เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 1
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
- บทความนี้มีเนื้อหาที่สั้นมาก ต้องการเพิ่มเติมเนื้อหาหรือพิจารณารวมเข้ากับบทความอื่นแทน
| เรสเซิลเมเนีย Wrestlemania |
||||
|---|---|---|---|---|
 Promotional poster featuring Hulk Hogan and Mr. T |
||||
| คำโปรย | The Greatest Wrestling Event of All Time! | |||
| ข้อมูล | ||||
| สมาคม | เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ | |||
| วันที่ | 31 มีนาคม 1985 | |||
| ผู้ชม | 19,121 คน | |||
| สถานที่ | เมดิสัน สแควร์ การ์เดน | |||
| เมือง | นิวยอร์กซิตี, นิวยอร์กซิตี | |||
| ลำดับเหตุการณ์เพย์-เพอร์-วิว | ||||
|
||||
| ลำดับเหตุการณ์เรสเซิลเมเนีย | ||||
|
||||
เรสเซิลมาเนีย ครั้งที่ 1 จัดในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1985 ณ เมดิสัน สแควร์ การ์เดน เมืองนิวยอร์กซิตี รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 19,121 คน เป็นการจัดขึ้นครั้งแรกของ เรสเซิลมาเนีย และ เป็นรายการจัดขึ้นครั้งแรกของรายการเพย์-เพอร์-วิว
เนื้อหา |
ผลการปล้ำ / แมทช์การปล้ำ [แก้]
| # | แมทช์การปล้ำ | กำหนดการปล้ำ | เวลา |
|---|---|---|---|
| 1 | ทีโน่ ซานตาน่า ชนะ เดอะ เอ็กซ์เซคัดชั่นเนอร์[1] | แมทช์ปล้ำเดี่ยว | 04:50 |
| 2 | คิง คอง บันดี้ (พร้อมด้วย จิมมี ฮาร์ท) ชนะ สเปเชียล เดลิเวอลี่ โจนส.[2] | Singles match | 00:23 |
| 3 | ริคกี้ สตีมโบ๊ต ชนะ แมทท์ บอร์น.[3] | แมทช์ปล้ำเดี่ยว | 04:37 |
| 4 | เดวิด ซามมาติโน (พร้อมด้วย บูโน้ ซามมาติโน) เสมอ บรูตัส บิฟเค้ก (พร้อมด้วย จอห์นนี่ เวลออน) โดยดับเบิลฟาลว์[4] | แมทช์ปล้ำเดี่ยว | 12:43 |
| 5 | เดอะ จังค์ยาร์ด ด็อก ชนะเคาท์เอ้าท์ เกค วาเลนทาย (c) (พร้อมด้วย จิมมี ฮาร์ท) [5] | แมทช์ปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล | 07:05 |
| 6 | นิโคไลย์ วอลคอฟฟ์ และ เดอะ ไรออน ชิค (พร้อมด้วย เฟรดดี้ บลาสสี้) ชนะ ดิ ยูเอส เอ็กซ์เพสส์ (มิค โรตันโด้ และ บาร์รี วินด์แฮม) (c) (พร้อมด้วย ลูว อัลบาโน้).[6] | แมทช์แทกทีม เพื่อชิง แชมป์แทกทีม WWF | 06:55 |
| 7 | อังเดร เดอะ ไจแอนท์ ชนะ บิ๊ก จอห์น สทัดด์ (พร้อมด้วย บ็อบบี้ ฮีแนน).[7] | แมทช์ $15,000 Body Slam Challenge (จับคู่ต่อสู้ด้วยท่าทุ้ม) | 05:53 |
| 8 | เวนดิ ริชเตอร์ (พร้อมด้วย ไชดิ เลาเพอร์) ชนะ ไลย์ลาไน ไคย์ (c) (พร้อมด้วย เดอะ ฟาบูหลุย์ส โมแลช).[7] | แมทช์ปล้ำเดี่ยว เพื่อชิงแชมป์โลกหญิง WWF | 06:12 |
| 9 | ฮัลค์ โฮแกน และ มิสเตอร์ที (พร้อมด้วย จิมมี่ สนูกก้า) ชนะ รอดดี้ ไพเพอร์ และ พอล ออร์นดรอฟฟ์ (พร้อมด้วย คาวบอย บ็อบ ออร์ตัน).[7] | แมทช์แทกทีม พร้อมด้วยกรรมการพิเศษ มูฮัมมัด อาลิ | 13:13 |
ดูเพิ่ม [แก้]
อ้างอิง [แก้]
- ^ ^ a b c d e f Shields, Brian. Main Event: WWE in the Raging 80s, p.148.
- ^ ^ a b c d e f Shields, Brian. Main Event: WWE in the Raging 80s, p.148.
- ^ ^ a b c d e f Shields, Brian. Main Event: WWE in the Raging 80s, p.148.
- ^ ^ a b c d e f Shields, Brian. Main Event: WWE in the Raging 80s, p.149.
- ^ ^ a b c d e f Shields, Brian. Main Event: WWE in the Raging 80s, p.149.
- ^ ^ a b c d e f Shields, Brian. Main Event: WWE in the Raging 80s, p.149.
- ^ 7.0 7.1 7.2 Shields, Brian. Main Event: WWE in the Raging 80s, p.150.
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
|
|||||||||||
|
|||||
