เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-7

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เดอ ฮาวิลแลนด์ ดีเอชซี-7 , แดช-7

เดอ ฮาวิลแลนด์ ดีเอชซี-7 (อังกฤษ: de Havilland Canada Dash 7) เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-7 หรือ แดช-7 เป็นเครื่องบินโดยสารที่สร้างขึ้นเพื่อให้ขึ้นลงในระยะสั้น หรือ ลงบนสนามหญ้าได้ โครงการ แดช-7 เริ่มในปี ค.ศ. 1972 เครื่องต้นแบบเริ่มบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1975 เครื่องแรกจากสายการผลิตส่งมอบในปี ค.ศ. 1974


รายละเอียด ดีเอชซี-7[แก้]

  • ผู้สร้าง บริษัท เดอ ฮาวิลแลนด์ (แคนาดา)
  • ประเภท โดยสาร-ขนส่ง พิสัยบินใกล้ ขึ้นลงระยะสั้น
  • เครื่องยนต์ เทอร์โบใบพัด แพรท์ แอนด์ วิทนีย์ (สร้างในแคนาดา) พีที 6 เอ-50 ให้กำลังเครื่องละ 1,120 แรงม้า 4 เครื่อง
  • กางปีก 28.35 เมตร
  • ยาว 24.58 เมตร
  • สูง 7.98 เมตร
  • พื้นที่ปีก 79.90 ตารางเมตร
  • น้ำหนักเปล่า 11,130 กิโลกรัม
  • น้ำหนักบรรทุกสูงสุด 4,017 กิโลกรัม
  • น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 18,597 กิโลกรัม
  • อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง 434 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 4,570 เมตร
  • อัตราเร็วเดินทางไกล 379 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 6,560 เมตร
  • เพดานบินใช้งาน 6,770 เมตร
    • 4,330 เมตร เมื่อเครื่องยนต์ดับ 1 เครื่อง
  • ระยะทางวิ่งขึ้นพ้น 10.7 เมตร 710 เมตร
  • ระยะทางร่อนลงจาก 10.7 เมตร 408 เมตร
  • พิสัยบิน 1,504 เมตร เมื่อมีภารกรรมบรรทุกสูงสุด
    • 2,293 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงเต็มที่

อ้างอิง[แก้]

  • อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522