดปล่อยจากเซลล์ประสาทโดปามีนแล้วจะมีผลต่อสมองส่วนต่างๆ ในหลายวิถีซึ่งได้แก่ (1) วิถีไนโกรสไตรตาล (nigrostriatal) (2) วิถีมีโซลิมบิค (mesolimbic) (3) วิถีมีโซคอร์ติคอล (mesocortical) และ (4) วิถีทูเบอโรอินฟันดิบิวลาร์ (tuberoinfundibular) โดปามีนออกฤทธิ์ผ่านตัวรับโดปามีนที่เป็นโปรตีนซึ่งอยู่บนเยื่อหุ้มเซลล์ ตัวรับโดปามีนทุกชนิดจัดอยู่ในกลุ่มตัวรับที่จับอยู่กับโปรตีนจี (G-protein-coupled receptor)

โดปามีนที่ถูกปลดปล่อยออกมาที่ไซแนปติกเคล็ฟท์ (synaptic cleft)แล้วอาจถูกทำลายได้ 3 วิธี คือ (1)ดูดกลับเข้าเซลล์โดยโดปามีนทรานสปอตเตอร์(dopamine transporter; DAT)(2)ถูกเอนไซม์ทำลาย (3)เกิดการแพร่