แคนอนของพาเคลเบล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โน้ตเพลง Pachelbel's Canon ช่วงเริ่มต้น
Performed by Lee Galloway

Performed and realized on synthesizers by Jeffrey Hall.

หากมีปัญหาในการเล่นไฟล์เหล่านี้นี้ โปรดดูเพิ่มเติมที่หน้าช่วยเหลือด้านสื่อ

กานอง เอิง ดี (เยอรมัน: Kanon und Gigue für 3 Violinen mit Generalbaß) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อของ แคนอนของพาเคลเบล (อังกฤษ: Pachelbel's Canon) หรือ แคนอน ในบันไดเสียง ดี เมเจอร์ ตามสำเนียงการอ่านในภาษาอังกฤษ (อังกฤษ: Canon in D major) (PWC 37, T. 337, PC 358) เป็นผลงานประพันธ์ดนตรีบาโรกที่มีชื่อเสียงที่สุดของโยฮันน์ พาเคลเบล คีตกวีชาวเยอรมัน สกอร์ดนตรีดั้งเดิมแต่งขึ้นสำหรับบรรเลงแบบแคนอน (Kanon) ด้วยไวโอลินสามตัว โดยมีการเดินเสียงเบสด้วยเครื่องดนตรีเช่นเชลโล ดับเบิลเบส หรือบาซซูน จับคู่กับจังหวะแบบกิกา (gigue) ในระดับเสียงเดียวกัน ไวโอลินทั้งสามตัวเล่นด้วยโน้ตและจังหวะเดียวกัน แต่เริ่มต้นบรรเลงไม่พร้อมกัน โดยห่างกัน 4 ห้องเสียงไล่ตามกันไป และประสานออกมาเป็นเพลง

ต้นฉบับผลงานชิ้นนี้สูญหายไปหลายปีเช่นเดียวกับผลงานชิ้นอื่นๆ ของพาเคลเบลและศิลปินคนอื่นในศตวรรษที่ 17 เพิ่งถูกค้นพบในศตวรรษที่ 20 และเผยแพร่เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1919 โดยกุสตาฟ เบกมานน์ [1] ได้รับการบันทึกเสียงเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1940 จากการบรรเลงโดยวงบอสตันป็อปสออร์เคสตรา อำนวยเพลงโดยอาร์เทอร์ ฟิดเลอร์ [2]

นักประวัติศาสตร์ตั้งสมมุติฐานว่า ผลงานชิ้นนี้อาจจะแต่งขึ้นสำหรับใช้บรรเลงในงานแต่งงานของโยฮันน์ คริสทอฟ บาค พี่ชายคนโตของโยฮันน์ เซบาสเตียน บาค เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1694 [3]

อ้างอิง[แก้]

  1. Perreault, Jean M. 2004. The Thematic Catalogue of the Musical Works of Johann Pachelbel, p. 32. Scarecrow Press, Lanham, Md. ISBN 0-8108-4970-4
  2. Daniel Guss, CD booklet to Pachelbel's Greatest Hit: The Ultimate Canon, BMG Classics (RCA Red Seal)
  3. Schulze, Hans-Joachim. Johann Christoph Bach (1671-1721) "Organist and Schul Collega in Ohrdruf", Johann Sebastian Bachs erster Lehrer, in Bach Jahrbuch 71 (1985): 70 and footnote 79.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]