โชชู
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โชชู (ญี่ปุ่น: 焼酎) เป็นเหล้าชนิดหนึ่งของญี่ปุ่นที่มักกลั่นจากบาร์เลย์ มันเทศ หรือข้าว ปกติมีปริมาณแอลกอฮอล์ประมาณร้อยละ 25 จึงแรงกว่าสาเก ซึ่งทำให้ได้รับการขนานนามว่า"วอดก้าแห่งญี่ปุ่น" โชชูมีต้นกำเนิดมาจากเกาะคิวชู ปัจจุบันมีการผลิตโชชูทั่วประเทศญี่ปุ่น[1]
โชชูสามารถแบ่งออกเป็นสองประเภทใหญ่ ๆ คือแบบโค และแบบโอสึ โชชูแบบโคจะถูกกลั่นหลายครั้งจนทำให้รสชาติที่เจือปนหายไป มีแอลกอฮอล์ไม่เกินร้อยละ 36 ส่วนแบบโอสึจะถูกกลั่นเพียงครั้งเดียวทำให้เหลือกลิ่นเฉพาะของวัตถุดิบที่ใช้ มีปริมาณแอลกอฮอล์ไม่เกินร้อยละ 45[2]
[แก้] อ้างอิง
- ^ "What is Shochu?". http://cocktailtimes.com/dictionary/shochu.shtml. เรียกข้อมูลเมื่อ 2008-9-13.
- ^ "Santory Q&A 焼酎". http://www.suntory.co.jp/customer/FAQ/shochu_type.html#2. เรียกข้อมูลเมื่อ 2008-9-13.(ญี่ปุ่น)
