โคฟี คิงส์ตัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก โคฟี่ คิงส์ตัน)
โคฟี คิงส์ตัน
An image of โคฟี คิงส์ตัน.
ข้อมูล
ฉายา โคฟี เนฮาจ คิงส์ตัน
โคฟี คิงส์ตัน[1]
ความสูง 6 ฟุต 0 นิ้ว (1.83 เมตร)[2]
น้ำหนัก 212 ปอนด์ (96 กก)
เกิด 14 สิงหาคม ค.ศ. 1981 (31 ปี)
กานา
พำนัก แทมปา, รัฐฟลอริดา
มาจาก กานา, แอฟริกาตะวันตก
จาไมก้า
ฝึกหัดโดย Chaotic Wrestling
Killer Kowalski
OVW staff
DSW staff
เปิดตัว 4 มิถุนายน ค.ศ. 2005

โคฟี เนฮาจ ซาร์โคดี-เมนซาห์ เกิดวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญาให้กับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในนามสังเวียนมวยปล้ำมีชื่อว่า โคฟี คิงส์ตัน

เนื้อหา

ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ [แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ / ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2006 - ปัจจุบัน) [แก้]

โคฟี คิงส์ตัน กับ แชมป์ยูเอส
โคฟี คิงส์ตัน กับ แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล

โคฟีเปิดตัวครั้งแรก ในศึก อีซีดับเบิลยู ค.ศ. 2007 ในศึกรอว์ (27 ตุลาคม 2008) โคฟีได้จับคู่กับ ซีเอ็ม พังก์ เอาชนะ โคดี โรดส์ และ เท็ด ดิบิอาซี่ 2 สมาชิกกลุ่มเดอะเลกาซี และคว้า แชมป์โลกแทคทีม มาได้[3] และเสียแชมป์ให้กับ จอห์น มอร์ริสัน และเดอะ มิซ[4]

ในศึก โนเวย์เอาท์ (2009) โคฟีได้เข้าร่วมแมตช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท แต่ยังไม่ทันจะขึ้นเวทีก็ถูก เอดจ์ ลอบทำร้ายทำให้โคฟีเสียสิทธิ์ให้กับเอดจ์[5] ในศึกรอว์ (1 มิถุนายน 2009) โคฟีสามารถคว้า แชมป์ยูเอส มาได้ โดยการเอาชนะ เอ็มวีพี[6] ในศึกรอว์ (5 ตุลาคม 2009) โคฟีก็เสียแชมป์ยูเอส ให้กับ เดอะ มิซ ในศึก โอเวอร์เดอะลิมิต (2010) โคฟีสามารถคว้า แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล มาได้จาก ดรูว์ แมคอินไตย์[7] และเสียแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ให้กับ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์[8] ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2010) โคฟีได้ขอท้าชิงแชมป์คืนจากซิกก์เลอร์ แต่ก็ไม่สำเร็จ เพราะกลุ่ม เดอะเน็กซัส ได้มาก่อกวนการปล้ำและเล่นงานโคฟีกับซิกก์เลอร์ ทำให้คู่นี้ไม่มีผลการตัดสิน[9]

ในศึก สแมคดาวน์ (7 มกราคม 2011) โคฟีได้เอาชนะซิกก์เลอร์ และคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล เป็นสมัยที่ 3 มาได้ ในศึก สแมคดาวน์ (25 มีนาคม 2011) โคฟีก็เสียแชมป์ให้กับ เวด บาร์เร็ตต์[10] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 โคฟีได้จับคู่กับ บิ๊กโชว์, เคน และ ซานติโน่ มาเรลล่า เจอกับทีม เดอะคอร์ ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 8 คน สุดท้ายทีมของโคฟี ก็เป็นฝ่ายชนะ[11] โคฟีได้ย้ายจาก สแมคดาวน์ ไปอยู่รอว์ จากผลดราฟท์ ในศึกรอว์ (25 เมษายน 2011)[12] ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) โคฟีสามารถคว้าแชมป์ยูเอส เป็นสมัยที่ 2 มาได้จาก เชมัส ในแมตช์การปล้ำจับฟาดใส่โต๊ะ[13] แต่ก็เสียแชมป์ให้กับซิกก์เลอร์ ในศึก แคปิเทล พูนิชเมนท์[14]

ในศึกรอว์ (22 สิงหาคม 2011) โคฟีและ อีแวน บอร์น สามารถคว้า แชมป์แทคทีม WWE มาได้โดยการเอาชนะ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี และ เดวิด โอทังก้า[15] ในศึก ทีแอลซี: เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ (2011) โคฟีและ อีแวน บอร์น ต้องป้องกันแชมป์แทคทีม WWE กับทีม พรีโมและอีปิโค แต่ก็เอาชนะมาได้[16] แต่ก็เสียแชมป์แทคทีม WWE ให้กับ พรีโมและอีปิโค ในเฮาส์โชว์ 2012[17] ในศึกรอว์ (30 เมษายน 2012) โคฟีและ อาร์-ทรูธ ได้คว้าแชมป์แทคทีม WWE โดยการเอาชนะ พรีโมและอีปิโค[18] แต่ก็เสียแชมป์ให้กับ แดเนียล ไบรอัน และ เคน ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2012)[19]

ในศึกรอว์ (8 ตุลาคม 2012) แลร์รี คิง และภรรยาออกมาจัดรายการ Larry King Now โดยมี เดอะ มิซ เจ้าของตำแหน่งแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล เป็นแขกรับเชิญ มิซบอกว่าวันนี้เป็นวันเกิดของเขา ให้ทุกคนจงร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ซะดีๆ แต่แลร์รีบอกไม่มีใครอยากร้องหรอก และไม่มีใครสนใจแกด้วย โคฟีออกมาเป็นแขกอีกคน แล้วมิซก็ปากเสียด่าทุกคนไปหมด ทำให้ภรรยาของแลร์รีเอาน้ำสาดหน้า แล้วโคฟีก็มาเล่นงานมิซ[20] ในศึก เมนอีเอนต์ (17 ตุลาคม 2012) โคฟีได้คว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล เป็นสมัยที่ 4 โดยการเอาชนะ เดอะ มิซ[21] และเสียแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ให้กับ เวด บาร์เร็ตต์ ในศึกรอว์ (31 ธันวาคม 2012)[22]

ในศึกรอว์ (15 เมษายน 2013) โคฟีได้เอาชนะ แอนโทนีโอ ซีซาโร และคว้าแชมป์ยูเอส เป็นสมัยที่ 3 มาได้[23]

เกี่ยวกับมวยปล้ำ [แก้]

โคฟี คิงส์ตัน ใช้ท่า Boom Drop เล่นงานใส่ เชลตัน เบนจามิน
โคฟี คิงส์ตัน ใช้ท่า Diving crossbody เล่นงานใส่ แจ๊ค สแวกเกอร์ และ เดอะ มิซ
โคฟี คิงส์ตัน ใช้ท่า Dropkick เล่นงานใส่ เควิน แนช
  • ท่าไม้ตาย
    • S.O.S. (Ranhei)
    • Trouble In Paradise (Jumping corkscrew roundhouse kick)
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Boom Drop (Jumping high-angle double leg drop, with theatrics)
    • Crucifix pin
    • Diving crossbody, sometimes preceded by a double jump or springboard
    • Double foot stomp
    • Dropkick
    • Flip dive
    • Float-over DDT
    • Flying forearm smash
    • Hurricanrana
    • Jumping back elbow
    • Jumping clothesline, sometimes while springboarding
    • Koronco buster
    • Monkey flip
    • Pendulum kick from out of the corner, as a counter to an oncoming opponent
    • Russian legsweep
    • SOS (Ranhei)
    • Suicide dive
    • Tornado DDT, sometimes while springboarding
    • Two-handed chop
  • คู่กับ อาร์-ทรูธ
    • ท่าเอกลักษณ์ แทคทีม
      • Aided slingshot senton
      • Aided either crossbody or springboard crossbody
      • Double hip toss
      • Double Russian legsweep followed with Elbow drop (Kofi) and Knee drop (R-Truth) (combination)
      • R-Truth scoop slamming Kofi onto grounded opponent
  • ฉายาและชื่ออื่นๆ
    • "The Dreadlocked Dynamo"
    • "The Boom Squad General"
  • เพลงเปิดตัว
    • "Confrontation" โดย Damian Marley[24] (CW / DSW)
    • "S.O.S." โดย Collie Buddz (WWE;22 มกราคม 2008 - ปัจจุบัน)
    • "Born to SOS" โดย Mutiny Within and Collie Buddz (WWE;5 กันยายน 2011 - 3 ตุลาคม 2011;ใช้เปิดตัวในนามทีมแอร์บูม)
    • "Boom" โดย Jim Johnston (7 ตุลาคม 2011- 16 มกราคม 2012;ใช้เปิดตัวในนามทีมแอร์บูม)

ผลงานทั้งหมด [แก้]

โคฟี คิงส์ตัน กับ แชมป์แทคทีม WWE คู่กับ อาร์-ทรูธ
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI จัดในอันดับที่ 26 ของท็อป 500 อันดับ ซิงเกิลนักมวยปล้ำแห่งปีใน PWI 500 ในปี 2010[25]

ดูเพิ่ม [แก้]

อ้างอิง [แก้]

  1. ↑ "Kofi Kingston". Superstars. WWE Kids. สืบค้นเมื่อ 2009-11-21. 
  2. ↑ "Kofi Kingston's WWE profile". WWE. สืบค้นเมื่อ January 29, 2012. 
  3. ↑ "Just Desserts". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-10-27. 
  4. ↑ "History Of The World Unified Tag Team Championship – The Miz & John Morrison". World Wrestling Entertainment. 2008-12-13. สืบค้นเมื่อ 2009-03-06. 
  5. ↑ Tello, Craig. "Gold way out". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-03-06. 
  6. ↑ "Crime against nature". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-06-01. 
  7. ↑ "Kingston takes McIntyre to the limit". World Wrestling Entertainment. 
  8. ↑ "Throwing out the rules". World Wrestling Entertainment. 
  9. ↑ "Accusations run Red". World Wrestling Entertainment. 
  10. ↑ Tucker, Benjamin (22 March 2011). "WWE News: Smackdown spoilers 3/25 - Quick Smackdown results for Friday's show including a significant development". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 23 March 2011. 
  11. ↑ Galo Loglisci (2011-04-03). "Eight-Man Tag Team Match". WWE. 
  12. ↑ "WWE News: Ongoing "virtual-time" coverage of WWE Supplemental Draft - Daniel Bryan first draft pick". Pro Wrestling Torch. April 26, 2011. สืบค้นเมื่อ April 26, 2011. 
  13. ↑ Murphy, Ryan. "Kofi's Red, White and Boom". WWE. 
  14. ↑ Passero, Mitch. "Red, White and Blond". WWE. 
  15. ↑ Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 8/22: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Cena-Punk #1 contender re-match, new tag champions, lies & conspiracies". PW Torch. สืบค้นเมื่อ 29 August 2011. 
  16. ↑ Melok, Bobby (18 December 2011). "WWE Tag Team Champions Air Boom def. Primo and Epico". WWE. สืบค้นเมื่อ 18 December 2011. 
  17. ↑ "Primo & Epico crowned WWE Tag Team Champions at WWE Live Event!". WWE. สืบค้นเมื่อ 16 January 2012. 
  18. ↑ Caldwell, James (30 April 2012). "Caldwell's WWE Raw Results 4/30: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw Starring Brock Lesnar - PPV fall-out, Triple H returns". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 1 May 2012. 
  19. ↑ "Zack Ryder won a Pre-Show Battle Royal to become No. 1 Contender for the United States Championship". WWE. สืบค้นเมื่อ 2012-09-16. 
  20. ↑ "CUPACH'S "WWE MAIN EVENT" REPORT 10/10: Orton vs. Show goes 22, IC Title match set for next week". 
  21. ↑ "CUPACH'S WWE MAIN EVENT RESULTS 10/17: Kingston captures IC Title, WM29 preview?, Mike's Reax". 
  22. ↑ Murphy, Ryan (2012-12-29). "Wade Barrett wins the Intercontinental Championship". สืบค้นเมื่อ 2012-12-30. 
  23. ↑ "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/15: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw - Punk returning, WM29 fallout, new U.S. champion, more". 
  24. ↑ Chris Bergeron (2006-08-16). "Wrestle mania". The Milford Daily News. สืบค้นเมื่อ 2008-02-22. 
  25. ↑ "Awards". 
  26. ↑ "WWE Intercontinental Championship history". WWE. 2008-06-29. สืบค้นเมื่อ 2008-07-01. 
  27. ↑ "WWE United States Championship history". 
  28. ↑ "World Tag Team Championship history". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2008-10-28. 

แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ:
โคฟี คิงส์ตัน
ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=โคฟี_คิงส์ตัน&oldid=4932569".