เบองาวาน โซโล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

บทความนี้ต้องการแหล่งอ้างอิงเพิ่มเติม เพื่อให้บทความน่าเชื่อถือและสมบูรณ์ยิ่งขึ้น คุณสามารถช่วยพัฒนาวิกิพีเดีย โดยเพิ่มแหล่งอ้างอิงที่เหมาะสม อย่าปล่อยให้งานเขียนของคุณปราศจากแหล่งอ้างอิงที่สามารถยืนยันได้ รายละเอียดเพิ่มเติม การอ้างอิงแหล่งที่มา - การพิสูจน์ยืนยันได้ - วิธีการเขียน - ป้ายนี้มีไว้เพื่ออะไร

เบองาวาน โซโล (อังกฤษ: Bengawan Solo) (บางครั้งเรียก เพียง "โซโล", คำว่า เบองาวาน เป็นภาษาชวาโบราณ หมายถึง แม่น้ำ) เป็นแม่น้ำสายยาวที่สุดในเกาะชวา ของประเทศอินโดนีเซีย โดยมีความยาวประมาณ 540 กิโลเมตร มีความสำคัญในฐานะเป็นเส้นทางสัญจร แหล่งน้ำใช้อุปโภคบริโภค และแหล่งน้ำเพื่อการเกษตรของพื้นที่ทางตอนเหนือและตะวันออกของเกาะ นอกจากนี้ยังมีชื่อเสียงในแวดวงโบราณมานุษยวิทยาด้วย โดยมีการค้นพบซากมนุษย์โบราณหลายครั้งในพื้นที่หลายแห่งของลุ่มน้ำเหล่านี้ รวมทั้งซากดึกดำบรรพ์ของกะโหลกมนุษย์สมัยแรกๆ ที่มีชื่อเรียกกันทั่วไปว่า มนุษย์ชวา ด้วย

[แก้] ภูมิประเทศ

แม่น้ำเบองาวาน โซโล มีต้นกำเนิดที่ภูเขาไฟลาวู (Lawu) ในชวาตอนกลาง แล้วไหลไปทางเหนือ ผ่านเทือกเขาเซวู ตลอดเส้นทาง มีสาขาแยกออกไปหลายช่วง มีแม่น้ำสาขาที่สำคัญ เช่น แม่น้ำ มาดิอุน แม่น้ำบรันตาส แม่น้ำโซโลยังผ่านไปทางตะวันออก สู่ชวาตะวันออก ผ่านเทือกเขาเกนดัง และลุ่มน้ำโซโล ซึ่งเป็นที่ราบ ทั้งนี้ได้ไหลผ่านเมืองใหญ่ที่ชื่อ สุราการ์ตา (ผู้คนในท้องถิ่นที่นี่ เรียกว่า แม่น้ำโซโล) และสุดท้ายไหลออกไปที่ทะเลชวา ใกล้กับเมืองสุราบายา

[แก้] ประวัติศาสตร์

แม่น้ำสายนี้เป็นแรงบันดาลใจให้ เกอซาง มาร์โตฮาร์โตโน (Gesang Martohartono) แต่งเพลง เบอกาวาน โซโล (เพลง)ขึ้น โดยพรรณนาถึงแม่น้ำสายนี้ และเป็นเพลงที่มีชื่อเสียงมากเพลงหนึ่งของอินโดนีเซีย

เบองาวาน โซโล เป็นบทความเกี่ยวกับ แม่น้ำ ภูเขา หรือสถานที่ทางภูมิศาสตร์ ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ เบองาวาน โซโล ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ