เฉลียว ปทุมรส
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เฉลียว ปทุมรส (25 มีนาคม พ.ศ. 2445 — 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498; 52 ปี 329 วัน) เป็นอดีตสมาชิกคณะราษฎรสายพลเรือน อดีตราชเลขาธิการในสมัยรัชกาลที่ 8[1] อดีตสมาชิกพฤฒสภาสังกัดพรรคแนวรัฐธรรมนูญ ตกเป็นผู้ต้องหาในเหตุการณ์รัชกาลที่ 8 สวรรคต โดยถูกกล่าวหาว่ามีส่วนเกี่ยวพันในการวางแผนลอบปลงพระชนม์พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล ในที่สุดศาลฎีกาได้พิพากษาให้ได้รับโทษประหารชีวิต จึงถูกนำตัวไปประหารชีวิตที่เรือนจำบางขวางในเช้ามืดวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 พร้อมด้วยจำเลยอีก 2 คนในคดีนี้ คือ ชิต สิงหเสนี และบุศย์ ปัทมศริน
จากการศึกษาหาหลักฐานในเวลาต่อมา ทำให้มีความเป็นไปได้ว่า เฉลียว ปทุมรส อาจเป็นผู้บริสุทธิ์[2]
เฉลียว ปทุมรส มีบุตรสี่คน คือ สมวงศ์ ปทุมรส, เครือพันธ์ (ปทุมรส) บำรุงพงษ์, ฉายศรี (ปทุมรส) โสภณศิริ และ เพิ่มศักดิ์ ปทุมรส ตามลำดับ[3]
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ [แก้]
- พ.ศ. 2481 - เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 4 (อ.ป.ร.4)[4]
อ้างอิง [แก้]
- ^ บทความเรื่อง สำนักราชเลขาธิการ (13) ราชเลขานุการในพระองค์ คอลัมน์ย้อนรอยแผ่นดิน หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ ฉบับวันจันทร์ที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2549
- ^ สุพจน์ ด่านตระกูล, ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับท่านปรีดีฯ และกรณีสวรรคต, นิตยสารสารคดี, เมษายน พ.ศ. 2543
- ^ ท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์: เมื่อข้าพเจ้าถูกกล่าวหาว่าเป็น "กบฏ" (ปรีชา'ทัศน์) แนวหน้า 9 กรกฎาคม 2550 และวารสารสารคดี ฉบับที่ 269 เดือนกรกฎาคม 2550 บทความที่ 211. บทความชิ้นสุดท้ายของท่านผู้หญิงพูนศุข พนมยงค์ 2. ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 (พุทธศักราช 2484-2488)
- ^ แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์
|
|||||||||||||||||||
