เวสต์โคสต์ฮิปฮอป

เวสต์โคสต์ฮิปฮอป
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ	แดนซ์ฮอล (Toasting) ● อีสต์โคสต์ฮิปฮอป ● ฟังก์ ● แจ๊ซ ● ริธึมแอนด์บลูส์ ● ดนตรีโซล
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม	กลางคริสต์ทศวรรษ 1970 ในสหรัฐอเมริกา
เครื่องบรรเลงสามัญ	เบส ● ดรัมแมชชีน ● เปียโน ● การแร็ป ● แซมเพลอร์ ● เครื่องสังเคราะห์เสียง
ความนิยมกระแสหลัก	ได้รับความนิยมในสหรัฐอเมริการะหว่างปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 ถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 ส่วนแนวเพลงแก๊งสตาแร็ปแนวเพลงย่อยมีความโดดเด่นตั้งแต่ต้นถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 จากนั้นความนิยมลดลงไป และขึ้นมาใหม่ในคริสต์ทศวรรษ 2000 ที่ได้รับกระแสนิยมหลักบ้างเล็กน้อย
แนวย่อย
อัลเทอร์เนทีฟฮิปฮอป ● ชิคาโนแร็ป ● อีเลกโทร-ฮอป ● แก๊งสตาแร็ป ● จี-ฟังก์ ● ไฮฟี ● ละตินฮิปฮอป ● อันเดอร์กราวด์ฮิปฮอป
แนวประสาน
แจ๊ซแร็ป

เวสต์โคสต์ฮิปฮอป (อังกฤษ: West Coast hip hop) เป็นแนวเพลงย่อยฮิปฮอปที่รวมศิลปินหรือดนตรีจากแหล่งกำเนิดทางตะวันตกสุดของสหรัฐอเมริกา ถึงแม้ว่าวัฒนธรรมฮิปฮอปจะมีชื่อว่ามาจากนครนิวยอร์ก แต่ฮิปฮอปก็เกิดขึ้นจากวัฒนธรรมในส่วนอื่นเข้ามาด้วย โดยศิลปินจากทั้งฝั่งตะวันออกและตะวันตกตามลำดับ

แนวเพลงแก๊งสตาแร็ปของเวสต์โคสต์ฮิปฮอป เริ่มมีความโดดเด่นทางสถานีวิทยุและยอดขายในระหว่างช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 โดยสุดยุคทศวรรษ 1990 ดนตรีฮิปฮอปเริ่มหันหลังให้กับดนตรีอีสต์โคสต์ฮิปฮอปและการเติบโตอย่างรวดเร็วของดนตรีเซาเทิร์นฮิปฮอป

เวสต์โคสต์ฮิปฮอปมีความโดดเด่นและเป็นที่รู้จักที่อุดมไปด้วยเพลงฮิปฮอปใต้ดิน โดยเฉพาะในลอสแอนเจลิสและบริเวณแซนแฟรนซิสโกเบย์ ที่เป็นจุดสำคัญ มีศิลปินเวสต์โคสต์ฮิปฮอปใต้ดินหลายคนจะมุ่งเน้นไปที่เทคนิคของเนื้อเพลงมากกว่าการเกาะกระแสตลาด