เทอร์มอมิเตอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก เทอร์โมมิเตอร์)
เทอร์มอมิเตอร์วัดไข้ (ปรอทวัดไข้)

เทอร์มอมิเตอร์ คือเครื่องมือสำหรับวัดระดับความร้อน เมื่อได้รับความร้อน และหดตัวเมื่อคายความร้อน ของเหลวที่ใช้บรรจุในกระเปาะแก้วของเทอร์มอมิเตอร์ คือปรอทหรือแอลกอฮอล์ที่ผสมกับสีแดง เมื่อแอลกอฮอล์หรือปรอทได้รับความร้อน จะขยายตัวขึ้นไปตามหลอดแก้วเล็กๆ เหนือกระเปาะแก้ว และจะหดตัวลงไปอยู่ในกระเปาะตามเดิมถ้าอุณหภูมิลดลง

สาเหตุที่ใช้แอลกอฮอล์หรือปรอทบรรจุลงในเทอร์มอมิเตอร์เพราะของเหลวทั้งสองนี้ไวต่อการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ และไม่เกาะผิวของหลอดแก้ว แต่ถ้าเป็นของเหลวชนิดอื่น เช่นน้ำจะเกาะผิวหลอดแก้ว เมื่อขยายตัวหรือหดตัว จะติดค้างอยู่ในหลอดแก้วไม่ยอมกลับมาที่กระเปาะ

ชนิดของเทอร์มอมิเตอร์[แก้]

  • เทอร์มอมิเตอร์แบบธรรมดา
  • เทอร์มอมิเตอร์วัดไข้
  • แอลกอฮอล์เทอร์มอมิเตอร์
  • เบคแมนเทอร์มอมิเตอร์
  • ไบเมทัลเทอร์มอมิเตอร์
  • กาลิเลโอเทอร์มอมิเตอร์
  • เทอร์มอมิเตอร์แบบอินฟราเรด
  • เทอร์มอมิเตอร์แบบของเหลวคริสตัล
  • เทอร์มอมิเตอร์ทางการแพทย์แบบอม
  • เทอร์มอมิเตอร์ทางการแพทย์แบบหนีบ
  • เทอร์มอมิเตอร์ทางการแพทย์สวนทวาร
  • เทอร์มอมิเตอร์แบบตัวต้านทานทางไฟฟ้า

อ้างอิง[แก้]

หนังสืออ่านเพิ่มเติม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]