เฟร์นันดูจีนอโรนยา
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| กลุ่มเกาะเฟร์นันดูจีนอโรนยา ชื่อท้องถิ่น: Arquipélago de Fernando de Noronha |
|
|---|---|
Sancho Bay and Dois Irmãos Island |
|
|
|
|
| ที่ตั้ง | มหาสมุทรแอตแลนติก |
| พิกัด | 3°51′13.71″S 32°25′25.63″W / 3.8538083°S 32.4237861°Wพิกัดภูมิศาสตร์: 3°51′13.71″S 32°25′25.63″W / 3.8538083°S 32.4237861°W |
| กลุ่มเกาะ | Arquipélago de Fernando de Noronha |
| เกาะทั้งหมด | 21 |
| เกาะหลัก | Fernando de Noronha; Ilha Rata; Ilha do Meio; Ilha Sela Gineta; Ilha Rasa |
| จุดสูงสุด | Morro do Pico |
|
|
|
| Region | Northeast |
| เมืองใหญ่สุด | Vila dos Remedios |
|
|
|
| จำนวนประชากร | 3,012 (ในปี 2010) |
เฟร์นันดูจีนอโรนยา (โปรตุเกส: Fernando de Noronha) เป็นกลุ่มเกาะที่ประกอบด้วยเกาะ 21 เกาะ รวมถึงเกาะขนาดเล็ก ของประเทศบราซิล ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติก อยู่ห่างจากชายฝั่งบราซิล 354 กม. (220 ไมล์) เกาะหลักมีเนื้อที่ 18.4 ตร.กม. (7.1 ตร.ไมล์) มีประชากร 3,012 คน ในปี ค.ศ. 2010[1] เป็นเทศบาลพิเศษในรัฐเปร์นัมบูกู ถึงแม้จะใกล้กับรัฐรีโอกรันดีโดนอร์เตมากกว่าก็ตาม[2] ยูเนสโกขึ้นทะเบียนเกาะนี้เป็นมรดกโลก อยู่ในเขตเวลา UTC-02:00 นักท่องเที่ยวและชาวพื้นเมืองสามารถเดินทางมายังเกาะนี้โดยทางเครื่องบินหรือทางเรือจากเมืองเรซีฟี[3] (545 กม.) หรือโดยเครื่องบินจากเมืองนาตาล (360 กม.)
เกาะนี้ค้นพบเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1503 โดยนักสำรวจชาวโปรตุเกส ออกทุนและจัดการโดยเฟร์เนา จี นอโรนยา เกาะนี้ใช้เป็นสถานที่กักกันนักโทษตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมา