แซ้บ
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แซ้บ เป็นศัพท์สแลงที่ใช้เรียกเยาวชนระดับล่างในจังหวัดเชียงใหม่ที่มีพฤติกรรมหยาบคายก้าวร้าว
คำว่า "แซ้บ" เป็นคำแสลงที่มีต้นกำเนิดในจังหวัดเชียงใหม่เมื่อประมาณ 10 ปีมาแล้ว แต่เพิ่งจะมาเป็นที่รู้จักกันในปัจจุบัน สำเนียงของคำนี้จะฟังดูคล้ายๆ คำเมือง แต่ที่จริงเป็นคำใหม่ที่กลุ่มวัยรุ่นคิดขึ้นมาเพื่อใช้เรียกล้อเลียนคนเหล่านี้ คำดั้งเดิมคือ "แซ้บแปร๊บ" ต่อมามีการเรียกย่อ ๆ ว่า "แซ้บ" บางคนมีความเข้าใจผิดในเรื่องที่มาของคำนี้ โดยเฉพาะคนต่างจังหวัด บ้างก็ว่ามาจากคำว่า "แสบ" โดยการเดาเอาจากพฤติกรรมของกลุ่มเยาวชนดังกล่าว บ้างก็ว่ามาจากคำว่า "แซ่บ" บ้างก็ว่ามาจากชื่อตัวการ์ตูนบ้าง แต่ที่จริงเป็นคำแสลงที่ตั้งขึ้นใหม่ ไม่เกี่ยวกับคำอื่นที่กล่าวมาแต่อย่างใด เนื่องจากเป็นคำที่มีลักษณะเด่นของคำเมืองคือเข้าถึงอารมณ์และให้ความรู้สึกตลกขบขัน จึงทำให้คำนี้แพร่หลายไปในหมู่วัยรุ่นที่มีความรู้สึกไม่ชอบพฤติกรรมของ "แซ้บ" และเป็นที่รู้จักกันทุกวันนี้ในเขตภาคเหนือบางจังหวัด คำนี้มีความหมายใกล้เคียงกับคำว่า "เกรียน" ซึ่งเป็นคำแสลงที่ใช้กันในจังหวัดกรุงเทพ แต่คำว่า "แซ้บ" จะใช้เรียกเยาวชนในสังคมระดับล่าง ปัจจุบัน คำว่า "แซ้บ" เป็นที่รู้จักกันในจังหวัดกรุงเทพแล้ว และคำนี้ถูกนำไปใช้เรียกเยาวชนที่ออกตระเวนซิ่งมอเตอร์ไซค์เที่ยวในยามค่ำคืน สำหรับ "แซ้บ" ที่มีอายุมากขึ้นเกินวัยเยาวชน แต่ยังมีพฤติกรรมทำนองนี้บางคนก็จะเรียกว่า "แซ้บแก่" นอกจากนี้ยังมี แซ้บประเภทอื่น ๆ เช่น แซ้บกระเทย แซ้บเกรียน แซ้บเกย์ แซ้บทอม โดยแบ่งประเภทตามคุณลักษณะเฉพาะตัวของแซ้บเหล่านั้น แต่พฤติกรรมหลักจะไม่แตกต่างกันมาก
[แก้] แซ้บมักจะมีพฤติกรรมดังต่อไปนี้
- มีการแต่งตัวแตกต่างไปจากคนปกติซึ่งดูแล้วเชย แต่ตนเองและกลุ่มจะเข้าใจว่าเท่
- ขี่มอเตอร์ไซค์ที่ดัดแปลงท่อไอเสียจนเสียงดัง สร้างความรำคาญแก่ผู้อื่น
- รวมกลุ่มกับพวกเดียวกันออกขี่มอเตอร์ไซค์เที่ยวกลางคืน
- ทะเลาะเบาะแว้ง ชกต่อยกับผู้อื่น เอาตนเองเป็นศูนย์กลางของสังคม
- พกพาอาวุธติดตัวอยู่เสมอ โดยเฉพาะมีด ดาบ รวมทั้งอาวุธที่ประดิษฐ์ขึ้นเอง
- มักเอะอะโวยวาย อาละวาด ทำเสียงดัง ๆ เพื่อเรียกร้องความสนใจ
- ใช้ถ้อยคำหยาบคาย สภาพจิตใจเข้าข่ายยุวอาชญากร มีโอกาสก่อคดีได้
- เยาวชนเหล่านี้เมื่อเติบโตขึ้น ถ้ามีเงินพอก็มักจะซื้อรถกระบะมาใช้ อาจมีการแต่งเครื่องให้เสียงดัง และขับแบบฉวัดเฉวียนไม่เกรงใจผู้อื่น
"แซ้บ" จะใช้เรียกเยาวชนเหล่านี้ที่เป็นผู้ชาย ส่วนผู้หญิงซึ่งนั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์มาจะเรียกว่า "สก๊อย" (สก๊อยเป็นคำแสลงที่มีต้นกำเนิดมาจากจังหวัดกรุงเทพ แต่นำมาใช้เรียกคู่กับแซ้บ) ปัจจุบัน "แซ้บ" เป็นที่รู้จักในจังหวัดกรุงเทพว่า "แว๊น" หรือ "เด็กแว๊น" ซึ่งเป็นคำที่แผลงมาจากคำว่า "แซ้บ" นั่นเอง
