เต็มเวลา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

การทำงานเต็มเวลา (อังกฤษ: full-time) เป็นการที่ลูกจ้างทำงานเต็มครบตามจำนวนชั่วโมงที่กำหนดโดยนายจ้าง การจ้างงานเต็มเวลามักมากับสวัสดิการที่ไม่มีในการจ้างงานแบบ part-time จ้างงานแบบชั่วคราว จ้างงานแบบยืดหยุ่น สวัสดิการเหล่านี้ได้แก่ วันลาพักร้อน วันลาป่วย และประกันสุขภาพ งานที่ทำเต็มเวลาถือเป็นอาชีพ และมักจะมีชั่วโมงทำงานต่อสัปดาห์มากกว่างาน part-time

นิยามของคำว่า เต็มเวลา แตกต่างกันสำหรับแต่ละนายจ้าง และกะงานที่ลูกจ้างทำ สัปดาห์ทำงาน "มาตรฐาน" ทั่วไปประกอบไปด้วย 5 วัน โดยทำงานวันละ 8 ชั่วโมง รวมทั้งสิ้นเป็น 40 ชั่วโมง ในขณะที่สัปดาห์ทำงานที่มี 4 วัน มักจะทำงานวันละ 10 ชั่วโมง ในขณะที่งานกะละ 12 ชั่วโมง เพียงสามวันต่อสัปดาห์ (36 ชั่วโมง) มักนับเป็นงานเต็มเวลา เพื่อชดเชยกับความเหนื่อยหล้าจากการทำงานติดต่อกันเป็นเวลานาน

นิยามตามประเทศ[แก้]

ในแต่ละประเทศการทำงานเต็มเวลาในหนึ่งสัปดาห์มีจำนวนชั่วโมงทำงานต่างกัน

ลูกจ้างที่ทำงานเกินกว่าเวลาที่กำหนดไว้ ถือว่าเป็นการทำงานล่วงเวลา และจะได้ค่าแรงล่วงเวลาเพิ่ม (แต่มิได้เพิ่มฐานเงินเดือน)

ความหมายเชิงวิชาการ[แก้]

“เต็มเวลา” ในบริบทของการศึกษา หมายถึง ปริมาณวิชาเรียนเต็มที่ที่นักเรียน นิสิต นักศึกษา (โดยเฉพาะในสถาบันอุดมศึกษา) ต้องลงทะเบียนในแต่ละภาคการศึกษา โดยทั่วไปแล้วอยู่ 12 credit hour หรือมากกว่า (เทียบเท่ากับเวลาเรียนฟังบรรยาย 12 ชั่วโมงต่อสัปดาห์) "ชั่วโมงปฏิบัติการ" อาจนับเพียงครึ่งหรือหนึ่งในสามของ credit hour ในหลายประเทศ เช่น สหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และออสเตรเลีย นักเรียนต่างชาติ ต้องเป็นผู้เรียนเต็มเวลาเพื่อรักษาสถานภาพวีซ่านักเรียน[3]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. http://policies.anu.edu.au/procedures/hours_of_work/procedure
  2. Official governmental site on the 35-hour workweek
  3. "Student Visas". United States Department of State. Bureau of Consular Affairs. สืบค้นเมื่อ 7 April 2011.