เดลต้า แอร์ไลน์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เดลต้า แอร์ไลน์
Delta logo.svg
IATA
DL
ICAO
DAL
รหัสเรียก
Delta
ก่อตั้ง พ.ศ. 2471 (ในชื่อ เดลต้าแอร์เซอร์วิส)
ท่าอากาศยานหลัก ท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์ทสฟิลด์-แจ็คสัน แอตแลนตา
ท่าอากาศยานนานาชาติซอลต์เลกซิตี
ท่าอากาศยานนานาชาติซินซินแนติ/นอร์เทิร์นเคนตักกี
ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี
ท่าอากาศรอง ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส
เมืองสำคัญ ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน
ท่าอากาศยานนานาชาติออร์แลนโด
ท่าอากาศยานลากวาเดีย
รายการสะสมแต้ม สกายไมล์
ห้องพักรับรอง คราวน์รูมคลับ
พันธมิตรสายการบิน สกายทีม
บริษัทลูก คอมแอร์
เดลต้าชัตเทิล
เดลต้า แอร์อีลีท
ขนาดฝูงบิน 442 (สั่งซื้อ 86 รายการ)
จุดหมายปลายทาง 311
บริษัทแม่ เดลต้า แอร์ไลน์ อินคอร์ปปอเรชั่น
สำนักงานใหญ่ แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา
บุคคลสำคัญ John F. Smith, Jr. (ประธาน)
Gerald Grinstein (ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร)
Jim Whitehurst (ประธานเจ้าหน้าที่ดำเนินการ)
Edward Bastian (ประธานเจ้าหน้าที่การเงิน)
เว็บไซต์ www.delta.com
Delta Air Lines building

เดลต้า แอร์ไลน์ (อังกฤษ: Delta Air Lines) เป็นสายการบินสัญชาติอเมริกัน มีท่าอากาศยานหลักอยู่ที่ซอลต์เลกซิตี, ซินซินแนติ, นิวยอร์ก-เจเอฟเค และแอตแลนตา ให้บริการ 308 จุดหมายปลายทางไปยัง 52 ประเทศ ใน 5 ทวีปทั่วโลก

ในปีพ.ศ. 2548 เดลต้า แอร์ไลน์ให้บริการผู้โดยสารกว่า 86 ล้านคน[1] มากเป็นอันดับสองของโลกรองจากอเมริกันแอร์ไลน์

ฝูงบิน[แก้]

ฝูงบินของสายการบินเดล้ตา แอร์ไลน์ ต่อจากนี้ เป็นข้อมูล ณ พฤศจิกายน พ.ศ. 2548[2]

ฝูงบินของสายการบินเดลต้า แอร์ไลน์
เครื่องบิน จำนวน ชั้นบิน
(ชั้นหนึ่ง/ประหยัด)
เส้นทาง หมายเหตุ
โบอิง 737-700 (สั่งซื้อ 10 รายการ) 124 ภายในประเทศ และเม็กซิโก เส้นทางบินระยะสั้น
โบอิง 737-800 84
(สั่งซื้อ 48 รายการ)
150 (16/134) ภายในประเทศ และแคริบเบียน เส้นทางบินระยะสั้น
โบอิง 757-200 121
(สั่งซื้อ 13 รายการ)
183 (24/159)
184 (26/158)
แคริบเบียน, เปอร์โตริโก, ลาตินอเมริกา, แอตแลนตา-ฟลอริดา และเที่ยวบินฝั่งตะวันออก-ตะวันตก เส้นทางบินระยะกลาง
เครื่องบินทั้ง 13 ลำ ซื้อต่อจากทรานเวิลด์แอร์ไลน์และอเมริกันแอร์ไลน์
โบอิง 767-300 28 250 (24/226) เปอร์โตริโก, ลาตินอเมริกา, แอตแลนตา-ฟลอริดา และเที่ยวบินฝั่งตะวันออก-ตะวันตก เส้นทางบินระยะกลาง
โบอิง 767-300ER 53 214 (36/178) อเมริกาใต้ และเที่ยวบินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก เส้นทางบินระยะกลาง
โบอิง 767-400ER 21 285 (36/249)
241 (41/200)
ฮาวาย, แอตแลนตา-ฟลอริดา, เที่ยวบินฝั่งตะวันออก-ตะวันตก, เที่ยวบินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก เส้นทางบินระยะกลาง
โบอิง 777-200ER 8 268 (50/218) เที่ยวบินข้ามมหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรแอตแลนติก เส้นทางบินระยะไกล
โบอิง 777-200LR (สั่งซื้อ 6 รายการ) เริ่มให้บริการ พ.ศ. 2551
เส้นทางบินระยะไกล
แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-88 120 142 (14/128)
134 (0/134)
เดลต้า ชัตเทิล
ภายในประเทศ เส้นทางบินระยะสั้น
แมคดอนเนลล์ ดักลาส เอ็มดี-90 16 150 (12/138) ภายในประเทศ เส้นทางบินระยะสั้น

ณ กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 อายุการใช้งานเฉลี่ยของฝูงบินของเดลต้า แอร์ไลน์ คือ 13 ปี

อ้างอิง[แก้]

  1. [1] (อังกฤษ)[ลิงก์เสีย]
  2. [2] (อังกฤษ)[ลิงก์เสีย]

ดูเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]