ซางีรัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แหล่งมนุษย์ยุคเริ่มแรกซางีรัน *
Sangiran 17-02.JPG
ซากดึกำบรรพ์ที่พบในซางีรัน
ประเทศ จังหวัดชวากลาง  อินโดนีเซีย
ประเภท มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา (iii) (iv)
ประวัติการจดทะเบียน
จดทะเบียน 2539 (คณะกรรมการสมัยที่ 20)

ซางีรัน (อินโดนีเซีย: Sangiran) คือแหล่งขุดค้นมนุษย์ชวาที่ได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกของประเทศอินโดนีเซีย ค้นพบครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2479 (ค.ศ. 1936)

มรดกโลก[แก้]

แหล่งมนุษย์ยุคเริ่มแรกซางีรันได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 20 เมื่อปี พ.ศ. 2539 ที่เมืองเมรีดา ประเทศเม็กซิโก ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังนี้

  • (iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
  • (iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ

อ้างอิง[แก้]