เดวิด โอทังก้า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เดวิด โอทังก้า
An image of เดวิด โอทังก้า.
ข้อมูล
ฉายา Dawson Alexander, Esq.
เดวิด โอทังก้า
ความสูง 5 ฟุต 11 นิ้ว (1.8 ม.)
น้ำหนัก 229 ปอนด์ (104 kg)
เกิด 7 เมษายน ค.ศ. 1980 (33 ปี)
เอลจิน, รัฐอิลลินอยส์
พำนัก ชิคาโก, รัฐอิลลินอยส์
มาจาก ฮอลลีวูด, รัฐแคลิฟอร์เนีย
ชิคาโก, รัฐอิลลินอยส์
ฝึกหัดโดย Tom Prichard
Norman Smiley
เปิดตัว 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2009

เดวิด แดเนียล โอทังก้า ซีเนียร์[1] เกิดวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1980 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและนักแสดงชาวอเมริกัน จบการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด[2] ปัจจุบันเซ็นสัญญาให้กับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในนามสังเวียนมวยปล้ำมีชื่อว่า เดวิด โอทังก้า

เนื้อหา

ประวัติ [แก้]

การศึกษา [แก้]

โอทังก้าจบการศึกษาจากโรงเรียนแลร์กินไฮ ในปี 1998 ได้เกรด A เป็นส่วนใหญ่ และได้ศึกษาต่อระดับปริญญาตรีในสาขาจิตวิทยาจากมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์[3] หลังจากสำเร็จการศึกษา เขาก็ย้ายไปนิวยอร์กซิตีที่เขาทำงานอยู่ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียในฐานะผู้จัดการห้องปฏิบัติการในศูนย์ประสาทองค์ หลังจากนั้นเขาก็เข้าเรียนที่โรงเรียนฮาร์วาร์ดกฎหมายและผ่านการสอบบาร์ในรัฐอิลลินอยส์ หลังจากสำเร็จการศึกษาเขาทำงานให้กับ บริษัทกฎหมาย Sidley Austin LLP[4]

ในสังเวียนมวยปล้ำ [แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ / ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2010 - ปัจจุบัน) [แก้]

โอทังก้าได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ ดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่น 1 โดย เวด บาร์เร็ตต์ เป็นผู้ชนะในเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่นที่ 1[5]

โอทัก้าได้เป็นสมาชิกของกลุ่ม เดอะเน็กซัส โดยมี เวด บาร์เร็ตต์ เป็นหัวหน้ากลุ่ม[6] ในศึก แบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) โอทังก้าได้คว้า แชมป์แทคทีม WWE คู่กับ จอห์น ซีนา โดยการเอาชนะ ดรูว์ แมคอินไตย์ และ "แดชชิ่ง" โคดี โรดส์[7] แต่ก็เสียแชมป์แทคทีม WWE ให้กับ ฮีท สเลเตอร์ และ จัสติน เกเบรียล สมาชิกในกลุ่มตนเอง ในศึกรอว์ ซึ่งโอทังก้าและซีนา ครองแชมป์ได้เพียงแค่วันเดียวเท่านั้น[8]

กลุ่มเน็กซัส ได้มีการเปลี่ยนหัวหน้าทีมคนใหม่คือ ซีเอ็ม พังก์ และได้เปลี่ยนชื่อกลุ่มเป็น เดอะนิวเน็กซัส[9] ในศึกรอว์ โอทังก้าก็ถูก แรนดี ออร์ตัน เตะจุดโทษเข้าที่กะโหลกศีรษะ จนต้องพักการปล้ำ[10] ในศึกรอว์ โอทังก้าได้หายจากอาการบาดเจ็บพร้อมกับ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี และ เมสัน ไรอัน โดยมาเล่นงานออร์ตัน[11][12]

ในศึกรอว์ โอทังก้าและแมคกิลลิคัตตี ก็ได้คว้าแชมป์แทคทีม WWE โดยเอาชนะ เคน และ บิ๊กโชว์[13] ในศึกรอว์ (22 สิงหาคม 2011) โอทังก้าและแมคกิลลิคัตตี ก็เสียแชมป์ให้กับทีม แอร์บูม (อีแวน บอร์น และ โคฟี คิงส์ตัน)[14] ต่อมาก็ได้แตกทีมกับแมคกิลลิคัตตี

โอทังก้าได้รับบทเป็นทนายความและเป็นที่ปรึกษาของ จอห์น โลรีนายติส ผู้จัดการทั่วไปของรอว์ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 โอทังก้าได้เข้าร่วมทีมของโลรีนายติส เจอกับทีมของ ทีโอดอร์ ลอง ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 12 คน[15][16] สุดท้ายทีมของโลรีนายติส ก็เป็นฝ่ายชนะ ต่อมาโอทังก้าก็ได้ยุติบทบาทกับโลรีนายติส

เกี่ยวกับมวยปล้ำ [แก้]

เดวิด โอทังก้า สมัยอยู่กลุ่มเดอะเน็กซัส
  • ท่าไม้ตาย
    • Verdict (Thrust spinebuster) – 2009 – ปัจจุบัน
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Belly to belly suplex
    • Elbow drop
    • Falling neckbreaker
    • Flapjack
    • Front or a scoop powerslam
    • Repeated forearm clubs to a seated or a kneeling opponent's chest
    • Inverted side headlock takeover
    • Multiple clothesline variations
      • Corner
      • Running
      • Short-arm
    • Spinning back elbow
    • Turnbuckle thrust
  • ฉายาและชื่ออื่นๆ
    • "The Kanye West of WWE"
    • "A-List"
  • เพลงเปิดตัว
    • "We Are One" โดย 12 Stones (7 มิถุนายน 2010 – 10 มกราคม 2011;ใช้เพลงคู่กับ เดอะเน็กซัส)
    • "This Fire Burns" โดย Killswitch Engage (17 มกราคม 2011 - 17 กรกฎาคม 2011;ใช้เพลงคู่กับ เดอะนิวเน็กซัส)
    • "Death Blow" from VideoHelper Production Library (21 กรกฎาคม 2011;ใช้เป็นเพลงคู่กับ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี)
    • "All About the Power" โดย Jim Johnston (28 กรกฎาคม 2011 - ปัจจุบัน)

ผลงานทั้งหมด [แก้]

เดวิด โอทังก้า และ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี กับ แชมป์แทคทีม WWE
  • โปรเรสต์ลิงอิลลัสเตรท
    • PWI ความบาดหมางแห่งปี (2010) – เดอะเน็กซัส เจอกับ WWE[17]
    • PWI นักมวยปล้ำที่เกลียดที่สุดแห่งปี (2010) – ในตอนของเดอะเน็กซัส[18]
    • PWI จัดในอันดับที่ 207 ของท็อป 500 อันดับ ซิงเกิลนักมวยปล้ำแห่งปีใน PWI 500 ในปี 2010
    • PWI จัดในอันดับที่ 97 ของท็อป 500 อันดับ ซิงเกิลนักมวยปล้ำแห่งปีใน PWI 500 ในปี 2011
    • PWI จัดในอันดับที่ 84 ของท็อป 500 อันดับ ซิงเกิลนักมวยปล้ำแห่งปีใน PWI 500 ในปี 2012[19]
    • PWI รูกี้แห่งปี (2010)[20]

ดูเพิ่ม [แก้]

อ้างอิง [แก้]

  1. ↑ "David Otunga". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2009-09-28. 
  2. ↑ Lat, David (2007-10-12). "He Feels Pretty, Oh So Pretty". Above the Law. สืบค้นเมื่อ 2010-02-20. 
  3. ↑ Pang, David (2011-03-22). "David the Goliath". Chicago Tribune. p. 2. สืบค้นเมื่อ 2011-03-23. 
  4. ↑ Pang, David (2011-03-22). "David the Goliath". Chicago Tribune. p. 1. สืบค้นเมื่อ 2011-03-23. 
  5. ↑ Caldwell, James (2010-02-16). "WWE News: Complete cast of the NXT show revealed including The Miz mentoring Bryan Danielson". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-02-17. 
  6. ↑ Plummer, Dale (2010-06-08). "RAW: Vote early, vote often; NXT takes over". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-06-12. 
  7. ↑ Sokol, Bryan (2010-10-25). "Cena central to Bragging Rights; Smackdown wins again". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-10-26. 
  8. ↑ Sokol, Bryan (2010-10-26). "Raw: All the fallout from Bragging Rights". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-10-26. 
  9. ↑ Plummer, Dale (2011-01-03). "RAW: Nexus under new management". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-04-03. 
  10. ↑ Plummer, Dale (2011-03-07). "RAW: Stone Cold stuns Cole's Wrestlemania plans". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-03-22. 
  11. ↑ Plummer, Dale (April 11, 2011). "RAW: Edge calls it a career". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 
  12. ↑ Tedesco, Mike (April 11, 2011). "Raw Results – 4/11/11". WrestleView. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 
  13. ↑ Plummer, Dale (May 23, 2011). "RAW: Cena gets nothing but the R-Truth". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ May 24, 2011. 
  14. ↑ Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 8/22: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Cena-Punk #1 contender re-match, new tag champions, lies & conspiracies". PW Torch. สืบค้นเมื่อ 29 August 2011. 
  15. ↑ "WWE Monday Night Raw (2/20/12) Results: Live Blog, Coverage and Analysis". 
  16. ↑ "WWE Smackdown 2/21/12". 
  17. ↑ "Achievement Awards: Feud of the Year". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-10. สืบค้นเมื่อ 2011-01-15. 
  18. ↑ "Achievement Awards: Most Hated". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-17. สืบค้นเมื่อ 2011-01-22. 
  19. ↑ "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2012". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ 2012-08-25. 
  20. ↑ "Achievement Awards: Rookie". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-03. สืบค้นเมื่อ 2011-01-04. 
  21. ↑ "History of the WWE Tag Team Championship: David Otunga & Michael McGillicutty". WWE. May 23, 2011. สืบค้นเมื่อ May 24, 2011. 
  22. ↑ "History of the WWE Tag Team Championship: John Cena & David Otunga". World Wrestling Entertainment. 2010-10-24. สืบค้นเมื่อ 2010-10-26. 
  23. ↑ "WWE News: Full list of 2010 Slammy Awards – 12 announced on Raw, 10 announced on WWE's website". Pro Wrestling Torch. 2010-12-13. สืบค้นเมื่อ 2010-01-04. 
  24. ↑ "WWE.com Exclusive Slammy Awards 2011". 

แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ:
เดวิด โอทังก้า
ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เดวิด_โอทังก้า&oldid=4933931".