แอฟริกาเหนือของอิตาลี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แอฟริกาเหนือของอิตาลี
Africa Settentrionale Italiana
อาณานิคม

 

 

1912–1943
ธง ตราแผ่นดิน
แอฟริกาเหนือของอิตาลีในเดือน พ.ย. 1942 ครอบคลุมประเทศลิเบีย ตูนิเซีย และอียิปต์ฝั่งตะวันตก
เมืองหลวง Not specified
ภาษา ภาษาอิตาลี ภาษาอาหรับ
ศาสนา โรมันคาทอลิก ศาสนาอิสลาม
โครงสร้างการเมือง อาณานิคม
ประวัติศาสตร์
 - สถาปนา 1912 1912
 - สิ้นสภาพ 1943 1943
ก่อนหน้า
ถัดไป
จักรวรรดิออตโตมัน
ราชอาณาจักรอียิปต์
เบย์ลิกแห่งตูนิส
ไซเรไนกา
ราชอาณาจักรอียิปต์
เฟซซัน
ตริโปลิเตเนีย
เบย์ลิกแห่งตูนิส

แอฟริกาเหนือของอิตาลี (อิตาลี: Africa Settentrionale Italiana) เป็นพื้นที่ซึ่งรวมเอาอาณานิคมและดินแดนในความปกครองของราชอาณาจักรอิตาลีในทวีปแอฟริกาเหนือ ตั้งแต่ ค.ศ. 1912 จนถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ประกอบด้วยดินแดนสองส่วนหลักคือตริโปลิเตเนียและไซเรไนกาตั้งแต่ ค.ศ. 1912 - 1934 หลังจากนั้นจึงรวมกันเป็นอิตาเลียนลิเบีย ผู้นำเผด็จการมุสโสลินีเรียกดินแดนลิเบียในช่วงนั้นว่า "ชายฝั่งทั้งสี่ของอิตาลี" (Quarta Sponda)

นับตั้งแต่ ค.ศ. 1940 - 1940 อิตาลีได้พยายามพิชิตอียิปต์และตูนิเซียเพื่อขยายพื้นที่ของแอฟริกาเหนือของอิตาลี กองทัพของจอมพลเออร์วิน รอมเมลแห่งนาซีเยอรมนีได้รุกคืบในแอฟริกาเหนือจนประสบความสำเร็จในนามของอิตาลี อิตาลีจึงได้รับส่วนแบ่งสำคัญเป็นดินแดนด้านตะวันตกของอียิปต์ในปี ค.ศ. 1941 - 1942 และตูนิเซียใน ค.ศ. 1942 - 1943 ตูนิเซียได้ถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของชายฝั่งทั้งสี่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1942

ดินแดนแอฟริกาเหนือของอิตาลีได้สิ้นสภาพลงทั้งหมดจากการยึดครองของฝ่ายสัมพันธมิตรในปี ค.ศ. 1943 โดยที่ตูนิเซียเป็นดินแดนสุดท้ายที่อิตาลีได้ครอบครองโดยพฤตินัยตราบจนกระทั่งกองกำลังสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรตีตูนิเซียแตกเมื่อกลางปี ค.ศ. 1943 นั้นเอง