โชชู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เหล้าโชชูแบบบรรจุขวดและกล่องกระดาษ

โชชู (ญี่ปุ่น: 焼酎) เป็นเหล้าชนิดหนึ่งของญี่ปุ่นที่มักกลั่นจากบาร์เลย์ มันเทศ หรือข้าว ปกติมีปริมาณแอลกอฮอล์ประมาณร้อยละ 25 จึงแรงกว่าสาเก ซึ่งทำให้ได้รับการขนานนามว่า"วอดก้าแห่งญี่ปุ่น" โชชูมีต้นกำเนิดมาจากเกาะคิวชู ปัจจุบันมีการผลิตโชชูทั่วประเทศญี่ปุ่น[1]

โชชูสามารถแบ่งออกเป็นสองประเภทใหญ่ ๆ คือแบบโค และแบบโอสึ โชชูแบบโคจะถูกกลั่นหลายครั้งจนทำให้รสชาติที่เจือปนหายไป มีแอลกอฮอล์ไม่เกินร้อยละ 36 ส่วนแบบโอสึจะถูกกลั่นเพียงครั้งเดียวทำให้เหลือกลิ่นเฉพาะของวัตถุดิบที่ใช้ มีปริมาณแอลกอฮอล์ไม่เกินร้อยละ 45[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. "What is Shochu?". สืบค้นเมื่อ 2008-9-13. 
  2. "Santory Q&A 焼酎". สืบค้นเมื่อ 2008-9-13.  (ญี่ปุ่น)