แพคิเซอฟาโลซอรัส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แพคิเซอฟาโลซอรัส
ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Late Cretaceous, 70–65 Ma
แพคิเซอฟาโลซอรัส
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร: สัตว์
ไฟลัม: สัตว์มีแกนสันหลัง
ชั้น: สัตว์เลื้อยคลาน
อันดับใหญ่: ไดโนซอเรีย
อันดับ: ออร์นิทิสเชียน
อันดับฐาน: แพคิเซอฟาโลซอร์เรีย
วงศ์: แพคิเซอฟาโลซอร์อิเดีย
สกุล: แพคิเซอฟาโลซอรัส
Brown & Schlaikjer, 1943
Species
ชื่อพ้อง

แพคิเซอฟาโลซอรัส (อังกฤษ: Pachycephalosaurus เสียงอ่านภาษาอังกฤษ: /ˌpækɨˌsɛfələˈsɔrəs/) เป็นไดโนเสาร์หัวแข็ง หรือแพคิเซอฟาโลซอร์ชนิดหนึ่ง ไดโนเสาร์ชนิดนี้มีหัวหนาถึง 25 เซนติเมตร ซึ่งน่าจะมีไว้ต่อสู้หรือป้องกันตัว ฟอสซิลของค้นพบที่รัฐไวโอมิง ในปี ค.ศ. 1931 โดยนักล่าฟอสซิลชื่อกิลมอร์ แพคิเซอฟาโลซอรัสอาศัยอยู่ในยุคครีเทเชียสตอนปลายเมื่อประมาณ 70-65 ล้านปีก่อน มีญาติอย่างพรีโนเซฟาลี และดราโกเร็กซ์

หัวประหลาด[แก้]

ไดโนเสาร์ชนิดนี้มีหัวหนาถึง 25 เซนติเมตร หรือ 12 นิ้ว ผู้เชี่ยวชาญคาดว่าน่าจะมีไว้ใช้เพื่อต่อสู้แย่งตัว หรือมีไว้ใช้เพื่อป้องกันตัวจากนักล่าเช่นไทแรนโนซอรัส บ็อบ เบ็กเกอร์ผู้เชี่ยวชาญด้านไดโนเสาร์บอกว่า กะโหลกของแพคิเซอฟาไม่แข็งพอดที่จะใช้ต่อสู้ แต่ยังไม่มีผู้เชี่ยวชาญเชื่อเขา เนื่องจากสมองของแพคิเซอฟาโลซอรัสและไดโนเสาร์หัวแข็งมีขนาดเล็ก และถ้าสมองเล็กก็หมายถึงสมองจะได้รับการกระทบเทือนน้อยกว่าสมองใหญ่

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]