เดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก
The Letter
กำกับโดย ผอูน จันทรศิริ
อำนวยการสร้างโดย ดวงกมล ลิ่มเจริญ
นนทรีย์ นิมิบุตร
เขียนบทโดย คงเดช จาตุรันต์รัศมี
นำแสดงโดย แอน ทองประสม
อรรถพร ธีมากร
สุพิชญา จุลวัฒฑะกะ
เรวัฒน์ พรหมรักษ์
เพลงประกอบ
ภาพยนตร์โดย
บอย โกสิยพงษ์
ชาติชาย พงษ์ประภาพันธ์
กำกับภาพโดย นฤพล โชคคณาพิทักษ์
ตัดต่อโดย หม่อมราชวงศ์ปัทมนัดดา ยุคล
จัดจำหน่ายโดย สหมงคลฟิล์ม
ฉาย 24 มิถุนายน พ.ศ. 2547
ความยาว 109 นาที
ประเทศ ไทย
ภาษา ไทย
ต่อจากนี้ Timeline จดหมาย ความทรงจำ
ข้อมูลจาก IMDb
ข้อมูลจากสยามโซน

เดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก เป็นภาพยนตร์รักที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547 โดยดัดแปลงมาจากภาพยนตร์เกาหลีใต้ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2540 เรื่อง Pyeon ji [1] ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ ดวงกมล ลิ่มเจริญ ผู้อำนวยการสร้างชื่นชอบเป็นพิเศษ และซื้อลิขสิทธิ์นำมาสร้างใหม่

เดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก เขียนบทภาพยนตร์โดย คงเดช จาตุรันต์รัศมี เป็นผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกของ ผอูน จันทรศิริ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทกับดวงกมล ลิ่มเจริญ และถูกเจาะจงให้เป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้ การถ่ายทำใช้เวลา 3 เดือน ที่อำเภอแม่ริม อำเภอสะเมิง อำเภอเชียงดาว และอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่

ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของดวงกมล ซึ่งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ด้วยโรคมะเร็งปอด ก่อนการถ่ายทำจะเสร็จสิ้น

เรื่องย่อ[แก้]

ดิว (แอน ทองประสม) เป็นโปรแกรมเมอร์ที่ทำงานอยู่ในกรุงเทพ มีเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวคือ เกด (สุพิชญา จุลวัฒฑะกะ) ดิวต้องเดินทางไปเชียงใหม่ เพื่อไปงานศพของยายเล็ก ญาติเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ เธอได้พบกับ ต้น (อรรถพร ธีมากร) นักวิจัยหนุ่มที่ทำงานอยู่ที่โครงการหลวง ดอยอ่างขาง ดิวได้ใช้เวลาสั้นๆ แวะเยี่ยมชมที่ทำงานของต้น เมื่อเธอพลาดรถโดยสารและต้องรอรถเที่ยวถัดไปกลับกรุงเทพ

ดิวเดินทางกลับกรุงเทพ ได้ติดต่อทางโทรศัพท์กับต้นทุกวัน ในขณะที่เพื่อนร่วมห้อง เกดกำลังสนุกสนานกับการนัดบอดทางอินเทอร์เน็ต

ในคืนวันวาเลนไทน์ เกดนัดพบกับหนุ่มที่คบกันทางอินเทอร์เน็ต เธอชวนดิวไปเป็นเพื่อนแต่ดิวปฏิเสธเพราะติดงาน บังเอิญวันนั้นต้นมากรุงเทพ และแวะมาเยี่ยมดิวที่อพาร์ทเมนท์ ทั้งคู่นั่งคุยกันอยู่นานจนดิวไม่ได้สังเกตว่ามีโทรศัพท์มาจากเกด โทรมาบอกว่าชายหนุ่มที่นัดพบ ไม่ได้เป็นหนุ่มหล่ออย่างที่คิด เกดพยายามตัดความสัมพันธ์ ทำให้ชายคนนั้นบรรดาลโทสะ ฆ่าเกดตาย

จากความตายของเพื่อนสนิทเพียงคนเดียว ดิวตัดสินใจย้ายไปอยู่บ้านยายเล็กที่เชียงใหม่ และพัฒนาความสนิทสนมกับต้นจนกลายเป็นความรัก ทั้งคู่แต่งงานกันหลังจากนั้นไม่นาน ต้นย้ายมาอยู่กับดิว วันหนึ่งเขาได้พบกับจดหมายรักในอดีตของยายเล็ก ในจดหมายฉบับนั้นถ่ายทอดความรักของชายคนหนึ่งที่มีต่อยายเล็ก ต้นประทับใจมากและมีความคิดว่าสักวันหนึ่งอยากจะเขียนจดหมายแบบนี้บ้าง

จากนั้นไม่นาน ต้นเกิดไม่สบายอย่างหนัก หมอตรวจพบว่าต้นมีเนื้องอกในสมองและมีชีวิตอยู่ได้อีกเพียงไม่กี่เดือน ดิวต้องพบกับความสูญเสียอีกครั้งในชีวิต เธอต้องใช้ชีวิตเพียงลำพังด้วยหัวใจที่แตกสลาย เธอตัดสินใจจะย้ายกลับกรุงเทพ แต่แล้วเธอก็เปลี่ยนใจ เมื่อได้รับจดหมายลึกลับที่เขียนด้วยลายมือของต้น ซึ่งเสียชีวิตไปแล้ว

ในที่สุดดิวก็พบว่า ต้นได้ใช้เวลาช่วงสุดท้าย เขียนจดหมายรักถึงดิว โดยตั้งใจจะให้ดิวได้รับทุกวันหลังจากเขาเสียชีวิตไปแล้ว ด้วยจดหมายนั้น ทำให้ดิวมีกำลังใจ ใช้ชีวิตต่อไปในเชียงใหม่ เลี้ยงดูตั้ม ลูกชายคนเดียวที่กำเนิดออกมา หลังการตายของต้น

ต้นเคยเล่าให้ฟังว่า เขาอยู่ที่โครงการหลวงมาตั้งแต่เกิด พ่อกับแม่ก็ทำงานอยู่ที่นี่ วันที่ต้นเกิด พ่อของเขาปลูกต้นบ๊วยไว้บนยอดเนิน ตั้งชื่อว่า ต้น หลังจากพ่อแม่ตายเขาก็ถือว่าต้นบ๊วยต้นนี้เป็นญาติคนเดียวที่เหลืออยู่ ในวันที่ตั้มเกิด ดิวก็ให้คนมาปลูกต้นบ๊วยต้นเล็ก ชื่อ ตั้ม ไว้บนเนิน อยู่ข้างต้นไม้ของต้น

นักแสดง[แก้]

ประโยคจากภาพยนตร์ เดอะเลตเตอร์ จดหมายรัก[แก้]

สัญญาแล้วไงว่าจะไม่ร้องไห้อีก..

ต้นพูดกับดิวในคืนวันแต่งงาน

เย็นนี้รีบกลับมาทำยอดฟักแม้วผัดให้กินหน่อยนะคะ

ดิวส่งอีเมลถึงต้นที่ที่ทำงาน

เอ้า..รูปหล่อ จะไปไหนล่ะ.. ไม่ตอบเมียหน่อยเหรอ..?
จะกลับไปทำกับข้าวให้เมียกิน..

ต้น

ดิวค่ะ..ต้นครับ..ฝากข้อความไว้หลังเสียงสัญญาณนะครับ/ค่ะ

เสียงจากเครื่องตอบรับโทรศัพท์

ยอดบูชาของผม ผมจำต้องจากคุณมาไกลถึงเชียงใหม่ ดินแดนที่ผมไม่รู้จักกับสิ่งใดเลย หนาวหัวใจทุกครั้งเมื่อใกล้ค่ำ เฝ้าแต่คิดถึงแต่หน้าคุณในเสี้ยววินาทีสุดท้าย ก่อนที่จะลาจาก ผมจำได้ไม่มีวันเลือน เหมือนกับว่าคุณเป็นแสงสว่างสิ่งเดียวในชีวิตของผม แต่วันนี้ เมื่อไม่มีโอกาสได้พบสมกับที่ใจหวัง ก็เหมือนกับแสงสว่างนั้นดับวูบไป มีแต่ความเงียบวังเวง ผมเฝ้าแต่คิดถึงบทเพลงนั้น คิดถึงยามเราเต้นรำ และสวมกอด รู้สึกถึงไออุ่นของร่างกายของคุณอยู่ใกล้ๆ แต่ทุกอย่างดูจะเป็นเพียงความฝันอันไกลแสนไกล เพราะในความเป็นจริง เราทั้งสองคงหมดโอกาสที่จะได้พบกันอีกต่อไป สิ่งเดียวที่ผมจะทำได้ คงเป็นเพียงเก็บคุณไว้ในก้นบึ้งแห่งความทรงจำ คุณเป็นเสมือนน้ำทิพย์หล่อเลี้ยงของผม โปรดจดจำเอาไว้ว่าหัวใจของผม จะเป็นของคุณคนเดียวทั้งชีวิต

ข้อความในจดหมายของคุณยายเล็ก

เพลงประกอบภาพยนตร์[แก้]

  • เพลง ไม่มี..ใช่ไหม คำร้อง/ทำนอง: ชาติชาย พงษ์ประภาพันธ์ และณรงค์ สุพรรณเภสัช, ขับร้อง: แอน ทองประสม และ อรรถพร ธีมากร
  • เพลง จดหมาย คำร้อง/ทำนอง: บอย โกสิยพงษ์, ขับร้อง: นภ พรชำนิ

รางวัล[แก้]

ฉากงานแต่งงานของดิวกับต้น

นอกจากนั้น ภาพยนตร์ยังได้ไปฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซาน ประจำปี 2007

ภาพเบื้องหลังการถ่ายทำ[แก้]

สถานที่ถ่ายบางฉากนั้นใช้อำเภอสะเมิง เป็นสถานที่ถ่ายทำ เช่น บ้านของดิว ซึ่งบ้านที่เห็นนั้น เป็นบ้านที่สร้างเป็นแบบวัฒนธรรมของไทลื้อ จะมีครัวและที่ปรุงอาหารอยู่ภายในบ้านเลย

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]