แคปไซซีน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก แคปไซซิน)
บทความนี้มีเนื้อหาที่สั้นมาก ต้องการเพิ่มเติมเนื้อหาหรือพิจารณารวมเข้ากับบทความอื่นแทน
แคปไซซีน
Kapsaicyna.svg
Capsaicin-3D-vdW.png
ชื่อตาม IUPAC 8-Methyl-N-vanillyl-trans-6-nonenamide
ชื่ออื่น (E) -N- (4-Hydroxy-3-methoxybenzyl)
-8-methylnon-6-enamide,
trans-8-Methyl-N-vanillylnon
-6-enamide, (E) -Capsaicin,
CPS, C
ตัวระบุ
เลขทะเบียน CAS [404-86-4]
PubChem 1548943
EC number 206-969-8
ATC code M02AB01
SMILES
ChemSpider ID 1265957
คุณสมบัติ
สูตรเคมี C18H27NO3
มวลต่อหนึ่งโมล 305.41 g/mol
จุดหลอมเหลว

62–65 °C

จุดเดือด

210–220 °C @ 0.01 Torr

ความอันตราย
MSDS [1]
อันตรายหลัก Toxic (T)
NFPA 704
NFPA 704.svg
1
2
0
 
R-phrases R24/25
S-phrases S26, S36/37/39, S45
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa
แหล่งอ้างอิงของกล่องข้อมูล

แคปไซซิน (capsaicin) เป็นสารที่ให้ความเผ็ดในพริก แคปไซซินมีสูตรโมเลกุล C18H27NO3 ชื่อทางการค้าคือ 8-methyl-N-vanillyl-6-nonenamide เป็นส่วนประกอบที่ใช้งานของพริกซึ่งเป็นพืชที่อยู่ในสกุลแคปซิคัม (genus Capsicum)

ประวัติ[แก้]

สารประกอบ [1] นี้ถูกสกัดได้เป็นครั้งแรก (แม้ว่าจะอยู่ในรูปแบบที่ไม่บริสุทธิ์) ในปี ค.ศ. 1816 โดยคริสเตียน ฟรีดริช แบคคอลซ์ (Christian Friedrich Bucholz) (1770-1818) [2] เขาเรียกมันว่า "capsicin" ตามชื่อสกุลของพริกที่มีชื่อว่า แคปซิคัม (genus Capsicum) จากที่มันได้ถูกสกัดออกมา จอห์น คลอก เทรช (John Clough Thresh ) (1850-1932) คือผู้ซึ่งได้แยกสารแคปไซซินในรูปแบบที่เกือบจะบริสุทธิ์ออกมาได้สำเร็จ [3][4], และให้ชื่อว่า "แคปไซซิน" ในปี ค.ศ. 1876 [5]

อ้างอิง[แก้]

เชิงอรรถ[แก้]

  1. History of early research on capsaicin:
    • Harvey W. Felter and John U. Lloyd, King's American Dispensatory (Cincinnati, Ohio: Ohio Valley Co., 1898), vol. 1, page 435. Available on-line at: Henriette's Herbal.
    • Andrew G. Du Mez, "A century of the United States pharmocopoeia 1820-1920. I. The galenical oleoresins" (Ph.D. dissertation, University of Wisconsin, 1917), pages 111-132. Available on-line at: Archive.org.
  2. See:
    • C. F. Bucholz (1816) "Chemische Untersuchung der trockenen reifen spanischen Pfeffers" [Chemical investigation of dry, ripe Spanish peppers], Almanach oder Taschenbuch für Scheidekünstler und Apotheker (Weimar) [Almanac or Pocket-book for Analysts (Chemists) and Apothecaries], vol. 37, pages 1-30. [Note: Christian Friedrich Bucholz's surname has been variously spelled as "Bucholz", "Bucholtz", or "Buchholz".]
    • The results of Bucholz's and Braconnot's analyses of Capsicum annuum appear in: Jonathan Pereira, The Elements of Materia Medica and Therapeutics, 3rd U.S. ed. (Philadelphia, Pennsylvania: Blanchard and Lea, 1854), vol. 2, page 506.
    • Biographical information about Christian Friedrich Bucholz is available in: Hugh J. Rose, Henry J. Rose, and Thomas Wright, ed.s, A New General Biographical Dictionary (London, England: 1857), vol. 5, page 186.
    • Biographical information about C. F. Bucholz is also available (in German) on-line at: Allgemeine Deutsche Biographie.
    • Some other early investigators who also extracted the active component of peppers:
    1. Benjamin Maurach (1816) "Pharmaceutisch-chemische Untersuchung des spanischen Pfeffers" (Pharmaceutical-chemical investigation of Spanish peppers), Berlinisches Jahrbuch für die Pharmacie, vol. 17, pages 63-73. Abstracts of Maurach's paper appear in: (i) Repertorium für die Pharmacie, vol. 6, page 117-119 (1819); (ii) Allgemeine Literatur-Zeitung, vol. 4, no. 18, page 146 (Feb. 1821); (iii) "Spanischer oder indischer Pfeffer", System der Materia medica ... , vol. 6, pages 381-386 (1821) (this reference also contains an abstract of Bucholz's analysis of peppers).
    2. French chemist Henri Braconnot (1817) "Examen chemique du Piment, de son principe âcre, et de celui des plantes de la famille des renonculacées" (Chemical investigation of the chili pepper, of its pungent principle [constituent, component], and of that of plants of the family Ranunculus), Annales de Chemie et de Physique, vol. 6, pages 122- 131.
    3. Danish geologist Johann Georg Forchhammer in: Hans C. Oersted (1820) "Sur la découverte de deux nouveaux alcalis végétaux" (On the discovery of two new plant alkalis), Journal de physique, de chemie, d'histoire naturelle et des arts, vol. 90, pages 173-174.
    4. German apothecary Ernst Witting (1822) "Considerations sur les bases vegetales en general, sous le point de vue pharmaceutique et descriptif de deux substances, la capsicine et la nicotianine" (Thoughts on the plant bases in general from a pharmaceutical viewpoint, and description of two substances, capsicin and nicotine), Beiträge für die pharmaceutische und analytische Chemie, vol. 3, pages 43ff.
  3. In a series of articles, J. C. Thresh obtained capsaicin in almost pure form:
    • J. C. Thresh (1876) "Isolation of capsaicin," The Pharmaceutical Journal and Transactions, 3rd series, vol. 6, pages 941-947;
    • J. C. Thresh (8 July 1876) "Capsaicin, the active principle in Capsicum fruits," The Pharmaceutical Journal and Transactions, 3rd series, vol. 7, no. 315, pages 21 ff. [Note: This article is summarized in: "Capsaicin, the active principle in Capsicum fruits," The Analyst, vol. 1, no. 8, pages 148-149, (1876).]. In The Pharmaceutical Journal and Transactions, volume 7, see also pages 259ff and 473 ff and in vol. 8, see pages 187ff;
    • Year Book of Pharmacy… (1876), pages 250 and 543;
    • J. C. Thresh (1877) "Note on Capsaicin," Year Book of Pharmacy…, pages 24-25;
    • J. C. Thresh (1877) "Report on the active principle of Cayenne pepper," Year Book of Pharmacy..., pages 485-488.
  4. Obituary notice of J. C. Thresh: "John Clough Thresh, M.D., D. Sc., and D.P.H.," The British Medical Journal, vol. 1, no. 3726, pages 1057-1058 (4 June 1932).
  5. J King, H Wickes Felter, J Uri Lloyd (1905) A King's American Dispensatory. Eclectic Medical Publications (ISBN 1888483024)

อ้างอิงทั่วไป[แก้]