เอ็ม109 ฮาวไอเซอร์
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เอ็ม109 ฮาวไอเซอร์ (อังกฤษ: M109 howitzer) เป็นปืนใหญ่อัตตาจรสัญชาติอเมริกันขนาด 155 ม.ม.ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกในต้นทศวรรษ 1960 มันได้พัฒนามาอย่างต่อเนื่องจนถึงรุ่นในปัจจุบันคือเอ็ม109เอ6 พาลาดิน ปัจจุบันถูกใช้เพียงกองทัพสหรัฐฯ เท่านั้น สหรัฐฯ ยังคงมีเอ็ม109เอ5 จำนวนมากอยู่ในประจำการ ตระกูลเอ็ม109 เป็นสิ่งที่พบเห็นได้บ่อยตามกองพลยานเกราะของโลกตะวันตก
กองทัพอังกฤษได้แทนที่เอ็ม109 ด้วยเอเอส-90 กองกำลังติดอาวุธในยุโรปจำนวนมากได้แทนที่เอ็ม109 ด้วยพีซีเอช 2000 ของเยอรมนี ซึ่งดีเหนือกว่าเอ็ม109 ในหลายๆ ด้าน การพัฒนาที่สำคัญของเอ็ม109 เกิดขึ้นโดยสหรัฐฯ และสวิตเซอร์แลนด์ ด้วยการยกเลิกโครงการครูเซเดอร์ในสหรัฐฯ พาลาดินยังคงเป็นปืนใหญ่อัตตาจรหลักของกองทัพบกสหรัฐฯ ไปอีกหลายปี จนกระทุ่งจะมีโครงการใหม่ของสหรัฐฯ ที่จะเริ่มในปีพ.ศ. 2551-2553
ลูกเรือของเอ็ม109 จะประกอบด้วยหัวหน้า พลขับ พลปืนสามนายที่ต้องเตรียม บรรจุ และยิง และพลปืนอีกสองนายที่จะเป็นคนเล็งปืนใหญ่ พลปืนจะเล็งปืนไปทางซ้ายขวา โดยที่อีกคนจะเล็งขึ้นลง เอ็ม109เอ6 พาลาดินนั้นต้องการพลปืนเพียงหนึ่งนายและคนบรรจุกระสุนสองนาย
[แก้] รายละเอียดเฉพาะของเอ็ม109 ฮาวไอเซอร์
- ประเทศผู้ผลิต สหรัฐอเมริกา
- บทบาท ปืนใหญ่อัตตาจร
- น้ำหนัก 27.5 ตัน
- ความยาว 9.1 เมตร
- ความกว้าง 3.1 เมตร
- ความสูง 3.3 เมตร
- ลูกเรือ 8 นาย (ผู้บัญชาการปืน พลขับ พลปืนหกนาย)
- อัตราการยิง 4 นัดต่อนาที
- ระยะยิงที่มีประสิทธิภาพ 18,000-30,000 เมตร (กระสุนจรวด)
- อาวุธหลัก ปืนใหญ่126 ฮาวไอเซอร์ขนาด 155 ม.ม.
- อาวุธรอง ปืนกลเอ็ม2 ขนาด 12.7 ม.ม.
- พิสย 350 กิโลเมตร
- ความเร็ว 56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
[แก้] อ้างอิง
 |
เอ็ม109 ฮาวไอเซอร์ เป็นบทความเกี่ยวกับ ทหาร การทหาร หรืออาวุธ ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ เอ็ม109 ฮาวไอเซอร์ ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ หรือ ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:การทหาร |
