จักรพรรดิเฉียนหลง

สำหรับความหมายอื่น ดูที่ จักรพรรดิเกาจง

จักรพรรดิเฉียนหลง
พระอิสริยยศ	สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรววรดิจีน
ราชวงศ์	ชิง
รัชกาลก่อนหน้า	จักรพรรดิยงเจิ้ง
รัชกาลถัดไป	จักรพรรดิเจียชิ่ง
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ	25 กันยายน ค.ศ. 1711(1711-09-25)
สวรรคต	7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1799 (87 ปี)
พระราชบิดา	จักรพรรดิยงเจิ้ง
พระราชมารดา	สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวเซิงเสี้ยน
พระมเหสี	สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวเสี้ยนชุน สมเด็จพระจักรพรรดินีอูลานารา สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวอี้ชุน

สมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง (จักรพรรดิชิงเกาจง) (จีน: 乾隆; พินอิน: Qiánlóng เฉียนหลง) จักรพรรดิองค์ที่ 6 ของราชวงศ์ชิง ประสูติเมื่อ ปี พ.ศ. 2254 (ค.ศ. 1711) เดิมมีพระนามว่า หงลี่ (ภาษาจีน : 弘曆) เป็นพระโอรสในจักรพรรดิยงเจิ้ง และเป็นพระราชนัดดาองค์โปรดของจักรพรรดิคังซี เพราะมีความเฉลียวฉลาดมาแต่ยังเด็ก จักรพรรดิเฉียนหลงขึ้นครองราชย์ในปี พ.ศ. 2278 (ค.ศ. 1735) ขณะมีพระชนมายุได้ 25 พรรษา ทรงพระนามว่า ชิงเกาจงฮ่องเต้ และใช้ชื่อศักราชว่า เฉียนหลง

จักรพรรดิเฉียนหลงได้สร้างความเจริญมากมายให้กับประเทศจีน โดยเฉพาะการจัดทำสารานุกรม ซื่อคู่เฉวียนซู ขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 2316 (ค.ศ. 1773) - พ.ศ. 2325 (ค.ศ. 1782) ถือเป็นมรดกโลกที่สำคัญชิ้นหนึ่ง

รัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลงมีเรื่องราวที่เป็นสีสัน เล่าขาน เป็นตำนานต่าง ๆ มากมาย ทั้งเรื่องที่ลือกันว่าแท้ที่จริงแล้วมิได้เป็นพระโอรสของจักรพรรดิหย่งเจิ้น หรือเรื่องราวที่ชอบแปลงตนเองเป็นสามัญชนท่องเที่ยวไปในสถานที่ต่าง ๆ จนได้ฉายาว่า "จักรพรรดิเจ้าสำราญ" และเรื่องราวความรักที่มีต่อพระมเหสีองค์ต่าง ๆ เช่น เรื่องของพระมเหสีเซียง ที่เล่ากันว่ามีกลิ่นตัวที่หอมราวกับดอกไม้แม้แต่ผีเสื้อหรือแมลงก็ยังมาตอมที่ตัวนาง แต่ท้ายที่สุดก็ถูกประหารชีวิต เพราะสมเด็จพระพันปีหลวงไม่โปรด

จักรพรรดิเฉียนหลงมีคนสนิทที่ทรงใกล้ชิดอยู่คนหนึ่ง ชื่อ เหอเซิน ที่มักคอยเอาอกเอาใจอยู่ตลอด และมักชวนจักรพรรดิเฉียนหลงเสเพลอยู่เสมอ ๆ จักรพรรดิเฉียนหลงโปรดเหอเซินมากถึงขนาดยกพระธิดาองค์หนึ่งให้เป็นคู่หมั้นของลูกชายเหอเซินตั้งแต่ยังเด็ก ทำให้เหอเซินเหิมเกริม กระทำการทุจริตต่าง ๆ นานา ยิ่งโดยเฉพาะในปลายรัชสมัยมีการจับจ่ายใช้เงินทองจำนวนมากเพื่อความสำราญของคนในพระราชวัง กล่าวว่า นี่เป็นส่วนหนึ่งของความอ่อนแอลงเรื่อย ๆ ของราชวงศ์ชิงด้วย หลังจากรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลงแล้ว

จักรพรรดิเฉียนหลงมีพระโอรสที่ปรีชาสามารถมากคือเจ้าชายหย่งฉี พระโอรสองค์ที่ 5 ซึ่งประสูติแต่พระชายาหยู (愉貴妃) เจ้าชายหย่งฉีเป็นผู้ที่ปรีชาสามารถทั้งบุ๋นและบู๊ เป็นความหวังว่าจะได้ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ แต่กลับสิ้นพระชนม์เสียก่อนตั้งแต่ยังหนุ่ม

ในปี พ.ศ. 2338 (ค.ศ. 1795) ปีที่ 60 ที่ทรงครองราชย์จักรพรรดิเฉียนหลงได้สละราชสมบัติให้พระโอรสที่ชื่อ หย่งเยี๋ยน พระโอรสองค์ที่ 15 ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเจี่ยชิ่ง ด้วยไม่ทรงปรารถนาจะครองราชย์ยาวนานเกินกว่าจักรพรรดิคังซีผู้เป็นพระอัยกา (ปู่) อย่างไรก็ตามแม้จะสละราชบัลลังค์แล้วแต่อำนาจที่แท้จริงยังคงอยู่กับพระองค์ โดยทรงขึ้นดำรงตำแหน่งเป็น พระบิดาหลวง หรือ จักพรรดิสูงสุด (ไท่ซั่งหวง, 太上皇帝)

ในปี พ.ศ. 2342 (ค.ศ. 1799) จักรพรรดิเฉียนหลงเสด็จสวรรคต จักรพรรดิเจี่ยชิ่งจึงได้ครองราชย์อย่างแท้จริง และพระองค์ก็เริ่มกำจัดเหอเซินทันที และบังคับให้เขาฆ่าตัวตาย หลังสิ้นสุดยุคของจักรพรรดิเฉียนหลงแล้ว จักรพรรดิองค์ต่อ ๆ มาของราชวงศ์ชิงต่างไม่มีองค์ไหนมีความสามารถโดดเด่น ทำให้ราชวงศ์ชิงอ่อนแอลงเรื่อยๆ และประเทศจีนเริ่มถูกต่างชาติเข้าแทรกแซงยึดครอง

ตลอดยุคสมัยที่ยาวนานกว่า 60 ปี ของจักรพรรดิเฉียนหลงเต็มไปด้วยเรื่องราวที่มีสีสันจนเลื่องลือมาถึงปัจจุบัน มีวรรณกรรมมากมายที่บอกเล่าถึงยุคสมัยของพระองค์ รวมทั้งภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์ ที่จัดสร้างหลายครั้งหลายหนกล่าวถึงเนื้อหาต่างๆ เช่น เรื่องที่เล่าลือกันว่า พระองค์แท้ที่จริงมิใช่พระโอรสของจักรพรรดิหย่งเจิ้น แต่เป็นบุตรชายของอำมาตย์คนหนึ่ง เมื่อพระมเหสีของจักรพรรดิหย่งเจิ้นให้ประสูติกาลบุตรออกมาเป็นบุตรสาว จึงสลับลูกกันกับอำมาตย์ผู้นี้ ดังที่ปรากฏในเรื่อง จอมใจจอมยุทธ์และ เรื่องราวในรัชสมัยพระองค์ยังถูกนำมาแสดงเป็นภาพยนตร์เรื่อง องค์หญิงกำมะลอ ซึ่งเป็นเรื่องขององค์หญิงหวนจู ซึ่งดัดแปลงมาจากพระธิดาบุญธรรมขององค์จักรพรรดิมาเป็นองค์หญิงหวนจู

พระบรมวงศานุวงศ์

• พระราชบิดา: จักรพรรดิยงเจิ้ง
• พระราชมารดา: สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวเซิงเสี้ยน
• พระอัครมเหสี
  • สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวเสี้ยนชุน
  • สมเด็จพระจักรพรรดินีอูลานารา
  • สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวอี้ชุน
• พระมเหสีและพระสนม
  • พระมเหสีฮุ้ยเซียน
  • พระมเหสีชุนฮุย
  • พระมเหสีเฉียนกง
  • พระมเหสีเจ๋อหมิน (哲憫皇貴妃) จากราชสกุลฟูจา (富察) .
  • พระมเหสีซูเจ๋อ (淑嘉皇貴妃)จากสกุลจินยา (金佳) .
  • พระมเหสีหรง
  • พระชายาหวัน
  • พระชายาหยิง
  • พระชายาซิน
  • พระชายาหยู(愉貴妃),จากสกุล เกริยีที (珂里葉特).
  • พระชายาซวน
  • พระสนมจินเฟย(晉妃), จากสกุลฟูจา (富察).
  • พระสนมรองเฟย
  • พระสนมซูเฟย
  • พระสนมทันเฟย
  • พระสนมอี้ผิน (儀嬪), จากสกุลหัง (黃) .
  • พระสนมซนผิน (恂嬪) จากสกุลสกุลเฮ่าซุนเต๋อ (霍碩特) .
  • พระสนมกงผิน (恭嬪),จากสกุลหลิน (林) .
  • พระสนมหลี่ผิน (怡嬪),จากสกุลโบ (柏) .
  • พระสนมเซิงผิน (慎嬪), จากสกุลไปเก่อเอ่อ(拜爾噶斯) .
  • พระสนมเฉิงผิน (誠嬪), จากสกุลหนิวฮูหลู.
  • พระสนมซุนกุ้ยเหริน
  • พระสนม ซิรินซิโร(西林覺羅氏)
  • พระสนมโป
  • พระสนมรุ่ยกุ้ยเหริน(瑞貴人).
  • พระสนมเต่ากุ้ยเหริน (多貴人), จากสกุลเบอร์จิกิต.
  • พระสนมอูกุ้ยเหริน (武貴人)
  • พระสนมจินกุ้ยเหริน (金貴人)
  • พระสนมซินกุ้ยเหริน (新貴人)
  • พระสนม ฟู่กุ้ยเหริน(福貴人)
  • เจ้าจอม ไป๋ฉางไจ้(白常在)
  • เจ้าจอมกุ้ยฉางไจ้ (揆常在)
  • เจ้าจอมหนิงฉางไจ้(寧常在)
  • เจ้าจอมปินฉางไจ้ (平常在)
  • เจ้าจอมน่าฉษ."๗็(那常在)
• พระราชโอรส
  • องค์ชายหย่งหวง
  • องค์ชายหย่งเหลียน
  • องค์ชายหย่งจาง
  • องค์ชายหย่งเฉิง
  • องค์ชายหย่งฉี
  • องค์ชายหย่งหยง
  • องค์ชายหย่งฉง
  • องค์ชายหย่งสวน
  • องค์ชาย(ไม่ปรากฏพระนาม)
  • องค์ชาย(ไม่ปรากฏพระนาม)
  • องค์ชายหย่งซิง
  • องค์ชายหย่งจี
  • องค์ชายหย่งจิ่ง
  • องค์ชายหย่งลู่
  • องค์ชายหย่งเอี๋ยน
  • องค์ชาย(ไม่ปรากฏพระนาม)
  • องค์ชายหย่งหลิน
• พระราชธิดา 10 พระองค์

พระสาทิสลักษณ์ที่ยังคงเหลืออยู่

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

ดูเพิ่ม

• สิบการทัพใหญ่

สมัยก่อนหน้า		จักรพรรดิเฉียนหลง		สมัยถัดไป
จักรพรรดิยงเจิ้ง		จักรพรรดิจีน (พ.ศ. 2278 - พ.ศ. 2339)		จักรพรรดิเจียชิ่ง