เอฟ-8 ครูเซเดอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เอฟ-8 (เอฟ8ยู) ครูเซเดอร์
บทบาท เครื่องบินขับไล่
สัญชาติ  สหรัฐอเมริกา
บริษัทผู้ผลิต วอท (Vought)
เริ่มใช้ มีนาคม พ.ศ. 2500
ปลดประจำการ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2532
ผู้ใช้งานหลัก กองทัพเรือสหรัฐ
กองนาวิกโยธินสหรัฐ
กองทัพเรือฝรั่งเศส
กองทัพอากาศฟิลิปปินส์
จำนวนที่ผลิต 1,261 ลำ
แบบอื่น เอ็กซ์เอฟ8ยู-3 ครูเซเดอร์ 3
เอ-7 คอร์แซร์ 2

เอฟ-8 ครูเซเดอร์ เดิมทีชื่อ เอฟ8ยู (อังกฤษ: F-8 Crusader) เป็นเครื่องบินขับไล่เครื่องยนต์เดียวบนเรือบรรทุกเครื่องบินที่สร้างโดย วอท มันเข้ามาแทนที่เอฟ-7 คัทลาส เอฟ-8 ลำแรกได้ทำการบินเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 และเป็นเครื่องบินลำสุดท้ายของสหรัฐอเมริกาที่ใช้ปืนเป็นอาวุธหลัก[1] อาร์เอฟ-8 ครูเซเดอร์เป็นแบบที่ทำหน้าที่สอดแนมถ่ายรูปและได้ทำงานนานกว่าเครื่องบินรุ่นใดๆ ของสหรัฐฯ อาร์เอฟ-/ ได้ทำหน้าที่สำคัญในช่วงวิกฤตการณ์ขีปนาวุธคิวบาด้วยการถ่ายรูปที่สำคัญเอาไว้[1] กองทัพเรือสำรองสหรัฐฯ ได้ใช้อาร์เอฟ-8 จนถึงปีพ.ศ. 2530

รายละเอียด เอฟ-8 ครูเซเดอร์[แก้]

  • เครื่องยนต์ เทอร์โบเจ๊ต แพรทท์ แอนด์ วิทนีย์ เจ 57-พี-20 ให้แรงขับ 8165 กิโลกรัม เมื่อใช้สันดาปท้าย 1 เครื่อง
  • กางปีก 10.87 เมตร
    • 9.74 เมตร เมื่อลู่ปีกเต็มที่
  • ยาว 22.40 เมตร
  • สูง 4.8 เมตร
  • น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ 12,500 กิโลกรัม
  • น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 15,420 กิโลกรัม
  • อัตราเร็วขั้นสูง 2 มัค
  • อัตราไต่สูงสุด 7,620 เมตร
  • เพดานบินใช้งาน 16,764-18,288 เมตร
  • รัศมีทำการรบ 965 กิโลเมตร
  • อาวุธ ปืนใหญ่อากาศ โคลท์ ขนาด 20 มม. 4 กระบอก ในลำตัวส่วนหัวข้างละ 2 กระบอก
    • อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ เอไอเอ็ม-9 ไซด์ไวน์เดอร์ 4 นัด ที่ลำตัวข้างละ 2 นัด

[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 Barrett Tillman 1990
  2. อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522