เมทาดาตา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เมทาดาตา หรือ เมทาเดตา^[1] (อังกฤษ: metadata) หมายถึง ข้อมูลที่ใช้กำกับและอภิบายข้อมูลหลักหรือกลุ่มของข้อมูลอื่น ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ บัตรในห้องสมุดสำหรับสืบค้นหนังสือที่เก็บข้อมูลเกี่ยวกับชื่อหนังสือและตำแหน่งของหนังสือ ซึ่งหนังสือเป็นข้อมูลที่ต้องการ และบัตรเป็นข้อมูลที่อธิบายรายละเอียดของข้อมูลนั้น

เมทาดาตา ยังมีการใช้คำศัพท์อื่นเช่น อภิข้อมูล^[2]

[แก้] การใช้งาน

สิ่งที่อธิบายอยู่ในเมทาดาตาจะช่วยทำให้ทราบถึงรายละเอียดและคุณลักษณะของข้อมูล โดยทั่วไปรูปแบบหรือแบบแผนของเมทาดาตาจะมีการกำหนดในลักษณะของมาตรฐาน เช่น ดับลินคอร์สำหรับเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ และ ID3 สำหรับไฟล์เพลง และในเรื่องของข้อมูลเชิงพื้นที่หรือ Spatail Data ก็มีรูปแบบของมาตรฐานเมทาดาตาที่ใช้งานกันมีหลายรูปแบบ อาทิเช่น เอฟจีดีซี ไอเอสโอ รวมถึง ดับลินคอร์ ด้วย ส่วนมาตรฐานเมทาดาตาที่ประเทศไทยได้มีการประกาศใช้ได้แก่ สารสนเทศภูมิศาสตร์-การอธิบายข้อมูล ซึ่งเป็นแบบแผนของการอธิบายที่จะช่วยให้ผู้ใช้ทราบถึงสถานะภาพ คุณภาพ แหล่งข้อมูล รายละเอียดคุณลักษณะข้อมูลเชิงพื้นที่ รวมถึงนโยบายเผยแพร่ข้อมูล อันเป็นส่วนสำคัญในการแลกเปลี่ยน หรือการใช้ข้อมูลร่วมกัน การลดความซ้ำซ้อนของข้อมูล เพิ่มความน่าเชื่อถือของข้อมูล กล่าวโดยสรุป เมทาดาตาหรือเมทาเดตาก็คือ ข้อมูลที่อธิบายรายละเอียดของข้อมูลหรือสารสนเทศนั่นเอง

[แก้] ภาพถ่ายดิจิทัล

เมทาดาตาของภาพถ่ายดิจิทัล ถูกเก็บไว้ในลักษณะที่เรียกว่า Exif โดยข้อมูลของภาพถ่ายแต่ละภาพก็คือภาพของภาพนั้น โดยเมทาดาตาจะเป็นรายละเอียดที่เก็บไว้ในภาพถ่ายดิจิทัลนั้นที่ไม่แสดงผลโดยตรง เช่น วันและเวลาที่ถ่ายภาพ การตั้งค่าของกล้อง เช่น รูรับแสง ความยาวโฟกัส หรือตำแหน่งสถานที่ (ถ้ากล้องมีระบบจีพีเอสเชื่อมต่อ)

[แก้] อ้างอิง