แฟลซ อีลอสเด้

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แฟลซ อีลอสเด้
Elorde-Flash.jpg
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อจริง กาเบรียล อีลอร์เด้
ฉายา แฟลช
วันเกิด 25 มีนาคม พ.ศ. 2478
สถานที่เกิด เซบู ประเทศฟิลิปปินส์
วันที่เสียชีวิต 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528
สถานที่เสียชีวิต ประเทศฟิลิปปินส์
รุ่น ซูเปอร์เฟเธอร์เวท
สถิติ
ชก 117
ชนะ 88
ชนะน็อก 33
แพ้ 27
เสมอ 2

แฟลซ อีลอสเด้ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2478 ที่ เซบู เสียชีวิตเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 รวมอายุได้ 50 ปี สถิติการชก 117 ครั้ง ชนะ 88 (น็อค 33) เสมอ 2 แพ้ 27

ประวัติ[แก้]

แฟลซ อีลอสเด้ มีชื่อจริงว่า กาเบรียล อีลอสเด้ มีฉายาว่า "แฟลซ" (สายฟ้า) เริ่มชกมวยเมื่อประมาณ พ.ศ. 2493 โดยมีโลเป ซาเรียล เป็นผู้จัดการ ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2495 และได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทในปีเดียวกันโดยชนะคะแนน ฮิโรชิ ฮิโรกูชิ ที่โตเกียว ต่อมาใน พ.ศ. 2496 อีลอสเด้ก้าวขึ้นไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทถึง 2 ครั้งแต่ไม่สำเร็จ จึงขยับขึ้นไปชกรุ่นไลท์เวท

อีลอสเด้สามารถคว้าแชมป์ฟิลิปินส์รุ่นไลท์เวทมาครองได้ใน ปี พ.ศ. 2497 ต่อมาในปี พ.ศ. 2499 อีลอสเด้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวทกับ แซนดี้ แซคเลอร์ แชมป์โลกชาวสหรัฐที่เขาเคยชกชนะในแบบนอกรอบมาแล้ว แต่เมื่อชิงแชมป์จริงๆอีลอสเด้กลับเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 13 จากนั้นกลับมาครองแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทได้ใน พ.ศ. 2500 แต่พอป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า

อีลอสเด้พบกับความสำเร็จในการชกมวยอีกครั้งเมื่อชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทคืนมาได้ใน พ.ศ. 2501 และได้ครองแชมป์ภาคตะวันออกไกลและแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ พ.ศ. 2503 และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ถึง 10 ครั้ง โดยระหว่างที่เป็นแชมป์โลกเขายังครองและขึ้นชกป้องกันแชมป์ภาคตะวันออกโดยไม่ได้สละตำแหน่ง จน พ.ศ. 2505 จึงเสียแชมป์ OPBF ให้ เตรุโอะ โกซากะ แต่ก็ชิงแชมป์กลับคืนมาได้ อีลอสเด้เริ่มพบกับความตกต่ำใน พ.ศ. 2509 เมื่อเสียแชมป์ OPBF ให้กับ โยชิอากิ นูมาตะ และเสียแชมป์โลกให้นูมาตะไปอีกเมื่อ พ.ศ. 2510 อีลอสเด้หยุดชกไป 1 ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2512 แต่ชกแพ้ทั้งสองครั้ง ทำให้อีลอสเด้ตัดสินใจแขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2514

อีลอสเด้นับได้ว่าเป็นนักมวยที่เป็นตำนานของฟิลิปปินส์ เช่นเดียวกับ ปานโช วิลลา และ แมนนี่ ปาเกียว เขาได้รับการยกย่องให้เป็นนักมวยเกียรติยศของสภามวยโลก และการชกระหว่างอีลอสเด้กับคาร์ลอส ออร์ติซเมื่อ พ.ศ. 2507 ได้รับการยกย่องให้เป็นการชกแห่งปี พ.ศ. 2507 ของสภามวยโลกด้วย

ชีวิตส่วนตัว[แก้]

ด้านชีวิตส่วนตัว อีลอสเด้ไม่เพียงแต่มี โลเป ซาเรียล เป็นผู้จัดการและโปรโมเตอร์เท่านั้น หากแต่ยังมีศักดิ์เป็นพ่อบุญธรรมและเป็นพ่อตาอีกด้วย ทั้งนี้ อีลอสเด้สมรสกับ ลอร่า บุตรสาวของซาเรียล[1] ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกันทั้งหมด 2 คน ซึ่งในปัจจุบัน บุตรชายคนที่ 2 คือ จอห์นนี่ อีลอสเด้ เป็นผู้จัดการค่ายมวย "อีลอสเด้ยิม" และ "อีลอสเด้โปรโมชั่น" ซึ่งเป็นค่ายมวยและบริษัทธุรกิจมวยที่มีชื่อเสียงของฟิลิปปินส์ มีนักมวยชื่อดังในสังกัด อาทิ รอนนี่ มากราโม เป็นต้น

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท
    • ชิง 18 ตุลาคม 2495 ชนะคะแนน ฮิโรชิ โฮริกูชิ ที่ ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 6 กรกฎาคม 2496 ชนะคะแนน อากิโยชิ อากานูมะ ที่ ญี่ปุ่น
  • แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท (2499)
  • แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท (2500 – 2501)
  • แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2500)
    • ชิง 27 เมษายน 2500 ชนะคะแนน ฮิเดโตะ โกบายาชิ ที่ นาโกย่า
    • เสียแชมป์ 23 มิถุนายน 2500 แพ้คะแนน ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า ที่ กทม.
  • แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2501 – 2505)
    • ชิง 3 กุมภาพันธ์ 2501 ชนะคะแนน ฮิโรชิ โอกาว่า ที่ โตเกียว
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 พฤษภาคม 2501 ชนะคะแนน ยาเวลลานา คิด ที่ มะนิลา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 2 กันยายน 2501 ชนะคะแนน ฮิซาโอะ โกบายาชิ ที่ โตเกียว
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 15 พฤศจิกายน 2501 ชนะน็อค เกอิชิ อิชิกาว่า ยก 6 ที่ มะนิลา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 6 กุมภาพันธ์ 2502 ชนะคะแนน ทาเกโอะ ซูกิโมริ ที่ โตเกียว
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 7 ตุลาคม 2502 ชนะคะแนน ฮิซาโอะ โกบายาชิ ที่ โตเกียว
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 17 ตุลาคม 2503 ชนะคะแนน ซากูจิ ชิโนซาว่า ที่ มะนิลา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 2 กันยายน 2504 ชนะคะแนน เตรุโอะ โกซากะ ที่ มะนิลา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 10 มีนาคม 2505 ชนะน็อค สมเกียรติ เกียรติเมืองยม ยก 2 ที่ มะนิลา
    • เสียแชมป์ 30 เมษายน 2505 แพ้คะแนน เตรุโอะ โกซากะ ที่ โตเกียว
  • แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท (2505 – 2509)
    • ชิง 4 สิงหาคม 2505 ชนะคะแนน เตรุโอะ โกซากะ ที่ เซบู
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 พฤศจิกายน 2505 ชนะน็อค อิศรศักดิ์ พันท้ายนรสิงห์ ยก 3 ที่ มะนิลา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 1 มิถุนายน 2506 ชนะน็อค ทสุเนโตมิ มิยาโมโตะ ยก 9 ที่ มะนิลา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 8 พฤษภาคม 2507 ชนะคะแนน ทากาชิ มัตสุโมโตะ ที่ มะนิลา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 21 พฤศจิกายน 2507 ชนะคะแนน ซุห์ คังอิล ที่ มะนิลา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 27 กุมภาพันธ์ 2508 ชนะคะแนน เรเน่ บาเรียนโตส ที่ เซบู
    • เสียแชมป์ 9 มิถุนายน 2509 แพ้คะแนน โยชิอากิ นูมาตะ ที่ โตเกียว
  • แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท (2503 – 2510; เป็นแชมป์ของเดอะริง 2503 – 2505 และเป็นแชมป์ของ WBC และ WBA 2505 – 2510)
    • ชิง 16 มีนาคม 2503 ชนะน็อค ฮาโรลด์ โกมส์ ยก 7 ที่ มะนิลา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 สิงหาคม 2503 ชนะน็อค ฮาโรลด์ โกมส์ ยก 1 ที่ แคลิฟอร์เนีย
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 19 มีนาคม 2504 ชนะคะแนน โจเอย์ โลเปซ ที่ มะนิลา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 16 ธันวาคม 2504 ชนะน็อค เซอร์จิโอ กาปรารี่ ยก 1 ที่ มะนิลา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 23 มิถุนายน 2505 ชนะคะแนน ออร์เบิร์น โคเปแลนด์ ที่ มะนิลา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 16 กุมภาพันธ์ 2506 ชนะคะแนน จอห์นนี่ บิซซาร์โร ที่ มะนิลา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 16 พฤศจิกายน 2506 ชนะน็อค โลเว่ อัลโลเตย์ ยก 11 ที่ มะนิลา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 27 กรกฎาคม 2507 ชนะน็อค เตรุโอะ โกซากะ ยก 12 ที่ โตเกียว
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 5 มิถุนายน 2508 ชนะน็อค เตรุโอะ โกซากะ ยก 15 ที่ มะนิลา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 9, 4 ธันวาคม 2508 ชนะคะแนน ซุห์ คังอิล ที่ มะนิลา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 10, 22 ตุลาคม 2509 ชนะคะแนน วิเซนเต้ มิลัน เดราโด ที่ มะนิลา
    • เสียแชมป์ 15 มิถุนายน 2510 แพ้คะแนน โยชิอากิ นูมาตะ ที่ โตเกียว
  • เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
    • ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 20 พฤษภาคม 2496 แพ้คะแนน ลาร์รี่ บาตาน ที่ ฟิลิปปินส์
    • ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 29 มิถุนายน 2497 แพ้คะแนน ชิเงจิ กาเนโกะ ที่ ญี่ปุ่น
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 18 มกราคม 2499 แพ้น็อค แซนดี้ แซดเลอร์ ยก 13 ที่ สหรัฐ
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวท WBC, WBA เมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 2507 แพ้น็อค คาร์ลอส ออร์ติซ ยก 14 ที่ มะนิลา
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวท WBA เมื่อ28 พฤสจิกายน 2509 แพ้น็อค คาร์ลอส ออร์ติซ ยก 14 ที่ นิวยอร์ก

อ้างอิง[แก้]