เรตินา
เรตินา (อังกฤษ: retina) หรือ จอประสาทตา [1] เป็นเนื้อเยื่อที่มีความไวต่อแสง บุอยู่บนผิวด้านในของดวงตา ซึ่งการมองเห็นภาพต่างๆนั้นเกิดขึ้นได้โดยอาศัยเซลล์ที่อยู่บนเรตินา เป็นตัวรับและแปลสัญญาณแสงให้กลายเป็นสัญญาณประาสาทหรือกระแสประสาทส่งขึ้นไปแปลผลยังสมองส่วนที่เกี่ยวข้อง ทำให้เราสามารถมองเห็นภาพต่างๆได้
เนื้อหา |
ชั้นของเรตินา [แก้]
เรตินาเป็นชั้นเนื้อเยื่อที่มีทั้งหมด 10 ชั้น ได้แก่
- pigmented layer
- receptor layer
- outer limiting membrane
- outer nuclear layer
- outer plexiform layer
- inner nuclear layer
- inner plexiform layer
- ganglion cell layer
- optic fibre later
- inner limiting membrane
แอ่งโฟเวีย [แก้]
แอ่งโฟเวีย (fovea centralis) เป็นแอ่งบุ๋มลึกลงไปในบริเวณตรงกลางของมาคิวลา ลูเตีย (macula lutea) บนชั้นเรตินา เมื่อแสงมาตกกระทบที่บริเวณนี้จะทำให้มองเห็นภาพสีได้ชัดเจนที่สุดเนื่องจากเป็นบริเวณที่มีโคนเซลล์ อยู่เยอะที่สุด
จุดบอด [แก้]
จุดบอด (blind spot, optic disc) เป็นบริเวณที่เป็นทางออกของแอกซอน (axon) ของเซลล์แกงเกลียน (ganglion cells) ไปเป็นเส้นประสาทที่มีชื่อว่า optic nerve และยังเป็นทางผ่านเข้าออกของเส้นเลือดอีกด้วย บริเวณนี้จึงไม่พบเซลล์ที่เกี่ยวข้องกับบการรับภาพทั้งโคนเซลล์ และ รอดเซลล์ (rod cells) ดังนั้น เมื่อแสงมาตกกระทบบริเวณนี้ก็จะทำให้ไม่เห็นภาพ
