แนวร่วมปลดปล่อยอาหรับ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

แนวร่วมปลดปล่อยอาหรับ (ภาษาอังกฤษ:Arab Liberation Front; ภาษาอาหรับ: جبهة التحريرالعربية, jabha at-tahrir al-arabia) เป็นขบวนการทางการเมืองของชนกลุ่มน้อยชาวปาเลสไตน์ มีความใกล้ชิดกับพรรคบาธของซัดดัม ฮุสเซน

ภูมิหลัง[แก้]

แนวร่วมปลดปล่อยอาหรับปรากฏตัวครั้งแรกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 และเป็นสมาชิกขององค์กรปลดปล่อยปาเลสไตน์เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2512 ผู้นำคนแรกคือ Zeid Heidar ผู้นำคนอื่นๆได้แก่ Munif al-Razzaz, Abd al-Wahhab al-Kayyali และ Abd al-Rahim Ahmad หัวหน้าคนปัจจุบันคือ Rakad Salem ซึ่งถูกอิสราเอลคุมขัง ตัวแทนของแนวร่วมในคณะกรรมการสูงสุดขององค์กรปลดปล่อยปาเลสไตน์คือ Mahmoud Ismael

แนวคิดและความสัมพันธ์กับองค์กรปลดปล่อยปาเลสไตน์[แก้]

แนวคิดของแนวร่วมเป็นไปในทิศทางเดียวกับรัฐบาลอิรักคือแนวคิดอาหรับทั้งมวลของพรรคบาธ แนวร่วมเสนอให้เลิกใช้คำว่าปาเลสไตน์แต่ให้ใช้คำว่าสงครามอาหรับ-อิสราเอลแทน โดยมีอิรักเป็นผู้นำ

สถานการณ์ปัจจุบัน[แก้]

แนวร่วมยังคงดำเนินกิจกรรมกับชาวปาเลสไตน์ 40,000 คนในอิรัก แต่ถือว่าเป็นชุมชนชาวปาเลสไตน์จำนวนน้อย มีความสำคัญในการนำความช่วยเหลือจากรัฐบาลอิรักไปสู่ครอบครัวของมือระเบิดพลีชีพ.[1][2] มีหนังสือพิมพ์รายเดือน Sawt al-Jamahir Samir Sanunu เป็นตัวแทนของกลุ่มในเลบานอน [3]กลุ่มนี้ไม่เกี่ยวข้องกับการโจมตีอิสราเอลตั้งแต่ พ.ศ. 2533 ไม่อยู่ในรายชื่อกลุ่มก่อการร้ายของสหรัฐ สหประชาชาติและสหภาพยุโรป

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]