ยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง | |
|---|---|
มิอง (ซ้าย), เรนะ (ขวา) |
|
| ชื่อไทย | ยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง |
| ชื่อญี่ปุ่น | ひぐらしのなく頃に |
| ชื่ออังกฤษ | Higurashi no Naku Koro ni |
| แนว | เซเน็น, ลึกลับ, สยองขวัญ |
| เกม |
|
| สร้างโดย | 07th Expansion / ริวคิชิ 07 |
| จัดจำหน่ายโดย | 07th Expansion / ริวคิชิ 07 |
| แนว | โดจินชิ, นิยายภาพ |
| สำหรับเครื่อง | พีซี |
| จำหน่ายเมื่อ | ภาคปริศนา: โอะนิคะคุชิเฮ็น - 10 สิงหาคม 2545 (คอมิเก็ต 62) วะทะนะกะชิเฮ็น - 29 ธันวาคม 2545 (คอมิเก็ต 63) ทะทะริโกะโระชิเฮ็น - 15 สิงหาคม 2546 (คอมิเก็ต 64) ฮิมะสุบุชิเฮ็น - 13 สิงหาคม 2547 (คอมิเก็ต 66) ภาคเฉลย เมะอะคะชิเฮ็น - 30 ธันวาคม 2547 (คอมิเก็ต 67) สุมิโฮะโระโบะชิเฮ็น - 14 สิงหาคม 2548 (คอมิเก็ต 68) มินะโกะโระชิเฮ็น - 30 ธันวาคม 2548 (คอมิเก็ต 69) มะสึริบะยะชิเฮ็น - 13 สิงหาคม 2549 (คอมิเก็ต 70) |
| หนังสือการ์ตูน |
|
| ผู้แต่ง | โอะนิคะคุชิเฮ็น & สุมิโฮะโระโบะชิเฮ็น: คาริน สุซุรากิ วะทะนะกะชิเฮ็น & มะเอะอะคะชิเฮ็น: ยุโทริ โฮโจ ทะทะริโกะโระชิเฮ็น: จิโร ซุซุกิ ฮิมะสุบุชิเฮ็น: โยชิกิ โทโนไก โอะนิซะระชิเฮ็น: เอริ คิโตะ |
| สำนักพิมพ์ | แสควร์-อินิกซ์ (ทุกภาคยกเว้นโอะนิซะระชิเฮ็น) คาโดกาวะโชเท็น (โอะนิซะระชิเฮ็น) |
| นิตยสาร | โอะนิคะคุชิเฮ็น & สุมิโฮะโระโบะชิเฮ็น: กันกันเพาเวอร์ด วะทะนะกะชิเฮ็น & มะเอะอะคะชิเฮ็น: กันกันวิงรายเดือน ทะทะริโกะโระชิเฮ็น: จีแฟนตาซีรายเดือน ฮิมะสุบุชิเฮ็น: โชเน็นกันกันรายเดือน โอะนิซะระชิเฮ็น: คอมพ์เอซ |
| ตีพิมพ์เมื่อ | มีนาคม 2549 – ปัจจุบัน |
| ภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ |
|
| ผู้กำกับ | คง จิอะกิ |
| ออกแบบตัวละคร | คิวตะ ซาคาอิ |
| ผลิตโดย | สตูดิโอดีน |
| ฉายทาง | คันไซทีวี |
| ฉายครั้งแรก | 5 เมษายน 2549 – 26 กันยายน 2549 |
| จำนวนตอน | 26 |
|
|
|
ยามเมื่อเหล่าจักจั่นกรีดร้อง หรือ แว่วเสียงเรไร (「ひぐらしのなく頃に」 Higurashi no Naku Koro ni?) เป็นเกมนิยายภาพโดจินชิ แต่งและสร้างโดย 07th Expansion ในปัจจุบันถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนโดยสตูดิโอดีน ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2549
เนื้อหา |
[แก้] ลักษณะของเกม
[แก้] การออกจำหน่าย
[แก้] เนื้อหา
[แก้] เค้าโครงเรื่อง
[แก้] ตัวละครหลัก
[แก้] เนื้อเรื่อง
เหตุการณ์ในเกมเกิดขึ้นในปีโชวะที่58 ( พ.ศ. 2526 ) ณ หมู่บ้านแถบชนบท ชื่อว่าฮินามิซาวะ โดยที่ตัวเอก เคอิจิ มาเอบาระ ที่ย้ายเข้ามาใช้ชีวิตในหมู่บ้านนี้ ได้กับเพื่อนใหม่ กิจกรรมชมรมแสนสนุกที่ประกอบไปด้วยสมาชิก มิอง โซโนะซากิ,ริวงุ เรนะ,โฮโจ ซาโตโกะ,ฟุรุเดะ ริกะ และสมาชิกใหม่ซึ่งก็คือตัวเขาเอง แต่แล้ววันเวลาที่สนุกสนาน ก็ต้องจบลงเมื่อถึงงานเทศกาลวาตะนะงาชิ ซึ่งเป็นเทศกาลที่จัดขึ้นเพื่อขอบคุณ ท่านโอยาชิโร่ เทพเจ้าผู้คุ้มครองหมู่บ้าน คำสาปของท่านโอยาชิโร่ การสร้างเขื่อน คดีฆาตรกรรมต่อเนื่อง เคอิจิ ได้ถูกดึงลงไปสู่ปริศนาอันดำมืดของหมู่บ้านนี้โดยไม่อาจถอนตัวได้
ฮิกุระชิแบ่งเนื้อเรื่องออกเป็น 8 บท มี "บทปริศนา" 4 บท และ "บทเฉลย" อีก 4 บท ทุกๆ บทจะใช้ตัวละครและฉากเดียวกัน แต่มีเหตุการณ์และจุดจบต่างกัน อย่างไรก็ดี บทหลังๆ จะให้คำตอบและคำใบ้กับปริศนาหลายๆ ข้อในบทที่ผ่านมา และเพิ่มปริศนาให้กับเกมไปด้วยในเวลาเดียวกัน
[แก้] ภาคปริศนา
- โอนิคาคุชิเฮ็น (鬼隠し編; Onikakushi-hen; บทปีศาจลักซ่อน) , (จัดจำหน่ายเมื่อเดือนสิงหาคม 2545 ในงานคอมิเก็ต 62)
- วาตะนะงาชิเฮ็น (綿流し編; Watanagashi-hen; บทสายใยสังหาร) , (จัดจำหน่ายเมื่อเดือนธันวาคม 2545 ในงานคอมิเก็ต 63)
- ทาทาริโกโรชิเฮ็น (祟殺し編; Tatarigoroshi-hen; บทคำสาปสั่งตาย) , (จัดจำหน่ายเมื่อเดือนสิงหาคม 2546 ในงานคอมิเก็ต 64)
- ฮิมะสึบุชิเฮ็น (暇潰し編; Himatsubushi-hen; บทข้ามเวลา) , (จัดจำหน่ายเมื่อเดือนสิงหาคม 2547 ในงานคอมิเก็ต 66)
[แก้] ภาคเฉลย
- เมอาคาชิเฮ็น (目明し編; Meakashi-hen; บทเบิกเนตร,บทเฉลย บท"สายใยสังหาร") , (จัดจำหน่ายเมื่อเดือนธันวาคม 2547 ในงานคอมิเก็ต 67)
- สึมิโฮโรโบชิเฮ็น (罪滅し編; Tsumihoroboshi-hen; บทไถ่บาป,บทเฉลยบท "ปิศาจลักซ่อน") , (จัดจำหน่ายเมื่อเดือนสิงหาคม 2548 ในงานคอมิเก็ต 68)
- มินะโกโรชิเฮ็น (皆殺し編; Minagoroshi-hen; บทสังหารหมู่) , (จัดจำหน่ายเมื่อเดือนธันวาคม 2548 ในงานคอมิเก็ต 69)
- มัตสึริบายาชิเฮ็น (祭囃し編; Matsuribayashi-hen; บทร่วมเที่ยวเทศกาล) , (จัดจำหน่ายเมื่อเดือนสิงหาคม 2549 ในงานคอมิเก็ต 70)
นอกจากนี้ยังมีบทเสริมอีก 1 บท (Side Story) ซึ่งจัดพิมพ์ออกมาแล้ว 2 เล่มจบคือ บท "ฝันร้ายหวนคืน (โอนิซาราชิเฮ็น; Onisarashi-hen; บทเผยโฉมมาร) " ซึ่งในบทนี้จะเป็นเหตุการณ์ที่เกิดในเวลาคาบเกี่ยวกับบทหลัก แต่จะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับตัวละครหลัก อย่าง เรนะ มิอง ซาโตโกะ ฯลฯ แต่อย่างใด แต่ถึงกระนั้นก็ยังมีตัวละครจากบทหลักอย่าง โออิชิ และ อาคาซากะ มาโมรุ เข้ามาร่วมในเหตุการณ์ด้วยอยู่
ไม่เพียงเท่านี้ เพราะในโลกของฮิกุราชินั้น นอกจากบทหลัก 8 บท และบทเสริม 1 บทแล้ว ยังมีบทใหม่ๆที่ออกมาอย่างบทที่ หนุ่มหน้าคล้ายกับซาโตชิประสบอุบัติเหตุและมาพบกับมิอง (หรือชิอง?) ที่โตเป็นสาวใหญ่ในหมู่บ้านฮินามิซาว่าที่น่าจะร้างไปแล้วคือ บท "ตำนานไม่มีวันตาย (โยอิโกชิเฮ็น; Yoigoshi-hen; บทชั่วข้ามคืน) " หรือ บทที่เล่าเรื่องราวของชิองในโรงเรียนสตรีคือ บท "ทลายความจริง (อุสึสึโกวาชิเฮ็น; Utsusukowashi-hen) ซึ่งบางบทมีการตีพิมพ์ออกมาแล้ว (ดูได้จากเว็บไซต์มังกะ)
ในตัวเกมมีการให้ "ทิป" (Tips) แก่ผู้อ่านแทรกระหว่างการดำเนินเรื่อง โดยทิปเหล่านี้เป็นข้อมูลเสริมที่ผู้อ่านต้องพิจารณาเองว่าเป็นประโยชน์อย่างไรหรือไม่ ยกตัวอย่างเช่น ทิปบางข้อเป็นแค่ข้อมูลง่ายๆ อย่าง "ฮินามิซาวะเป็นหมู่บ้านขนาดเล็กมาก นักเรียนทุกคนที่ไปโรงเรียนในหมู่บ้านจะถูกรวมให้อยู่ชั้นเดียวกัน" แต่ทิปบางข้อเป็นบทความในหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับคดีฆาตกรรมในฮินามิซาวะ เป็นต้น
[แก้] สื่ออื่น ๆ
[แก้] มังงะ
[แก้] ดรามาซีดี
[แก้] นิยาย
[แก้] อะนิเมะ
[แก้] ภาพยนตร์
[แก้] ดนตรี
[แก้] การตอบรับ
ฮิกุระชิ โนะ นะคุ โคะโระ นิ ได้รับความนิยมอย่างสูงในประเทศญี่ปุ่น ผู้ติดตามหลายคนกล่าวว่าความสำเร็จของฮิกุระชินั้น เกิดจากความน่ากลัวและระทึกขวัญที่เกมสามารถถ่ายทอดได้อย่างสมบูรณ์แบบ นอกจากนี้ยังมีปริศนาจำนวนมากที่ตัวเกมไม่ได้ให้คำตอบที่ตายตัว เปิดโอกาสให้ผู้เล่นได้ขบปริศนาด้วยตัวเอง ทำให้ผู้เล่นหลายกลุ่มรวมตัวกันสร้างกระดานสนทนาทางอินเทอร์เน็ตเพื่อแลกเปลี่ยนและถกเถียงทฤษฎีที่อธิบายเหตุการณ์ในเกม ความนิยมของฮิกุระชิทวีขึ้นเป็นเท่าตัวเมื่อนิตยสารเกมใหญ่ๆ ตีพิมพ์บทความชื่นชมเนื้อเรื่องและบทของเกม
ฮิกุระชิจะถูกนำไปดัดแปลงเป็นเกมสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 ซึ่งคาดว่าจะมีกำหนดจำหน่ายในฤดูหนาวปี2550 นับเป็นครั้งแรกของเกมโดจินชิที่ได้รับความนิยมสูงถึงขนาดนี้
[แก้] อ้างอิง
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้] เว็บไซต์ทางการ
- เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเกมโดย 07th Expansion (ญี่ปุ่น)
- เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอะนิเมะ (ญี่ปุ่น)
- เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของดราม่าซีดี (ญี่ปุ่น)
- เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะ (ญี่ปุ่น)
[แก้] เว็บไซต์ผู้ติดตามผลงาน
|
||||||||||||||||

