เทมโป
 |
บทความนี้ต้องการตรวจสอบความถูกต้องจากผู้เชี่ยวชาญ โปรดดูรายละเอียดเพิ่มเติมในหน้าอภิปราย หากคุณมีความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ คุณสามารถช่วยปรับปรุงเนื้อหาได้ทันที โดยการกดปุ่ม แก้ไข ด้านบน ซึ่งเมื่อตรวจสอบและแก้ไขแล้วให้นำป้ายนี้ออก |
ในอภิธานศัพท์ดนตรี เทมโป (อิตาลี: tempo แปลว่า time) หรือ ลีลา [1] หมายถึงความเร็วในการเล่นเครื่องดนตรี เป็นองค์ประกอบสำคัญของการประพันธ์งานดนตรี ซึ่งมีผลต่ออารมณ์ และความยากง่ายในการเล่นผลงานชิ้นนั้นๆ
งานประพันธ์ดนตรีแต่ละชิ้น จะระบุเทมโปไว้ที่ตอนต้น ในปัจจุบันจะระบุเป็นค่า ครั้งต่อวินาที (beats per minute ใช้ตัวย่อ BPM) หมายความว่าโน้ตแต่ละตัว จะต้องถูกเล่นด้วยเป็นจำนวนกี่ครั้งต่อนาที หากงานประพันธ์ชิ้นใดมีค่าเทมโปสูง โน้ตตัวนั้นก็จะต้องเล่นด้วยความเร็วสูงขึ้น ด้วยจำนวนครั้งมากขึ้นในหนึ่งนาที
ในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 ดีทริช นีโกลาส วิงเกล (1780 - 1826) นักประดิษฐ์ชาวดัตช์ได้สร้างเครื่องจับจังหวะ (metronome) ขึ้นในปี ค.ศ. 1812 และได้รับการจดสิทธิบัตรและผลิตออกวางจำหน่ายทั่วไปโดยโยฮานน์ เมลเซล [2] (1772 – 1838) วิศวกรชาวเยอรมัน และได้รับความนิยมหลังจากเบโทเฟนนำมาใช้ในการประพันธ์ดนตรีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1817 [3][4] เพื่อช่วยเรื่องความถูกต้องในการกำหนดจังหวะดนตรี
[แก้] ศัพท์ทางดนตรีในการระบุค่าเทมโป
ในการเล่นดนตรีคลาสสิก มักระบุค่าเทมโปโดยใช้คำศัพท์ภาษาอิตาลี เนื่องจากคีตกวีที่มีชื่อเสียงในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ส่วนใหญ่เป็นชาวอิตาลี และใช้คำศัพท์เหล่านี้มาก่อนการระบุด้วยค่า BPM หลังจากมีการคิดค้นเครื่องจับจังหวะ และยังคงนิยมใช้กันมาจนถึงปัจจุบัน
คำศัพท์พื้นฐานที่ใช้ระบุค่าเทมโป ได้แก่ [5]
- อะดาจิเอตโต (Adagietto) — จังหวะค่อนข้างช้า (70–80 bpm)
- อะดาจิโอ (Adagio แปลว่า "at ease") — จังหวะช้า (66–76 bpm)
- อะจิตาโต (Agitato) – จังหวะเร่งรีบ
- อัลเลอเกรตโต (Allegretto) — จัึงหวะเร็วปานกลาง (แต่ช้ากว่าอัลเลอโกร)
- อัลเลอกริสซิโม (Allegrissimo) — จังหวะเร็วมาก
- อัลเลอโกร (Allegro) — จังหวะเร็วปานกลาง (120–139 bpm)
- อัลเลอโกร โมเดอราโต (Allegro moderato) — จังหวะค่อนข้างเร็ว (112–124 bpm)
- อันดันเต (Andante) — จังหวะช้าปานกลาง เท่าจังหวะฝีเท้าคนเดิน (76–108 bpm)
- อันดันเต โมเดอราโต (Andante Moderato) — เร็วกว่าอันดันเตเล็กน้อย
- อันดันติโน (Andantino) – เร็วกว่าอันดันเตเล็กน้อย
- ลาร์โก (Largo), เลนโต (Lento) — จังหวะช้ามาก สง่างาม (40–60 bpm)
- โมเดอราโต (Moderato) — จังหวะปานกลาง (101-110 bpm)
- เพรสทิสซิโม (Prestissimo) — จังหวะเร็วที่สุด (มากกว่า 200 bpm)
- เพรสโต (Presto) — จังหวะเร็วมาก (168–200 bpm)
[แก้] อ้างอิง
- ^ ลีลา (Tempo): ความเร็วของดนตรี
- ^ Maelzel's patent of the Metronome The Repertory of patent inventions: and other discoveries and improvements in arts, manufactures, and agriculture ... published by T. and G. Underwood, 1818 (alternative)
- ^ "A Brief History of the Metronome". Franz Manufacturing Company, Inc. สืบค้นเมื่อ 2010-04-02.
- ^ "What are metronomes?". wiseGEEK. สืบค้นเมื่อ 2008-12-06.
- ^ บัณฑิต อึ้งรังษี และจุมพฏ สายหยุด. ดนตรีดีๆ ไม่มีกระได. กรุงเทพ : อินสไปร์มิวสิค, พ.ศ. 2552. 176 หน้า. หน้า หน้าที่. ISBN 978-974-235-269-1
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
บทความเกี่ยวกับเพลง ดนตรี หรือ เครื่องดนตรีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:ดนตรี
