เลตเตอร์ออฟเครดิต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เลตเตอร์ออฟเครดิตหรือ ตราสารเครดิต[1](อังกฤษ: letter of credit หรือ L/C) คือ เอกสารที่มีขึ้นเพื่อยืนยันการชำระเงินในการซื้อขายที่ผู้ซื้อขอให้ธนาคารเป็นผู้ชำระให้แทน เลตเตอร์ออฟเครดิตเป็นวิธีหนึ่งที่ได้รับความนิยมเพราะทำให้ผู้ขายมั่นใจว่าจะได้รับเงินค่าสินค้า เลตเตอร์ออฟเครดิตออกโดยสถาบันการเงินตามคำสั่งของผู้ซื้อเพื่อแสดงเป็นหลักประกันการชำระเงิน ผู้ขายสินค้าได้รับเงินเมื่อส่งมอบสินค้า และผู้ซื้อสินค้าจะได้รับสินค้าเมื่อจ่ายเงินค่าสินค้า[2]

เลตเตอร์ออฟเครดิต อาจเรียกในชื่ออื่น เช่น Documentary Letter of Credit หรือ Commercial Documentary Letter of Credit

เลตเตอร์ออฟเครดิต แบ่งเป็นสองชนิดหลัก

  1. ชนิดเพิกถอนได้ เมื่อมีธนาคารของผู้ซื้อออกตราสารให้แก่ธนาคารฝ่ายผู้ขายแล้ว ธนาคารฝ่ายผู้ซื้อหรือผู้ซื้อสามารถบอกเลิกตราสารนั้นได้ โดยไม่ต้องให้ฝ่ายผู้ขายหรือธนาคารฝ่ายผู้ขายยินยอม ตราสารแบบนี้จึงไม่นิยมใช้ในการทำการค้าระหว่างกัน
  2. ชนิดเพิกถอนไม่ได้ เมื่อผู้ซื้อให้ธนาคารฝ่ายตนออกตราสารแก่ธนาคารฝ่ายผู้ขายแล้ว ไม่สามารถทำการยกเลิกหรือเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขใดๆในตราสารนั้นได้อีก อนึ่งตราสารที่ไม่ได้ระบุว่าเพิกถอนได้นั้นถือว่าเป็นชนิดที่เพิกถอนไม่ได้[2]

หลักการ[แก้]

เลตเตอร์ออฟเครดิต เป็นสัญญาชนิดหนึ่งเกี่ยวข้องกับการซื้อขายและใช้ธนาคารเป็นตัวกลาง แต่ธนาคารไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการซื้อขายนั้น ธนาคารมีหน้าที่ตรวจสอบความถูกต้องของเอกสารและเงื่อนไขและชำระเงินแก่ผู้ขาย เมื่อฝ่ายผู้ขายปฏิบัติตามเงื่อนไขครบถ้วน ทั้งนี้มีข้อยกเว้นเพียงกรณีเดียวคือการฉ้อฉลที่เป็นเหตุให้ธนาคารปฏิเสธการชำระเงินแก่ผู้ขายได้

อ้างอิง[แก้]

  1. ศัพท์บัญญัติ ราชบัณฑิตยสถาน สาขานิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕
  2. 2.0 2.1 L/C คืออะไร

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]