แผ่นดินไหวที่ไครสต์เชิร์ช กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554
 |
|
| ภาพถ่ายมหาวิหารไครสต์เชิร์ชที่ได้รับความเสียหายจากทางอากาศ | |
  จุดศูนย์กลางของแผ่นดินไหว
|
|
| วันที่ | 22 กุมภาพันธ์ 2011, 12:51 |
|---|---|
| แมกนิจูด | 6.3 ML[1] |
| ความลึก | 5 กิโลเมตร (3.1 ไมล์) |
| จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหว: | 43°35′00″S 172°42′04″E / 43.5834°S 172.7012°Eพิกัดภูมิศาสตร์: 43°35′00″S 172°42′04″E / 43.5834°S 172.7012°E ใกล้กับลิทเทลตัน เซนเตอร์บูรี |
| ประเทศที่ได้รับผลกระทบ | นิวซีแลนด์ |
| ระดับความรุนแรงที่รู้สึกได้ | MM IX[2] |
| ค่าความเร่งสูงสุดของพื้นดิน | 1.88g (เมือง); 2.2g (จุดศูนย์กลาง)[3] |
| สึนามิ | 3.5 เมตรในทะเลสาบแทสมัน เกิดจากธารน้ำแข็งไถลลงทะเล[4][5] |
| แผ่นดินถล่ม | ซัมเนอร์และเรดคลิฟฟส์ |
| ผู้ประสบภัย | เสียชีวิต 185 คน[6][7] ได้รับบาดเจ็บ 1,500–2,000 คน, สาหัส 164 คน[8] |
แผ่นดินไหวที่ไครสต์เชิร์ช กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 เป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติครั้งใหญ่ซึ่งสร้างความเสียหายรุนแรงแก่ไครสต์เชิร์ช ซึ่งเป็นนครใหญ่ที่สุดอันดับสองของประเทศนิวซีแลนด์ เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 185 คน ในเหตุการณ์ซึ่งมีการบรรยายว่าเป็นหนึ่งในภัยพิบัติครั้งเลวร้ายที่สุดในยามสงบของชาติ
เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.3 ริกเตอร์[1] ขึ้นในเขตแคนเทอเบอรีทางเกาะใต้ของประเทศ เมื่อเวลา 12.51 น. ของวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 (23.51 น. ของวันที่ 21 กุมภาพันธ์ UTC)[1][9] แผ่นดินไหวมีศูนย์กลางห่างจากเมืองลิตเทลตันไปทางตะวันตก 2 กิโลเมตร และห่างจากใจกลางนครไครสต์เชิร์ชไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 10 กิโลเมตร ซึ่งเป็นนครที่มีประชากรอยู่อาศัยหนาแน่นที่สุดเป็นอันดับสองในนิวซีแลนด์[1] อีกหกเดือนให้หลัง ได้เกิดแผ่นดินไหวที่เขตแคนเทอเบอรีขนาด 7.1 ริกเตอร์ เมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2553 ซึ่งส่งผลให้เกิดควาเสียหายอย่างสำคัญแก่ไครสต์เชิร์ชและเขตแคนเทอร์เบอรีตอนกลาง แต่ไม่มีผู้เสียชีวิตโดยตรง
แผ่นดินไหวนี้เป็นผลให้เกิดความเสียหายเป็นบริเวณกว้างทั่วนครไครสต์เชิร์ช โดยเฉพาะอย่างยิ่งในนครตอนกลางและชานนครทางตะวันออก ซึ่งความเสียหายทวีความเลวร้ายลงหลังอาคารและโครงสร้างพื้นฐานได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2553 และแผ่นดินไหวตาม ภาวะดินเหลวสำคัญมีผลต่อชานนครทางตะวันออก ทำให้มีทรายแป้ง (slit) ประมาณ 400,000 ตัน มีการรายงานว่า แผ่นดินไหวนี้สามารถรับรู้ได้ทั่วเกาะใต้และเกาะเหนือตอนล่างและตอนกลาง
รวมทั้งสิ้นแล้ว มีผู้เสียชีวิตในเหตุแผ่นดินไหวครั้งนี้ 185 คน[6][7] จึงนับได้ว่าแผ่นดินไหวครั้งนี้เป็นภัยธรรมชาติครั้งที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับสองเท่าที่มีการบันทึกในนิวซีแลนด์ (หลังแผ่นดินไหวอ่าวเฮวค์ พ.ศ. 2474) และเป็นภัยพิบัติทุกประเภทครั้งที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับสี่เท่าที่มีการบันทึกในนิวซีแลนด์ โดยมีพลเมืองกว่า 20 ประเทศเป็นผู้เสียชีวิต[10] ผู้เสียชีวิตเกินครึ่งติดอยู่ในอาคารโทรทัศน์แคนเทอเบอรีหกชั้น ซึ่งถล่มลงมาและเกิดเพลิงไหม้ในเหตุแผ่นดินไหว รัฐบาลประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินแห่งชาติ ซึ่งยังมีผลบังคับถึงวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2554[11]
มีการประเมินว่ามูลค่าทั้งหมดในการบูรณะต่อบริษัทประกันภัยจะตกอยู่ระหว่าง 2-3 หมื่นล้านดอลล่าร์นิวซีแลนด์[12][13] จึงนับว่าเป็นภัยธรรมชาติครั้งที่แพงที่สุดของนิวซีแลนด์จนถึงปัจจุบัน และเป็นแผ่นดินไหวครั้งที่แพงที่สุดอันดับสาม (แต่ในนาม) ทั่วโลก[14]
แผนดินไหวครั้งนี้เป็นแผ่นดินไหวครั้งที่ก่อให้เกิดความเสียหายมากที่สุดในรอบปีที่เกิดขึ้นในพื้นที่ไครสต์เชิร์ช แผ่นดินไหวนี้ได้เกิดแผ่นดินไหวตามใหญ่เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน (ซึ่งก่อให้เกิดความเสียหายเพิ่มเติมอีก) และแผ่นดินไหวตามชุดใหญ่ในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2554
อ้างอิง [แก้]
- ↑ 1.0 1.1 1.2 1.3 "New Zealand Earthquake Report – Feb 22 2011 at 12:51 p.m. (NZDT)". GeoNet. Earthquake Commission and GNS Science. 22 February 2011. สืบค้นเมื่อ 22 February 2011.
- ↑ http://www.geonet.org.nz/earthquake/historic-earthquakes/top-nz/quake-14.html
- ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีข้อความใดให้ไว้สำหรับอ้างอิงชื่อGeonet23 - ↑ "Ice breaks off glacier after Christchurch quake". ABC News. 22 February 2011. สืบค้นเมื่อ 11 March 2011.
- ↑ "Earthquake causes glacier to calve". Stuff.co.nz. 23 February 2011. สืบค้นเมื่อ 11 March 2011.
- ↑ 6.0 6.1 "Official quake toll rises to 185". Stuff.co. 9 February 2012. สืบค้นเมื่อ 9 February 2012.
- ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีข้อความใดให้ไว้สำหรับอ้างอิงชื่อlistdeceased - ↑ "Earthquake death toll reaches 113". Stuff.co.nz. 25 February 2011. สืบค้นเมื่อ 30 September 2011.
- ↑ M6.3 – South Island of New Zealand, USGS
- ↑ "Earthquake toll rises to 145". New Zealand Herald. 26 February 2011. สืบค้นเมื่อ 26 February 2011.
- ↑ "State of emergency lifted in Christchurch". 3 News. 1 May 2011. สืบค้นเมื่อ 6 May 2011.
- ↑ Rotherham, Fiona (10 May 2011). "Quake rebuild will eat into GDP". Stuff.co.nz. สืบค้นเมื่อ 15 May 2011.
- ↑ Buhayar, Noah; Greber, Jacob; Saminather, Nichola (23 February 2011). "New Zealand's Earthquake May Become Costliest Insured Disaster Since 2008". Bloomberg. สืบค้นเมื่อ 24 February 2011.
- ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีข้อความใดให้ไว้สำหรับอ้างอิงชื่อaustcost
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
