แมนนี่ ปาเกียว
| ข้อมูลส่วนตัว | ||
|---|---|---|
| ชื่อจริง | เอ็มมานูเอล ดาปิดราน ปาเกียว | |
| ฉายา | Pac Man, The Destroyer | |
| วันเกิด | 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 (34 ปี) | |
| สถานที่เกิด | ||
| ส่วนสูง | 169 เซนติเมตร | |
| รุ่น | ฟลายเวท ซูเปอร์แบนตั้มเวท ซูเปอร์เฟเธอร์เวท ไลท์เวท เวลเตอร์เวท ไลท์เวลเตอร์เวท ซูเปอร์เวลเตอร์เวท |
|
| ค่ายมวย | ท้อปแรงค์ โปรโมชั่น | |
| ผู้จัดการ | ไมเคิล คอนซ์ | |
| ผู้ฝึกสอน | เฟรดดี โรช | |
| สถิติ | ||
| ชก | 61 | |
| ชนะ | 55 | |
| ชนะน็อก | 38 | |
| แพ้ | 5 (แพ้น็อก 3) | |
| เสมอ | 2 | |
แมนนี่ ปาเกียว (อังกฤษ: Manny Pacquiao) นักมวยสากลและนักการเมืองชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่ เมืองบูคิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ มีชื่อเต็มว่า เอ็มมานูเอล ดาปิดราน ปาเกียว (Emmanuel Dapidran Pacquiao)
เนื้อหา |
ประวัติ [แก้]
แมนนี่ ปาเกียว เกิดในครอบครัวที่ยากจนมากในเมืองบูคิดนอน ซึ่งเป็นเมืองทางตอนใต้ของฟิลิปปินส์ โดยเป็นลูกชายคนที่ 2 ในบรรดาลูก ๆ ทั้งหมด 4 คน ของ โรซาลิโอ และ ดิโอนิเซีย ปาเกียว ทั้งคู่แยกทางกันตั้งแต่ปาเกียวยังเล็ก ๆ ปาเกียวขึ้นชกมวยด้วยความยากจน ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อต้นปี พ.ศ. 2538 ที่กรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ ได้ค่าตัวครั้งแรก 100 เปโซ โดยส่งเงินมาช่วยเหลือครอบครัวตลอด[1]
แมนนี่ ปาเกียว ถือเป็นนักมวยฟิลิปปินส์ที่ไม่เหมือนกับนักมวยฟิลิปปินส์รายอื่น ๆ ด้วยเป็นมวยทรหด หมัดหนักทั้งซ้ายและขวา จิตใจห้าวหาญไม่กลัวใคร และสภาพร่างกายแข็งแกร่ง โดยปาเกียวสามารถเอาชนะนักมวยไทยที่มีฝีมือเก่งกาจได้ถึง 2 คน คือ โชคชัย โชควิวัฒน์ และ ฉัตรชัย อีลิทยิม โดยเฉพาะฉัตรชัย เป็นการเอาชนะน็อกไปโดยไม่มีใครคาดคิดมาก่อนด้วย ในประเทศไทย และยังเป็นผู้แย่งตำแหน่งแชมป์โลกไปจากฉัตรชัย ถือเป็นแชมป์โลกครั้งแรกของปาเกียว อย่างไรก็ตาม ปาเกียวก็เสียตำแหน่งแชมป์ดังกล่าวคืนให้กับนักมวยชาวไทย ด้วยการแพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ซึ่งเม็ดเงินเป็นนักมวยเพียงหนึ่งในห้าคนที่สามารถเอาชนะปาเกียวได้ และเป็นเพียงหนึ่งในสามคนเท่านั้นที่สามารถน็อคปาเกียวลงได้
หลังจากนั้นปาเกียวก็ได้เดินทางไปชกมวยและใช้ชีวิตในสหรัฐอเมริกา ก่อนที่จะมีชื่อเสียงในเวลาต่อมา
ปัจจุบัน [แก้]
ปัจจุบัน แมนนี่ ปาเกียว กลายเป็นนักมวยระดับโลก และเป็นนักมวยชาวเอเชียรายแรกที่ได้ครองแชมป์โลกถึง 8 รุ่น นับว่าเป็นแชมป์โลกชาวเอเชียคนแรกที่ทำได้ถึงเช่นนี้ เพราะโดยปกติจะไม่มีโอกาสของนักมวยชาวเอเชียถึงเพียงนี้ อีกทั้งยังได้รับการจัดอันดับว่าเป็นนักมวยที่ดีที่สุดในโลกปอนด์ต่อปอนด์ มักได้รับการติดต่อให้ไปชกที่สหรัฐอเมริกาบ่อย ๆ มีค่าตัวไม่ต่ำกว่า 30 ล้านบาท เคยปะทะฝีมือกับยอดนักมวยระดับโลกมาแล้วหลายคน ซ้ำยังเอาชนะได้อีกต่างหาก เช่น มาร์โก อันโตนิโอ บาร์เรร่า, อีริค โมราเลส, ฮวน มานูเอล มาร์เกวซ, ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, ริคกี้ ฮัตตัน, อันโตนิโอ มาร์การิโต เป็นต้น จนได้รับการกล่าวขานว่าเป็นนักกีฬาชาวฟิลิปปินส์ที่ชาวโลกรู้จักดีที่สุด และเป็นหนึ่งในชาวฟิลิปปินส์ที่ชาวโลกรู้จักดีที่สุดเทียบเท่าประธานาธิบดีกลอเรีย อาร์โรโย เลยทีเดียว นอกจากนี้ ปาเกียวยังได้รับเกียรติให้เป็นผู้เชิญธงชาติฟิลิปปินส์ ในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน แม้ว่าตัวปาเกียวเองจะไม่ได้ร่วมการแข่งขันด้วยก็ตาม
ในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ปาเกียวขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นเวลเตอร์เวตของ องค์กรมวยโลก (WBO) กับ มิเกล ค็อตโต้ นักมวยชาวเปอร์โตริโก การชกเป็นไปอย่างดุเดือดโดย ปาเกียว สามารถส่ง ค็อตโต้ ลงไปนอนให้กรรมการนับ 8 ได้ในยกที่ 2 และ 3 และหลังจากนั้นปาเกียวก็เป็นไล่ชก ค็อตโต้ อยู่ฝ่ายเดียวจนกรรมการยุติการชกในยกที่ 12 ทำให้ ปาเกียวสามารถคว้าเข็มขัดแชมป์โลกเส้นที่ 7 มาครองได้สำเร็จ และนับเป็นนักมวยคนแรกของโลกที่ได้แชมป์โลกมากถึง 8 รุ่น และถือว่าเป็นนักมวยอันดับหนึ่งของโลกเมื่อเทียบกันแล้วปอนด์ต่อปอนด์ในยุคปัจจุบัน
ในวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ปาเกียวขึ้นชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกร่นเวลเตอร์เวทของ WBO โดยพบกับ ฮวน มานูเอล มาร์เกวซ นักมวยชาวเม็กซิกันที่เคยพบกันมาก่อนหน้นี้แล้วถึง 3 ครั้ง แม้ปาเกียวจะเป็นฝ่ายที่เอาชนะไปได้ก่อนหน้าถึง 2 ครั้ง และเสมอหนึ่งครั้ง แต่ฝ่ายมาร์เกวซอ้างว่าตนเองต่างหากที่สมควรเป็นผู้ชนะ สำหรับผลการชกในครั้งนี้ ปรากฏว่าปาเกียวเป็นฝ่ายเดินเข้าหามาร์เกวซ แต่ถูกมาร์เกวซดักสวนกลับไปได้หลายครั้ง จนหมด 12 ยก สภาพการณ์น่าจะเป็นมาร์เกวซเป็นผู้ชนะคะแนน แต่เมื่อมีการประกาศคะแนนออกมาแล้ว ปรากฏว่ากรรมการทั้ง 3 ท่าน ให้มาร์เกวซเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ คือ 114-114 ,115-113 และ 116-112 ค้านสายตาแฟนมวยในสนามและทั่วโลกที่นั่งชมการถ่ายทอดผ่านหน้าจอโทรทัศน์เป็นอย่างมาก[2]
ต่อมา ปาเกียวเป็นฝ่ายแพ้คะแนนอย่างไม่เป็นเอกฉันท์ต่อ ทิโมธี แบรดลีย์ นักมวยผิวสีชาวอเมริกัน อดีตแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท ที่ทำน้ำหนักขึ้นมา และไม่เคยแพ้ใคร ด้วยคะแนน 113-115 ทั้ง 3 เสียง เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2555[3]
จากนั้น ในวันที่ 9 ธันวาคม ปีเดียวกัน ปาเกียวเปิดโอกาสให้มาร์เกวซชกล้างตาอีกรอบเป็นครั้งที่ 4 ปรากฏว่าปาเกียวเป็นฝ่ายโดนมาร์เกวซที่อยู่ในวัย 39 ปีแล้ว ชกลงไปนับ 8 ก่อนในยกที่ 4 จากนั้นปาเกียวได้นับ 8 คืนมาในยกที่ 5 และัสามารถเรียกเลือดจากดั้งจมูกของมาร์เกวซได้ แต่ในปลายยกที่ 6 ปาเกียวขณะโถมตัวบุกเข้ามา โดนหมัดขวาสวนของมาร์เกวซเข้าเต็มคาง หน้าคว่ำลงไปนอนกับพื้นเวทีอย่างหมดสภาพ กรรมการยุติการชกทันที ทำให้ปาเกียวเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปในยกนี้ ด้วยเวลา 02.59 นาที ทำให้มาร์เกวซเอาชนะปาเกียวได้เป็นครั้งแรกในการชกของทั้งคู่ซึ่งในครั้งนี้เป็นครั้งที่ 4 โดยถือว่าเป็นชัยชนะที่เด็ดขาดของมาร์เกวซ ขณะที่ปาเกียวนับเป็นการแพ้ติดต่อกันถึง 2 ครั้ง[4]
ชีวิตส่วนตัว [แก้]
ปาเกียวนับถือศาสนาคริสต์ นิกายโปรแตสแตนท์ ซึ่งเดิมเคยนับถือนิกายโรมันคาทอลิคมา่ก่อน[5] ชีวิตครอบครัว ปาเกียวสมรสกับจินกี้ จาโมร่า เมื่อปี พ.ศ. 2541 ขณะที่จินกี้อายุได้ 18 ปี ปาเกียวอายุ 19 ปี ปัจจุบันทั้งคู่มีบุตรด้วยกันทั้งหมด 4 คน ปาเกียวเป็นนักมวยที่ไว้ผมยาว โดยเจ้าตัวให้เหตุผลว่าเนื่องจากชื่นชอบบรูซ ลี จึงไว้เลียนแบบ[1]
การเมือง [แก้]
ในปี พ.ศ. 2550 แมนนี่ ปาเกียวได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นครั้งแรกในระดับเทศบาลของกรุงมะนิลา แต่ไม่ประสบความสำเร็จเมื่อพ่ายแพ้ต่อคู่แข่งไปแบบขาดลอย[1]
ต่อมาในกลางปี พ.ศ. 2553 ปาเกียวได้สมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดซารังกานี ในการเลือกตั้งทั่วไป และได้รับเลือกตั้งด้วยคะแนนที่ขาดลอยจากคู่แข่งเป็นอย่างมาก[6] ซึ่งปาเกียวมีความสนใจในการเมืองมานานแล้ว และยังเปรยหลายครั้งว่า หากได้เล่นการเมืองและได้รับเลือกตั้งอาจจะแขวนนวมเนื่องจากครอบครัวต้องการให้เลิกชกมวย[7] และก่อนหน้านั้นก็เคยได้เดินทางมาประเทศไทย เข้าพบ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีของไทยที่ทำเนียบรัฐบาลอีกด้วย[8]
เกียรติประวัติ [แก้]
- แชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท (2540 – 2541)
- ชิง 26 มิถุนายน 2540 ชนะน็อค โชคชัย โชควิวัฒน์ ยก 5 ที่ ไทย
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 6 ธันวาคม 2540 ชนะน็อค พนมเดช อ.ยุทธนากร ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์
- แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC (2541 – 2542)
- ชิง 4 ธันวาคม 2541 ชนะน็อค ฉัตรชัย อีลิทยิม ยก 8 ที่ วิทยาลัยทองสุข
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 24 เมษายน 2542 ชนะน็อค กาเบรียล มิรา ยก 4 ที่ ฟิลิปปินส์
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 17 กันยายน 2542 แพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยกที่ 3 ที่ จังหวัดนครศรีธรรมราช
- แชมป์เงารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC (2542 – 2544)
- ชิง 18 ธันวาคม 2542 ชนะน็อค เรนันโต จามิลี ยก 2 ที่ มะนิลา
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 4 มีนาคม 2543 ชนะน็อค อาร์เนล บาโรติลโล ยก 4 ที่ มะนิลา
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 28 มิถุนายน 2543 ชนะน็อค แช เซืองโคน ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 14 ตุลาคม 2543 ชนะน็อค นาเดล ฮุสเซน ยก 10 ที่ ฟิลิปปินส์
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 24 กุมภาพันธ์ 2544 ชนะน็อค เท็ตสุโตรา เซนริมา ยก 5 ที่ ฟิลิปปินส์
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 28 เมษายน 2544 ชนะน็อค เวทย์ ศักดิ์เมืองแกลง ยก 6 ที่ ฟิลิปปินส์
- แชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท IBF (2544 – 2546)
- ชิง 23 มิถุนายน 2544 ชนะน็อค เลห์โลโฮโนโล เลดวาบา ยก 6 ที่ สหรัฐ
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 10 พฤศจิกายน 2544 เสมอแบบเทคนิเกิ้ล ยก 6 อะกาปิโต ซานเชซ ที่ สหรัฐ
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 8 สิงหาคม 2545 ชนะน็อค จอร์จ เอลิเวอร์ จูลิโอ ยก 2 ที่สหรัฐ
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 26 ตุลาคม 2545 ชนะน็อค ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 26 กรกฎาคม 2546 ชนะน็อค เอมมานูเอล ลูเซอโร ยก 3 ที่ สหรัฐ
- แชมป์เงารุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBC (2548 – 2550)
- ชิง 10 กันยายน 2548 ชนะน็อค เฮกเตอร์ เวลาเควซ ยก 6 ที่ สหรัฐ
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 21 มกราคม 2549 ชนะน็อค อีริค โมราเลส ยก 10 ที่ สหรัฐ
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 2 กรกฎาคม 2549 ชนะคะแนน ออสการ์ ลาริออส ที่ ฟิลิปปินส์
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 18 พฤศจิกายน 2549 ชนะน็อค อีริค โมราเลส ยก 3 ที่ สหรัฐ
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 14 เมษายน 2550 ชนะน็อค จอร์จ โซลิซ ยก 8 ที่ สหรัฐ
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 6 ตุลาคม 2550 ชนะคะแนน มาร์โก อันโตนิโอ บาร์เรร่า ที่ สหรัฐ
- แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBC (2551)
- ชิง 15 มีนาคม 2551 ชนะคะแนน ฮวน มานูเอล มาร์เกวซ ที่ สหรัฐ
- ชิง 28 มิถุนายน 2551 ชนะน็อกยก 9 เดวิด ดิแอซ ที่ สหรัฐ
- แชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท IBO (2552)
- 3 พฤษภาคม 2552 ชนะน็อกยก 2 ริคกี้ ฮัตตัน ที่ สหรัฐ
- แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBC (2551)
- แชมป์โลกรุ่นเวลเตอร์เวท WBO (2552)
- 14 พฤศจิกายน 2552 ชนะน็อกยก 12 มิเกล ค็อตโต้ ที่ เอ็มจีเอ็ม แกรนด์ ลาสเวกัส สหรัฐอเมริกา
- 13 มีนาคม 2553 ชนะคะแนน โจซัว คลอตเต้ ที่ คาวบอยสเตเดียม เท็กซัส สหรัฐอเมริกา
- 8 พฤษภาคม 2554 ชนะคะแนน เชน มอสลีย์ ที่ เอ็มจีเอ็ม แกรนด์ ลาสเวกัส สหรัฐอเมริกา
- 13 พฤศจิกายน 2554 ชนะคะแนน ฮวน มานูเอล มาร์เกวซ ที่ เอ็มจีเอ็ม แกรนด์ ลาสเวกัส สหรัฐอเมริกา
- 10 มิถุนายน 2555 แพ้คะแนน ทิโมธี แบรดลีย์ ที่ เอ็มจีเอ็ม แกรนด์ ลาสเวกัส สหรัฐอเมริกา
- แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เวลเตอร์เวท WBC (2553)
- 14 พฤศจิกายน 2553 ชนะคะแนน อันโตนิโอ มาร์การิโต ที่คาวบอยสเตเดียม เท็กซัส สหรัฐอเมริกา
- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
- ชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBA และ IBF 8 พฤษภาคม 2547 เสมอกับ ฮวน มานูเอล มาร์เกวซ ที่ สหรัฐ
- ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBC 19 มีนาคม 2548 แพ้คะแนน อีริค โมราเลส ที่ สหรัฐ
- ชกนัดพิเศษในรุ่นเวลเตอร์เวท
- 6 ธันวาคม 2551 ชนะน็อกยก 8 ออสการ์ เดอ ลา โฮยา ที่ สหรัฐ
- แชมป์โลกรุ่นเวลเตอร์เวทของ WBO 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ชนะคะแนน ฮวน มานูเอล มาเกวซ ที่สหรัฐอเมริกา[9]
อ้างอิง [แก้]
- สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)
- อินไซด์ข่าวฮอต 5 ซูเปอร์สตาร์กีฬาโลกจากเอเชีย, หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ ฉบับที่ 21,345 วันที่ 22 มีนาคม 2551
- ↑ 1.0 1.1 1.2 สารคดีพิเศษประวัติ แมนนี่ ปาเกียว ทางช่อง 7: วันศุกร์ที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
- ↑ ค้านสายตา!มาร์เกซไล่ถลุงปาเกียว12ยกแต่แพ้คะแนน จากสนุกดอตคอม
- ↑ "แบร็ดลีย์" ทำช็อก!! แย่งเข็มขัดจาก "ปาเกียว" จากผู้จัดการออนไลน์
- ↑ Juan Manuel Marquez knocks out Manny Pacquiao in sixth round (อังกฤษ)
- ↑ แม่ 'ปาเกียว' ชี้ลูกชายโดนน็อก เพราะเปลี่ยนนิกาย จากไทยรัฐ
- ↑ แมนนี่ ปาเกียว นักมวยชื่อดัง กลายเป็นส.ส.ตากาล็อก
- ↑ ช็อก!ปาเกียวอาจแขวนนวม เหตุแม่รบเร้าให้เลิกมานาน
- ↑ "ปาเกียว"เข้าพบอภิสิทธิ์มอบนวม-เข็มขัด
- ↑ ผลการชกและวิดีโอ ปาเกียว Vs มาเกวซ ครั้งที่ 3
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
| คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: Manny Pacquiao |
| สมัยก่อนหน้า | แมนนี่ ปาเกียว | สมัยถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| ฉัตรชัย อีลิทยิม | แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC 4 ธันวาคม 2541 – 17 กันยายน 2542 |
เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม | ||
| เลห์โลโฮโนโล เลดวาบา | แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท IBF 23 มิถุนายน 2544 – 26 กรกฎาคม 2546 |
อิสราเอล วาสเควซ | ||
| ฮวน มานวยล์ มาร์เกซ | แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBC 15 มีนาคม 2551 – 16 กรกฎาคม 2551 |
ฮุมเบอร์โต้ โซโต | ||
| เดวิด ดิแอซ | แชมป์โลกรุ่นไลท์เวท WBC 28 มิถุนายน 2551 – 24 กุมภาพันธ์ 2552 |
เอ็ดวิน เวโลโร่ | ||
| ริคกี้ ฮัตตัน | แชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท IBO 2 พฤษภาคม 2552 – 15 มกราคม 2553 |
คริส แวน เฮอร์เดน | ||
| มิเกล ค็อตโต้ | แชมป์โลกรุ่นเวลเตอร์เวท WBO 14 พฤศจิกายน 2552 – 10 มิถุนายน 2555 |
ทิโมธี แบรดลีย์
|
- บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2521
- บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
- นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
- นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
- นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
- นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
- นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท
- นักการเมืองฟิลิปปินส์
- แชมป์ OPBF
- แชมป์โลก WBC
- แชมป์เงา WBC
- แชมป์โลก IBF
- แชมป์โลก WBO
- บุคคลจากจังหวัดบูกิดนอน