เดวิด โอทังก้า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เดวิด โอทังก้า
An image of เดวิด โอทังก้า.
ข้อมูล
ฉายา Dawson Alexander, Esq.
เดวิด โอทังก้า
ความสูง ฟุต 11 นิ้ว (1.8 ม.)
น้ำหนัก 229 ปอนด์ (104 กก.)
เกิด 7 เมษายน ค.ศ. 1980 (34 ปี)
เอลจิน, รัฐอิลลินอยส์
พำนัก ชิคาโก, รัฐอิลลินอยส์
มาจาก ฮอลลีวูด, รัฐแคลิฟอร์เนีย
ฝึกหัดโดย Tom Prichard
Norman Smiley
เปิดตัว 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2009

เดวิด แดเนียล โอทังก้า ซีเนียร์[1] เกิดวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1980 เป็นนักแสดงและนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน จบการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด[2] ปัจจุบันเซ็นสัญญาสังกัดสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในชื่อว่า เดวิด โอทังก้า

ประวัติ[แก้]

การศึกษา[แก้]

โอทังก้าจบการศึกษาจากโรงเรียนแลร์กินไฮ ในปี 1998 ได้เกรด A เป็นส่วนใหญ่ และได้ศึกษาต่อระดับปริญญาตรีในสาขาจิตวิทยาจากมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์[3] หลังจากสำเร็จการศึกษา เขาก็ย้ายไปนิวยอร์กซิตีที่เขาทำงานอยู่ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียในฐานะผู้จัดการห้องปฏิบัติการในศูนย์ประสาทองค์ หลังจากนั้นเขาก็เข้าเรียนที่โรงเรียนฮาร์วาร์ดกฎหมายและผ่านการสอบบาร์ในรัฐอิลลินอยส์ หลังจากสำเร็จการศึกษาเขาทำงานให้กับ บริษัทกฎหมาย Sidley Austin LLP[4]

ในสังเวียนมวยปล้ำ[แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ / ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2010 - ปัจจุบัน)[แก้]

โอทังก้าได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ ดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่น 1 โดยผู้ชนะคือ เวด บาร์เร็ตต์[5] ต่อมาได้เป็นสมาชิกของกลุ่มเดอะเน็กซัส โดยมีหัวหน้ากลุ่มคือ เวด บาร์เร็ตต์[6] ในศึก แบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) โอทังก้าได้คว้า แชมป์แทคทีม WWE คู่กับ จอห์น ซีนา โดยเอาชนะ ดรูว์ แมคอินไตย์ และ โคดี โรดส์[7] แต่ก็เสียแชมป์ให้กับ ฮีท สเลเตอร์ และ จัสติน เกเบรียล สมาชิกในกลุ่มตนเองในศึกรอว์ ซึ่งครองแชมป์ได้เพียงแค่วันเดียวเท่านั้น[8]

กลุ่มเน็กซัสได้เปลี่ยนหัวหน้าคนใหม่คือ ซีเอ็ม พังก์ และเปลี่ยนชื่อกลุ่มเป็นเดอะนิวเน็กซัส[9] ในศึกรอว์ โอทังก้าถูก แรนดี ออร์ตัน เตะเข้าที่กะโหลกศีรษะจนต้องพักการปล้ำ[10] ต่อมาโอทังก้าได้หายจากอาการบาดเจ็บพร้อมกับ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี และ เมสัน ไรอัน โดยมาเล่นงานออร์ตัน[11][12] ในศึกรอว์ โอทังก้าและแมคกิลลิคัตตีก็ได้คว้าแชมป์แทคทีม WWE โดยเอาชนะ เคน และ บิ๊กโชว์[13] ในศึกรอว์ (22 สิงหาคม 2011) โอทังก้าและแมคกิลลิคัตตีก็เสียแชมป์ให้กับทีม แอร์บูม (อีแวน บอร์น และ โคฟี คิงส์ตัน)[14] ต่อมาก็ได้แตกทีมกับแมคกิลลิคัตตี

โอทังก้าได้รับบทเป็นทนายความและที่ปรึกษาของ จอห์น โลรีนายติส ผู้จัดการทั่วไปของรอว์ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 โอทังก้าได้เข้าร่วมทีมของโลรีนายติส เจอกับทีมของ ทีโอดอร์ ลอง ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 12 คน[15][16] และทีมของโลรีนายติสก็เป็นฝ่ายชนะ ทำให้โลรีนายติสได้เป็นผู้จัดการทั้งรอว์และสแมคดาวน์ ต่อมาก็ได้ยุติบทบาทกับโลรีนายติส

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

โอทังก้าสมัยอยู่กลุ่มเดอะเน็กซัส
  • ท่าไม้ตาย
    • Verdict (Thrust spinebuster) – 2009 – ปัจจุบัน
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Belly to belly suplex
    • Elbow drop
    • Falling neckbreaker
    • Flapjack
    • Front or a scoop powerslam
    • Repeated forearm clubs to a seated or a kneeling opponent's chest
    • Inverted side headlock takeover
    • Multiple clothesline variations
      • Corner
      • Running
      • Short-arm
    • Spinning back elbow
    • Turnbuckle thrust
  • เพลงเปิดตัว
    • "We Are One" โดย 12 Stones (7 มิถุนายน 2010 – 10 มกราคม 2011;ใช้เปิดตัวตอนอยู่กลุ่มเดอะเน็กซัส)
    • "This Fire Burns" โดย Killswitch Engage (17 มกราคม 2011 - 17 กรกฎาคม 2011;ใช้เปิดตัวตอนอยู่กลุ่มเดอะนิวเน็กซัส)
    • "Death Blow" from VideoHelper Production Library (21 กรกฎาคม 2011;ใช้เปิดตัวคู่กับไมเคิล แมคกิลลิคัตตี)
    • "All About the Power" โดย Jim Johnston (28 กรกฎาคม 2011 - ปัจจุบัน)

ผลงานทั้งหมด[แก้]

  • โปรเรสต์ลิงอิลลัสเตรท
    • PWI ความบาดหมางแห่งปี (2010) – เดอะเน็กซัส เจอกับ WWE[17]
    • PWI นักมวยปล้ำที่เกลียดที่สุดแห่งปี (2010) – ในตอนของเดอะเน็กซัส[18]
    • PWI จัดในอันดับที่ 207 ของท็อป 500 อันดับ นักมวยปล้ำเดี่ยวแห่งปีใน PWI 500 ในปี 2010
    • PWI จัดในอันดับที่ 97 ของท็อป 500 อันดับ นักมวยปล้ำเดี่ยวแห่งปีใน PWI 500 ในปี 2011
    • PWI จัดในอันดับที่ 84 ของท็อป 500 อันดับ นักมวยปล้ำเดี่ยวแห่งปีใน PWI 500 ในปี 2012[19]
    • PWI รูกี้แห่งปี (2010)[20]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "David Otunga". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2009-09-28. 
  2. Lat, David (2007-10-12). "He Feels Pretty, Oh So Pretty". Above the Law. สืบค้นเมื่อ 2010-02-20. 
  3. Pang, David (2011-03-22). "David the Goliath". Chicago Tribune. p. 2. สืบค้นเมื่อ 2011-03-23. 
  4. Pang, David (2011-03-22). "David the Goliath". Chicago Tribune. p. 1. สืบค้นเมื่อ 2011-03-23. 
  5. Caldwell, James (2010-02-16). "WWE News: Complete cast of the NXT show revealed including The Miz mentoring Bryan Danielson". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-02-17. 
  6. Plummer, Dale (2010-06-08). "RAW: Vote early, vote often; NXT takes over". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-06-12. 
  7. Sokol, Bryan (2010-10-25). "Cena central to Bragging Rights; Smackdown wins again". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-10-26. 
  8. Sokol, Bryan (2010-10-26). "Raw: All the fallout from Bragging Rights". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-10-26. 
  9. Plummer, Dale (2011-01-03). "RAW: Nexus under new management". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-04-03. 
  10. Plummer, Dale (2011-03-07). "RAW: Stone Cold stuns Cole's Wrestlemania plans". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-03-22. 
  11. Plummer, Dale (April 11, 2011). "RAW: Edge calls it a career". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 
  12. Tedesco, Mike (April 11, 2011). "Raw Results – 4/11/11". WrestleView. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 
  13. Plummer, Dale (May 23, 2011). "RAW: Cena gets nothing but the R-Truth". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ May 24, 2011. 
  14. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 8/22: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Cena-Punk #1 contender re-match, new tag champions, lies & conspiracies". PW Torch. สืบค้นเมื่อ 29 August 2011. 
  15. "WWE Monday Night Raw (2/20/12) Results: Live Blog, Coverage and Analysis". 
  16. "WWE Smackdown 2/21/12". 
  17. "Achievement Awards: Feud of the Year". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-10. สืบค้นเมื่อ 2011-01-15. 
  18. "Achievement Awards: Most Hated". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-17. สืบค้นเมื่อ 2011-01-22. 
  19. "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2012". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ 2012-08-25. 
  20. "Achievement Awards: Rookie". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-03. สืบค้นเมื่อ 2011-01-04. 
  21. "History of the WWE Tag Team Championship: David Otunga & Michael McGillicutty". WWE. May 23, 2011. สืบค้นเมื่อ May 24, 2011. 
  22. "History of the WWE Tag Team Championship: John Cena & David Otunga". World Wrestling Entertainment. 2010-10-24. สืบค้นเมื่อ 2010-10-26. 
  23. "WWE News: Full list of 2010 Slammy Awards – 12 announced on Raw, 10 announced on WWE's website". Pro Wrestling Torch. 2010-12-13. สืบค้นเมื่อ 2010-01-04. 
  24. "WWE.com Exclusive Slammy Awards 2011". 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]