ซุน โกคู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก โงกุน)
ซุน โกคู
โกคูในวัยต่างๆ.jpg
ภาพ ซุน โกคูในวัยต่างๆ
ข้อมูลบทบาท
จาก ดราก้อนบอล
เริ่มบทบาท หนังสือการ์ตูน
ดราก้อนบอล ตอนที่ 1
หนังการ์ตูน
ดราก้อนบอล ตอนที่ 1
จบบทบาท หนังสือการ์ตูน
ดราก้อนบอล ตอนที่ 159
หนังการ์ตูน
ดราก้อนบอล GT ตอนที่ 64
ข้อมูลผู้สร้างสรรค์
สร้าง อากิรา โทริยามา
ข้อมูลส่วนตัวละคร
เกิด ค.ศ. 737
เหล่ากำเนิด ไซย่า
เพศ ชาย
ซุน โกคู ในวัยเด็ก
ซุน โกคู ในสภาพซูเปอร์ไซย่า

ซุน โกคู (孫悟空, そんごくう, ซง โงะคู) ตัวละครหลักจากการ์ตูนชุดเรื่องดราก้อนบอล และเป็นตัวละครการ์ตูนที่เป็นที่นิยมที่สุดคนหนึ่ง ทั้งนี้ ชื่อ ซุน โกคู มาจากชื่อ ตัวละคร ซุน หงอคง ในนิยายเรื่องไซอิ๋ว ซึ่งสะกดว่า 孫悟空 (ซน โงะกู) ในภาษาญี่ปุ่นเหมือนกัน โกคู หรือ ซุน โกคู เป็นพระเอกของเรื่องเป็นชาวไซย่าที่เก่งที่สุด มีพ่อชื่อบาดั๊ก พี่ชายชื่อ ราดิซ โกคูเป็นชาวไซย่าที่มีอีกชื่อหนึ่งว่า คาคาล็อต โกคูเมื่อตอนเริ่มเรื่องเล่มที่ 1 บอกกับบูลม่าว่ามีอายุ 14 ปี แต่ในเล่ม 3 บอกว่าอายุ 12 ปี เนื่องจากนับเลขผิด โกคูได้ช่วยปกป้องโลกเอาไว้หลายครั้งแล้วจากการทำลายโลกของฝ่ายร้าย เช่น จอมมารพิคโกโร่ ฟรีเซอร์ เซล จอมมารบู โกคูชอบกินข้าวมากๆ และชอบชวนคนอื่นอาบน้ำ และจะหิวบ่อยเป็นคนที่อารมณ์ดีไม่ชอบทะเลาะ ซึ่งต่างกับเบจิต้าอย่างมาก

โกคูได้เรียนฝึกวิชากังฟูกับ ซุน โก ฮัง ปู่บุญธรรม ซึ่งถูกโกคูที่แปลงเป็นลิงยักษ์หลังจากเผลอไปมองดวงจันทร์เต็มดวงเหยียบตาย จากนั้นไปเรียนวิชากับผู้เฒ่าเต่า หรือผู้เฒ่ามูเท็น ซึ่งเป็นอาจารย์ของ ซุน โก ฮัง และ ราชาปีศาจวัว ต่อมาเป็นท่านคารินแห่งหอคอยคาริน ถัดมาอีกได้ไปฝึกกับพระเจ้าโดยมีมิสเตอร์โปโปเป็นผู้ช่วยสอน ต่อมาเป็นท่านจ้าวพิภพได้สอนพลังหมัดจ้าวพิภพจนโกคูเก่งขึ้นมาก พลังที่มากที่สุดของโกคูคือพลังบอลเก็งกิ ซึ่งเอาพลังของสิ่งมีชีวิตทั้งโลกหรือจักรวาลมารวมกันแล้วปล่อยออกไปซึ่งสามารถทำลายล้างได้สูงมาก อาจาย์คนต่อมาของโกคูคือ ชาวดาวยาโดแร็ต ซึ่งยานที่โกคูใช้หนีออกจากดาวนาเม็กได้ตั้งที่หมายไว้อัตโนมัติ ในเรื่องไม่ได้เอ่ยชื่อว่าชื่ออะไร ซึ่งโกคูได้เล่าว่าอ้อนวอนอยู่นานจึงจะสอนวิชาเคลื่อนย้ายในพริบตาให้ อาจารย์คนสุดท้ายของโกคูคือ ชาวดาวเมตามอร์ ที่สอนวิชาฟิวชั่นให้ในปรโลก เป็นวิชาที่ใช้รวมร่างกับคนที่มีขนาดของพลังเท่าๆ กันซึ่งจะทำให้พลังและความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ในเรื่องไม่ได้เอ่ยชื่อ

ประวัติของซุน โกคู[แก้]

ประวัติตามท้องเรื่อง[แก้]

โกคูมีอาจารย์ถึง 7 คน เวลาต่อสู้ทุกครั้งโกคูจะดีใจและตื่นเต้นเพราะจะได้สู้กับคนที่เก่งที่สุดอย่างเช่นฟรีเซอร์ และชาวไซย่าโบรลี่ โกคูถึงแม้จะเก่งที่สุดในเรื่อง แต่เคยเป็นผู้ชนะเลิศในการแข่งขันศึกชิงเจ้ายุทธภพเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น โดยครั้งแรกที่เข้าแข่งขันในศึกชิงเจ้ายุทธภพครั้งที่ 21 แพ้ให้แก่ แจ๊คกี้ ชุน ซึ่งก็คือผู้เฒ่าเต่าที่ปลอมตัวมาเข้าแข่งขัน ป้องกันไม่ให้ลูกศิษย์ทั้งสองคือ โกคู และ คูริริน คิดว่าตัวเองเก่งแล้ว ครั้งที่สองในศึกชิงเจ้ายุทธภพครั้งที่ 22 แพ้ให้แก่ เท็นชินฮัง โดยถูกรถชนระหว่างที่ปลิวออกนอกสนามไปทั้งคู่ ครั้งที่สามในศึกชิงเจ้ายุทธภพครั้งที่ 23 ชนะ พิคโกโร่ จูเนียร์ และได้รางวัลผู้ชนะเลิศศึกชิงเจ้ายุทธภพเป็นครั้งแรก ครั้งที่สี่ในภาคจอมมารบู สู้กับเบจิต้า ซึ่งถูกจอมมารบาบิดี้ครอบงำและได้ฆ่าคนดูในสนามตายมากมาย โกคู จึงตัดสินใจเปลี่ยนสถานที่ไปสู้กับ เบจิต้า เพียงแค่สองคน และเป็นครั้งแรกที่เผยโฉมว่า โกคู สามารถเป็น ซุปเปอร์ไซย่า ขั้นที่ 2 ได้ โดยโกคูสามารถแปลงร่างเป็นซุปเปอร์ไซย่า ขั้นที่ 3 ได้ในภาคจอมมาร บู ซุปเปอร์ไซย่า ขั้นที่ 4 ได้ในภาค GT โดยจะแปลงเป็นซุปเปอร์ไซย่า ขั้นที่ 4 ได้นั้น ต้องแปลงเป็นลิงยักษ์เสียก่อน และสุดท้าย ซุปเปอร์ไซย่า ขั้นที่ 5 และ ขั้นที่ 6 ในภาค AF (After Future) ซึ่งภาค GT และ AF นั้น เป็นการ์ตูน โดจิน หรือ แฟนๆ เป็นผู้เขียน ไม่ใช่ อ.โทริยาม่า เขียน

ประวัติในช่วงเติบโต[แก้]

ซุน โกคูเป็นชาวไซย่า และโตที่โลก โดยมีชื่อเดิมว่า"คาคาร็อต" (แผลงมาจากคำว่า แครอท) โดยมีบิดาที่ชื่อ บาร์ดัคในตอนเด็กซงโกคูจะมีหางงอกมาเหมือนลิง ถ้าเขามองดวงจันทร์เต็มดวงเมื่อไหร่เขาจะกลายร่างเป็นลิงยักษ์ ไม่สามารถควบคุมสติได้ แต่มีพลังโจมตีมหาศาล ตอนโตขึ้นมา เขาสามารถพัฒนาพลังต่อสู้ จนผ่านพ้นขีดขั้นของชาวไซย่าปรกติได้ จนกลายเป็น ซุปเปอร์ไซย่า โดยผมเปลี่ยนเป็นสีทอง และมีพลังโจมตีมหาศาล มีออร่ารอบตัว สามารถเป็นซุปเปอร์ไซย่าได้ทั้งหมด 4 ร่าง

สิ่งที่กลัว[แก้]

จีจี้ ที่เป็นภรรยาของ ซุน โกคู

ครอบครัว[แก้]

ท่าไม้ตาย[แก้]

  • หมัดเป่ายิ้งฉุบ - ใช้ตอนที่ยังเป็นเด็ก
  • ท่าแยกร่างภาพลวงตา 3 ชั้น - ใช้ตอนที่ยังเป็นเด็กในศึกชิงเจ้ายุทธภพครั้งที่ 21 โดยลอกเลียนท่าจาก แจ๊คกี้ ชุน (ผู้เฒ่าเต่า) ที่ใช้ภาพลวงตา 2 ชั้น โดยเห็นเพียงแค่ครั้งเดียวก็สามารถทำตามได้ โกคูสามารถพัฒนาวิชานี้ และนำมาใช้ในการต่อสู้อยู่บ่อยๆ
  • พลังคลื่นเต่า (Kamehameha (かめはめ波) ทั้งญี่ปุ่นและอังกฤษใช้คำๆเดียวกัน) - เป็นท่าที่โกคูเห็นผู้เฒ่าเต่าทำครั้งเดียวก็สามารถทำตามได้
  • วิชาเหินเวหา หรือ บิน - ปูอัลบินได้คนแรกในเรื่อง และเป็นท่าที่ เท็นชิงฮัง และ เจ่าซือ ทำปรากฏให้เห็นในศึกชิงเจ้ายุทธภพครั้งที่ 22 โกคู สามารถบินได้หลังจากไปฝึกวิชากับพระเจ้า
  • หมัดเจ้าพิภพ (Kaio-ken) - เรียนมาจากท่านเจ้าพิภพ เป็นการเพิ่มพลังและความเร็วขึ้นอย่างฉับพลันได้หลายเท่าของพลังร่างกาย โดยจะมีออร่าสีแดงปรากฏขึ้นรอบกาย ใช้ครั้งแรกกับนับป่ะ 1 เท่า เบจิต้า 3 เท่า กินิว 1 เท่า และครั้งสุดท้ายกับฟรีเซอร์ เคยใช้ได้สูงสุด 20 เท่า โดยหลังจากเป็นซุปเปอร์ไซย่าได้แล้ว ท่านี้ก็ไม่เคยใช้อีกเลย
  • บอลเก็งกิ (The Spirit Bomb) - จะมีอยู่ 2 แบบ แบบแรก เป็นขนาดเล็กที่โกคูสามารถถือไว้ในมือข้างเดียวได้ กับ แบบที่ 2 เป็นแบบลูกใหญ่ที่ต้องใช้ทั้งสองมือ(เป็นท่าที่ใช้ปราบจอมมารบู(เด็ก)) ท่านี้เป็นท่าที่รวบรวมพลังมาจากสิ่งมีชีวิต เป็นท่าที่ต้องรวบรวมพลังนานที่สุดในบรรดาทุกท่าไม้ตายของโกคู
  • หมัดตะวัน - เป็นท่าไม้ตายของเท็นชินฮัง โกคู สามารถลอกเลียนท่าได้ และหยิบยืมมาใช้ในยามคับขันหลายครั้ง
  • หมัดเทพมังกร (Dragon Fist) - เป็นท่าเฉพาะของซูเปอร์ไซย่าขั้น 3 กับ 4 เท่านั้นใช้กับ ฮิรูดีการ์น และ มังกร 3 ดาว
  • เคลื่อนไหวในพริบตา (Instantaneous Transmission) - เป็นท่าที่โกคูเรียนมาจาก ชาวดาวยาโดแรต เป็นวิชาที่จะเคลื่อนย้ายตัวเองไปยังสถานที่ใดๆก็ได้ในจักรวาล ตามคลื่นจิตของสิ่งมีชีวิตที่ต้องการจับพลัง
  • ฟิวชั่น - เรียนมาจากชาวดาวเมตามอร์ในปรโลก เป็นวิชาที่ใช้รวมร่างกับคนที่มีพลังเท่าๆ กัน ซึ่งจะทำให้ทั้งพลังและความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

เกี่ยวกับตัวละคร[แก้]

  • ชื่อคาคาร็อท (โรมะจิ: Kakarotto; อังกฤษ: Kakarrot) มาจากคำว่า แครอท (Carrot)
  • ชื่อ ซุน โงกุน เกิดจากการแปลเพี้ยนของทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท.
  • ท่า คาเมฮาเมฮา (พลังคลื่นเต่า) คนวาดได้นำมาจากนามของกษัตริย์นักรบของฮาวายองค์หนึ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเกาะฮาวายที่มีตัวตนอยู่จริง เขาได้เป็นใหญ่จากการที่ทำให้ทุกเผ่าในชาตินั้นต่อสู้และรวบรวมฮาวายกันเป็นหนึ่งเดียวกัน เพราะแต่เดิมนั้นฮาวายนั้นเป็นหมู่เกาะที่ประกอบไปได้ 6 เกาะ และแต่ละเกาะนั้นก็มีคนหลากหลายเชื้อชาติผสมปนเปกันมากมาย ส่วนหนึ่งที่เขาชนะก็เป็นเพราะกัปตันคุก(เป็นผู้ค้นพบเกาะออสเตรเลียและนิวซีแลนด์คนแรก)สนับสนุนในด้านอาวุธ(โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกปืน) http://www.janesoceania.com/hawaii_kamehameha/index.htm
  • เมฆสีทอง โกคู ได้รับมาจากท่านผู้เฒ่าเต่า เป็นรางวัลในการช่วยเหลือเต่ามาส่งที่ทะเล ในเรื่องมี 7 คน ที่สามารถนั่งเมฆสีทองได้ คือ โกคู โกฮัง จีจี้ อาราเร่ กัจจัง 2 คน และอูป้า เมฆสีทองเคยถูกทำลายโดยทัมโบริน ลูกน้องน้องราชาปีศาจพิคโกโร่ แต่ท่านคารินให้โกคูแบ่งไปใช้ได้อีกหลังจากนั้นไม่นาน
  • กระบองวิเศษ โกคู ได้รับมาจาก ซุน โก ฮัง ปู่บุญธรรม ซึ่งได้รับตกทอดมาจากท่านผู้เฒ่าเต่าอีกทอดหนึ่ง ใช้สำหรับต่อบนยอดหอคอยคารินเพื่อเชื่อมต่อกับวังของพระเจ้า
  • สิ่งมีชีวิตตัวแรกที่โกคูฆ่า คือ ปลายักษ์ ในตอนที่ 1 เล่มที่ 1 เพื่อจับมาเป็นอาหาร
  • มนุษย์คนแรกที่โกคูฆ่า คือ นักบินเครื่องบินหมายเลข 84 ของกองทัพโบว์แดง
  • โกคูตอนเริ่มเรื่องมีอายุ 12 ปี ตอนจบภาคจอมมารบู โกคูมีอายุ 45 ปี (คำนวณจากอายุของโกฮังตอนเริ่มภาคจอมมารบูที่มีอายุ 16 ปี + อายุโกคูที่แก่กว่าโกฮัง 19 ปี + 10 ปี หลังจากจอมมารบูตาย)แต่จริงๆ แล้ว อายุของโกคูควรจะเป็น 46 ปี กับอีก 9 เดือน โดย 8 เดือนนั้นมาจากช่วงเวลาที่ชาวดาวนาเม็กอยู่บนโลกหลังจากดาวนาเม็กระเบิด กับอีก 1 ปี 1 เดือน มาจากเวลาที่โกคูอยู่ในห้องกาลเวลาในช่วงเด็ก 1 เดือน และในภาคเซลอีก 1 ปี ซึ่ง อ.โทริยาม่า ลืมคำนวณเวลาในช่วงนั้นไป
  • ตลอดเรื่องดราก้อนบอล แม้โกคูจะปราบคู่ต่อสู้มากมาย แต่เขาได้ฆ่าศัตรูตายไปเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น ได้แก่ บูยอน (ปีศาจที่อยู่ในมัทเซิลทาวน์เวอร์), นายพลแบล็ค (กองทัพเร้ดริบบ้อน), แทมโบรีน และ ดรัม (ลูกน้องของจอมมารพิคโกโร่), จอมมารพิคโกโร่, ยาก้อน (สมุนของบาบิดี้), บูในร่างเด็ก, เบบี้ และ โอเมกา เชนรง, (ในภาค GT)

ชื่อภาษาญี่ปุ่น[แก้]

ในประเทศไทย ได้มีการแปลชื่อของ ซุน โกคู หลายชื่อ ซึ่งรวมถึง "ซุน โงกุน" และ "ซุน หงอคง" โดยชื่อจากภาษาญี่ปุ่น เขียนในคันจิว่า 孫悟空 นั้นหากอ่านตาม การอ่านชื่อคนในแบบญี่ปุ่น (เสียงคุง ซึ่งจะอ่านตามตัว) จะอ่านว่า ซง โกคู เพียงแต่คำว่า ซุน โงกุน นั้นเป็นคำที่เรียกเพี้ยนมานาน บางคนจึงติดปากว่า โงกุน

สำหรับการแปลชื่อเป็น "ซุน หงอคง" แปลตามที่มาของภาษาญี่ปุ่น ให้สอดคล้องกับเจตนาของผู้แต่งที่ต้องการเชื่อมโยงตัวละครเข้ากับ ซุน หงอคงในเรื่องไซอิ๋ว โดยในภาษาญี่ปุ่น ซุน หงอคง ในเรื่องไซอิ๋ว สะกดว่า 孫悟空 (ซง โกคู) เหมือนกัน ภายหลังทางสำนักพิมพ์ ได้มีการเปลี่ยนชื่อตัวละครให้ใกล้เคียงกับรากศัพท์เดิมภาษาญี่ปุ่นผสมกับคำเพี้ยนที่เรียกกันมานานจนติดปาก จนกลายเป็น "โงคู"

ในภาษาอังกฤษ ผู้แต่งโทริยามา อากิรา ใช้ชื่อว่า "Son Goku"

นักพากย์[แก้]

ญี่ปุ่น
สหรัฐอเมริกา
ไทย

ดูเพิ่ม[แก้]