โซะ ระ โนะ โวะ โตะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โซะ ระ โนะ โวะ โตะ
แผ่นภาพโปรโมทเรื่องโซะ ระ โนะ โวะ โตะ
แผ่นภาพโปรโมทเรื่องโซะ ระ โนะ โวะ โตะ
ชื่อไทย โซะ ระ โนะ โวะ โตะ
ชื่อญี่ปุ่น ソ・ラ・ノ・ヲ・ト
ชื่ออังกฤษ SO RA NO WO TO
แนว ตลก , ดราม่า , ชีวิตประจำวัน , ไซไฟ
ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์
ผู้กำกับ คันเบะ มาโมรุ
ออกแบบตัวละคร โยชิโนะ ฮิโรยูกิ
ผลิตโดย A-1 Pictures
Aniplex
ฉายทาง ญี่ปุ่น โทรทัศน์โตเกียว
ฉายครั้งแรก 5 มกราคม - 22 มีนาคม 2553
จำนวนตอน 12
มังงะ
เขียนเรื่อง พาราโดเรส
สำนักพิมพ์ ญี่ปุ่น ASCII Media Works
ลงนิตยสาร เด็งเงะคิ ไดโอ
เมื่อ มกราคม 2553 – ปัจจุบัน
เกม
So Ra No Wo To: Maiden Quintet
สร้างโดย Compile Heart
ออกแบบโดย Compile Heart
แนว เพลง , วิชชัวล์โนเวล
เรตติ้ง CERO: B
สำหรับเครื่อง เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล
จำหน่ายเมื่อ 27 พฤษภาคม 2553
โอวีเอ
กำกับ คันเบะ มาโมรุ
สร้างสรรค์ A-1 Pictures
ตอน 2
เผยแพร่ 23 มิถุนายน 2553
22 กันยายน 2553
Wikikartoon.png ส่วนหนึ่งของสารานุกรมการ์ตูนญี่ปุ่น

โซะ ระ โนะ โวะ โตะ (ญี่ปุ่น: ソ・ラ・ノ・ヲ・ト : เสียงของท้องฟ้า คำว่า Wo to อาจมาจาก Oto ซึ่งแปลว่า เสียง ?) เป็นการ์ตูนแอนิเมชันซีรีส์สร้างโดยสตูดิโอ A-1 Pictures และ Aniplex ของญี่ปุ่น โดยเป็นโครงงานเปิดตัวของ Anime no Chikara (ซึ่งเป็นการทำงานร่วมกันของ TV Tokyo และ Aniplex) ออกอากาศทางเครือข่ายโทรทัศน์ TV Tokyo ในช่วง 5 มกราคม พ.ศ. 2553 ถึงวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2553

อะนิเมะ โซะ ระ โนะ โวะ โตะ ออกแบบตัวละครคล้ายคลึงกับเรื่อง คันนางิ (สตูดิโอที่ผลิตเรื่องนี้เป็นแห่งเดียวกัน) แต่เป็นที่กล่าวถึงกันมากว่า มีการออกแบบตัวละครออกมาได้คล้ายคลึงกันกับ อะนิเมะเรื่อง K-ON!

โซะ ระ โนะ โวะ โตะ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับทหารหญิงกลุ่มหนึ่ง ปฏิบัติหน้าที่อยู่ติดชายแดน (No-man 's land) ระหว่างประเทศ Rome (ประเทศสมมติ) และประเทศ Helvetia

เนื้อเรื่อง[แก้]

คานาตะ เด็กสาวผู้ฝันจะเป็นนักเป่าทรัมเป็ต โดยได้แรงบันดาลใจมาจากเสียงทรัมเป็ตเพลง Amazing Grace บรรเลงโดยสาวสวยลึกลับ ผู้ซึ่งช่วยคานาตะจากการจมน้ำเมื่อสองปีก่อน

คานาตะจึงสมัครเป็นทหารในตำแหน่งพลแตร (ทรัมเป็ตและแตรเดี่ยว (bugler) เป็นเครื่องเป่าที่ใช้ให้สัญญาณในการรบ) โดยหวังว่าทางกองทัพจะสอนให้เธอเป็นนักเป่าทรัมเป็ตที่เก่งได้ แต่กลายเป็นว่า ทั้งๆ ที่เธอยังมีฝีมือเป่าทรัมเป็ตไม่ค่อยจะเป็นเพลง แต่เธอก็ต้องถูกส่งไปประจำการอยู่ในเมืองเล็กๆ ติดชายแดนป้อมปราการ ที่มีรถถังใช้การไม่ได้ ทำงานร่วมกับทหารหญิงอีกสี่คน เวลาผ่านไปเสียงทรัมเป็ตของคานาตะก็พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ พร้อมๆกับที่เธอเริ่มเป็นที่รักของทหารคนอื่นๆ ในหน่วย เธอเริ่มเข้ากันได้กับชาวเมือง โบสถ์ และเด็กกำพร้า

เมื่อการรบครั้งใหม่เริ่มขึ้น คานาตะก็ได้มีโอกาสเป่าทรัมเป็ตบรรเลงเพลง Amazing Grace ท่ามกลางฝูงรถถัง เพื่อหวังหยุดยั้งสงคราม แต่เธอจะทำได้หรือ

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

อ้างอิง[แก้]