แจ๊ค สแวกเกอร์
| แจ๊ค สแวกเกอร์ | |
|---|---|
| ข้อมูล | |
| ฉายา | เจค เฮเกอร์ แจ๊ค สแวกเกอร์ |
| ความสูง | 6 ฟุต 7 นิ้ว (2.01 ม.)[1] |
| น้ำหนัก | 276 ปอนด์ (120 กิโลกรัม) |
| เกิด | 24 มีนาคม ค.ศ. 1982 (31 ปี)[2] เพอร์รี, รัฐโอคลาโฮมา |
| พำนัก | โอคลาโฮมาซิตี, รัฐโอคลาโฮมา |
| มาจาก | เพอร์รี, รัฐโอคลาโฮมา |
| ฝึกหัดโดย | DSW staff OVW staff FCW staff |
| เปิดตัว | 7 กันยายน ค.ศ. 2006 |
เจค เฮเกอร์ มีชื่อจริงว่า โดนอลด์ "เจค" เฮเกอร์ จูเนียร์[3] เกิดวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1982 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญาให้กับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในนามสังเวียนมวยปล้ำมีชื่อว่า แจ๊ค สแวกเกอร์
เนื้อหา |
ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ [แก้]
เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ / ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2006 - ปัจจุบัน) [แก้]
สแวกเกอร์มีฉายาว่า เดอะ ออล อเมริกัน อเมริกัน เป็นอดีต แชมป์โลก ECW ต่อมา ได้เป็น แชมป์โลกเฮฟวี่เวท โดย ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26 สแวกเกอร์ได้ชนะแมตช์การปล้ำมันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์[4] และในวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2010 สแวกเกอร์ได้ลองใช้สิทธิ์กับ จอห์น ซีนา แต่เปลี่ยนใจเพราะว่าซีนา รู้ทันและไม่บาดเจ็บมากพอที่จะให้ตัวเองชนะได้ง่ายๆ
ในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2010 สแวกเกอร์ได้ใช้สิทธิ์มันนีอินเดอะแบงก์ กับ คริส เจอริโค หลังจากถูก เอดจ์ เสปียร์ใส่ และกลายเป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ทันทีหลังจากที่ชนะเจอริโค โดยเจอริโค บาดเจ็บและไม่พร้อมปล้ำ สแวกเกอร์ฉวยโอกาสและชนะเจอริโค คว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท เป็นสมัยแรกมาได้[5]
ในวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2010 สแวกเกอร์ป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ครั้งแรกกับ คริส เจอริโค และ เอดจ์ แต่ก็เป็นฝ่ายป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ โดยกดเจอริโค หลังจากที่เอดจ์ "สเปียร์" ใส่เจอริโค ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2010) สแวกเกอร์ต้องป้องกันแชมป์กับ แรนดี ออร์ตัน แต่ก็เป็นฝ่ายป้องกันแชมป์เอาไว้ได้[6]
ในศึก โอเวอร์เดอะลิมิต สแวกเกอร์ต้องป้องกันแชมป์กับ บิ๊กโชว์ แต่ก็ป้องกันแชมป์อาไว้ได้ จากการถูกปรับแพ้ฟาล์ว[7] สุดท้าย ในศึก ไฟเทิล โฟร์เวย์ (2010) สแวกเกอร์ก็เสียแชมป์ให้กับ เรย์ มิสเตริโอ หลังจากนั้นผลงานของสแวกเกอร์ก็ไม่ดีในระยะหลังและไม่มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกเลย[8]
สแวกเกอร์ได้มาเป็นเทรนเนอร์ให้กับ ไมเคิล โคล ในการเจอกับ เจอร์รี ลอว์เลอร์ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27[9] โดยมี สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน เป็นกรรมการพิเศษ สุดท้ายสแวกเกอร์ก็ไม่สามารถช่วยให้โคล ชนะมาได้ หลังแมตช์ ผู้จัดการทั่วไปของ รอว์ ได้ส่งอีเมลมาบอกว่าฝั่งลอว์เลอร์ นั้นโกง จึงตัดสินให้โคลเป็นผู้ชนะ[10]
สแวกเกอร์ได้ย้ายไปอยู่รอว์ จากผลดราฟท์ ในศึกรอว์ (25 เมษายน 2011)[11] สแวกเกอร์จับคู่กับ ไมเคิล โคล เจอกับ เจอร์รี ลอว์เลอร์ และ จิม รอสส์ ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) สุดท้าย สแวกเกอร์และโคล ก็เป็นฝ่ายเอาชนะมาได้[12]
ในศึกรอว์ (16 มกราคม 2012) สแวกเกอร์ได้เอาชนะ แซค ไรเดอร์ และคว้า แชมป์ยูเอส มาได้[13][14] ในศึกรอว์ (5 มีนาคม 2012) สแวกเกอร์ก็เสียแชมป์ยูเอส ให้กับ ซานติโน่ มาเรลล่า[15] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 สแวกเกอร์ได้เข้าร่วมทีมของ จอห์น โลรีนายติส เจอกับทีมของ ทีโอดอร์ ลอง ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 12 คน สุดท้ายทีมของโลรีนายติส ก็เป็นฝ่ายชนะ
สแวกเกอร์ ได้เปลี่ยนฉายาใหม่เป็น "อเมริกันตัวจริง" และเปลี่ยนชื่อท้าไม้ตายจาก แองเกิล ล็อก เป็นชื่อท่า แพทริออท ล็อก และมี เซบ โคลเตอร์ เป็นผู้จัดการ ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2013) สแวกเกอร์ได้ชนะแมตช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ และได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ อัลเบอร์โต เดล รีโอ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 แต่ก็ไม่สำเร็จ[16] ในศึกรอว์ (8 เมษายน 2013) สแวกเกอร์ได้จับคู่กับ เซบ โคลเตอร์ เจอกับเดล รีโอ ในแมตช์การปล้ำแฮนดิแคป 2 รุม 1 แต่ก็แพ้ไป หลังจากแมตช์นี้ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ได้ใช้สิทธิ์มันนีอินเดอะแบงก์ คว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท จากเดล รีโอไปได้[17]
เกี่ยวกับมวยปล้ำ [แก้]
- ท่าไม้ตาย
- กันเวนช์ พาวเวอร์บอม
- เรด ไวท์ บลู ธันเดอร์บอม (2008)
- แพทริออท ล็อก (แองเกิล ล็อก)
- ท่าเอกลักษณ์
- Abdominal stretch
- Armbreaker
- Big boot
- Football tackle to the opponent's knees
- Multiple suplex variations
- German
- Gutwrench
- Northern Lights
- Side belly to belly, sometimes from the second rope
- Vertical
- Wheelbarrow
- Oklahoma Stampede
- Running knee lift
- Spinning double leg takedown
- Swagger Bomb
- ฉายาและชื่ออื่นๆ
- เดอะ ออล อเมริกัน อเมริกัน
- เพลงเปิดตัว
- "Get On Your Knees" โดย Age Against the Machine (พฤศจิกายน 2008– ปัจจุบัน)
- "Here to Show the World" โดย Downstait และ Jim Johnston (พฤศจิกายน 2011– ปัจจุบัน; Used while teaming with Dolph Ziggler)
ผลงานทั้งหมด [แก้]
มวยปล้ำสมัครเล่น [แก้]
- National Collegiate Athletic Association
- Seventh in 285 ปอนด์ (129 kg) weight class in the NCAA Division I (2006)[18]
มวยปล้ำอาชีพ [แก้]
- Florida Championship Wrestling
- FCW Florida Heavyweight Championship (1 สมัย)
- FCW Southern Heavyweight Championship (1 สมัย)[19]
- Pro Wrestling Illustrated
- PWI จัดในอันดับที่ 18 ของท็อป 500 อันดับ ซิงเกิลนักมวยปล้ำแห่งปีใน PWI 500 ในปี 2009[20]
- World Wrestling Entertainment
ดูเพิ่ม [แก้]
อ้างอิง [แก้]
- ↑ "WWE Bio". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2010-04-03.
- ↑ "#92 Jacob Hager". Sooners Illustrated. สืบค้นเมื่อ 2009-07-07.
- ↑ Intelius search
- ↑ Plummer, Dale (2010-03-01). "RAW: A bad trip on the Road to Wrestlemania". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-03-28.
- ↑ Caldwell, James (2010-03-30). "WWE News: Major SPOILER at tonight's Smackdown TV taping for Friday's show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-04-02.
- ↑ Kapur, Bob (2010-04-25). "WWE Extreme Rules features strong Mania rematches". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-05-01.
- ↑ Bishop, Matt (2010-05-23). "Batista quits to end disappointing Over The Limit". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-06-27.
- ↑ Caldwell, James (2010-06-20). "WWE News: Fatal Four-Way PPV News & Notes – three new champions, bonus matches, Vince McMahon appearance". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-06-21.
- ↑ Plummer, Dale (February 28, 2011). "RAW: Triple H talks Wrestlemania; The Miz loses an ally". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 9, 2011.
- ↑ Bishop, Matt (April 3, 2011). "The Rock costs Cena as The Miz retains at WrestleMania XXVII". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 9, 2011.
- ↑ "WWE News: Ongoing "virtual-time" coverage of WWE Supplemental Draft – Daniel Bryan first draft pick". Pro Wrestling Torch. April 26, 2011. สืบค้นเมื่อ April 6, 2011.
- ↑ "Michael Cole & Jack Swagger def. Jim Ross & Jerry Lawler (Country Whipping Match)". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-05-02.
- ↑ "History of the United States Championship: Jack Swagger". WWE. January 16, 2012. สืบค้นเมื่อ January 17, 2012.
- ↑ Tylwalk, Nick (January 16, 2012). "Raw: Mick Foley returns to the ring, but Johnny Ace reaches his boiling point". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ January 17, 2012.
- ↑ "WWE Monday Night Raw (3/5/12) Results: Live Blog, Coverage and Analysis".
- ↑ Caldwell, James. "WWE NEWS: Chamber PPV results & notes - WM29 main event set, World Title match set, Shield big win, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 18 February 2013.
- ↑ http://www.wwe.com/shows/raw/2013-03-18/jack-swagger-breaks-ricardo-rodriguez-ankle-26099705
- ↑ "Jacob Hager". National Wrestling Hall of Fame. สืบค้นเมื่อ December 21, 2011.
- ↑ Tanabe, Hisaharu. "FCW Southern Heavyweight Title History". Solie's Title Histories. สืบค้นเมื่อ 2008-10-14.
- ↑ Clark, Ryan (2009-09-05). "Full 'PWI 500' For 2009". Pro Wrestling Illustrated. WrestlingInc.com. สืบค้นเมื่อ 2009-03-10.
- ↑ "History of the World Heavyweight Championship: Jack Swagger". World Wrestling Entertainment. 2010-04-02. สืบค้นเมื่อ 2010-05-24.
- ↑ "History of the ECW Championship: Jack Swagger". World Wrestling Entertainment. 2009-01-13. สืบค้นเมื่อ 2010-03-31.
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
| คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: แจ๊ค สแวกเกอร์ |