เจ้าหญิงอีเลียนาแห่งโรมาเนีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เจ้าหญิงอีเลียนาแห่งโรมาเนีย
Ireana of romania.jpg

พระปรมาภิไธย เจ้าหญิงอีเลียนาแห่งโรมาเนีย
พระอิสริยยศ เจ้าหญิงอีเลียนาแห่งโรมาเนีย
อาร์คดัสเชสแห่งออสเตรีย
เจ้าหญิงแห่งฮังการี,โครเอเชียและโบฮีเมีย
ราชวงศ์ โฮเฮนโซเลน-ซิกมารินเกน
ฮับส์บูร์ก
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ 5 มกราคม พ.ศ. 2452
บูคาเรสต์,ประเทศโรมาเนีย
สวรรคต 21 มกราคม พ.ศ. 2534
ยังส์ทาวน์,รัฐโอไฮโอ,ประเทศสหรัฐอเมริกา
(พระชนมายุ 82 พรรษา)
พระราชบิดา สมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย
พระราชมารดา เจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ
พระราชสวามี อาร์คดยุคแอนตันแห่งออสเตรีย เจ้าชายแห่งทัสคานี
สเตฟาน นิโคลัส อิสซาเรสคู
พระราชโอรส/ธิดา อาร์คดยุคสเตฟานแห่งออสเตรีย
อาร์คดัสเชสมาเรีย อีเลียนาแห่งออสเตรีย
อาร์คดัสเชสอเล็กซานดราแห่งออสเตรีย
อาร์คดยุคโดมินิคแห่งออสเตรีย
อาร์คดัสเชสมาเรีย แม็กเดเลนาแห่งออสเตรีย
อาร์คดัสเชสเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย

เจ้าหญิงอีเลียนาแห่งโรมาเนีย(5 มกราคม พ.ศ. 2452 - 21 มกราคม พ.ศ. 2534) เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องของสมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนียกับพระมเหสีคือ สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย หลังจากทรงอภิเษกสมรสทรงเป็นที่รู้จักในพระนามว่า เจ้าฟ้าหญิงผู้รุ่งโรจน์อีเลียนา อาร์คดัสเชสแห่งออสเตรียและเจ้าหญิงแห่งฮังการี โครเอเชียและโบฮีเมีย เจ้าหญิงแห่งโรมาเนีย

พระราชสมภพ[แก้]

เจ้าหญิงอีเลียนาและพระราชินีมารี พระชนนี

เจ้าหญิงอีเลียนาทรงประสูติที่กรุงบูคาเรสต์ พระนางทรงเป็นผู้จัดตั้งและเป็นผู้นำของหน่วยเนตรนารีโรมาเนีย ภายใต้สภากาชาด และโรงเรียนของงานสังคมสงเคราะห์ในโรมาเนีย พระนางทรงเป็นลูกเรือที่มีความปรารถนามาก พระนางทรงสะสมเอกสารการบุกเบิกทางทะเลไว้มาก พระนางทรงล่องเรือ"อิสปราวา"ของพระนางเองหลายปี หลังจากนั้นพระนางทรงมีส่วนร่วมในหน่วยเนตรนารีออสเตรีย พระนางทรงมีส่วนร่วมตั้งแต่พ.ศ. 2478 จนกระทั่งหน่วยเนตรนารีและลูกเสือถูกสั่งห้ามในปีพ.ศ. 2481 หลังจากหน่วย Anschluss ของนาซีเยอรมันได้เข้ามาเป็นผู้ควบคุมหน่วยเนตรนารีออสเตรีย


ก่อนพระราชาธิบดีไมเคิลสละราชสมบัติ[แก้]

ในเมืองซินายอา วันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2474 เจ้าหญิงอีเลียนาทรงอภิเษกสมรสกับอาร์คดยุคแอนตันแห่งออสเตรีย เจ้าชายแห่งทัสคานี การอภิเษกสมรสครั้งนี้ได้สนับสนุนโดยพระเชษฐาของพระนางคือ สมเด็จพระราชาธิบดีคาโรลที่ 2 แห่งโรมาเนีย แต่พระองค์ทรงไม่พอพระทัยเจ้าหญิงอีเลียนาผู้เป็นพระขนิษฐาซึ่งทรงเป็นที่นิยมชมชอบในหมู่ชาวโรมาเนียมากกว่าพระองค์จึงประสงค์ให้พระนางออกจากประเทศไป หลังจากการอภิเษกสมรสพระเจ้าคาโรลได้ประกาศแก่ประชาชนชาวโรมาเนียอย่าให้เชื้อพระวงศ์ฮับส์บูร์กเข้ามาอาศัยอยู่ในผืนแผ่นดินโรมาเนีย จากเหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้เจ้าหญิงอีเลียนาและอาร์คดยุคแอนตันทรงไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในประเทศโรมาเนีย

หลังจากพระสวามีของพระนางทรงถูกเกณฑ์เข้าร่วมกองทัพอากาศลัฟเวฟท์แห่งเยอรมนี พระนางทรงจัดตั้งโรงพยาบาลที่ปราสาทของพระองค์ ณ เมืองซอนเดนเบิร์ก นอกกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรียเพื่อทหารชาวโรมาเนียที่ได้รับบาดเจ็บ ในปีพ.ศ. 2487 พระนางและพระโอรสธิดาได้เสด็จกลับโรมาเนีย ทรงพักอาศัยที่ปราสาทบรานใกล้เมืองบราซอฟ อาร์คดยุคแอนตันเสด็จมาร่วมด้วยแต่สถานที่ได้ถูกยึดโดยกองทัพแดง เจ้าหญิงอีเลียนาทรงจัดตั้งและทำงานในโรงพยาบาลอื่นๆในหมู่บ้านบรานที่ซึ่งพระนางทรงตั้งชื่อโรงพยาบาลดวงหทัยของพระราชินีในความรักความทรงจำของพระชนนีของพระนางคือ สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย

หลังจากทรงลี้ภัย[แก้]

หลังจากสมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 แห่งโรมาเนียผู้เป็นพระนัดดาได้สละราชสมบัติ เจ้าหญิงอีเลียนาและพระราชวงศ์เสด็จลี้ภัยจากพรรคคอมมิวนิสต์แห่งโรมาเนียซึ่งก่อตัวขึ้นมาใหม่ ครั้งแรกทรงตั้งรกรากในสวิตเซอร์แลนด์ จากนั้นทรงย้ายไปประเทศอาร์เจนตินาและในปีพ.ศ. 2493 พระนางและพระโอรสธิดาได้ย้ายไปสหรัฐอเมริกาที่ซึ่งทรงซื้อบ้านที่เมืองนิวตัน รัฐแมสซาชูเซตส์

ปีพ.ศ. 2493 ถึง พ.ศ. 2504 ทรงทำการต่อต้านคอมมิวนิสต์แทรงทำงานในโบสถ์ออร์ทอด็อกซ์โรมาเนียในอเมริกา ทรงนิพนธ์หนังสือ 2 เล่ม คือ ฉันมีชีวิตอีกครั้ง(I Live Again)เป็นความทรงจำของพระนางปีสุดท้ายที่ทรงอยู่ในโรมาเนีย และโรงพยาบาลแห่งดวงหทัยพระราชินี(Hospital of the Queen's Heart)เป็นการจัดตั้งโรงพยาบาลและการทำงานในโรงพยาบาล

ในวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2497 เจ้าหญิงอีเลียนาทรงหย่าขาดกับอาร์คดยุคแอนตัน และทรงสมรสครั้งที่ 2 ในเมืองนิวตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ในวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2497 กับนายแพทย์ สเตฟาน นิโคลัส อิสซาเรสคู ไม่มีพระโอรสธิดาร่วมกัน

พระแม่อเล็กซานดรา(เจ้าหญิงอีเลียนาในปลายพระชนม์ชีพ)

ในพ.ศ. 2504 ทรงเข้ารีตออร์ทอด็อกซ์ พระอารามแห่งการคุ้มกันพระมารดาแห่งพระเจ้า ในเมืองบุซซี ประเทศฝรั่งเศส การสมรสครั้งที่ 2 ของพระนางได้สิ้นสุดเมื่อทรงหย่าในปีพ.ศ. 2508 พระนางทรงโกนพระเกศาและทรงดำรงเป็นซิสเตอร์(แม่ชี)ในปีพ.ศ. 2510 ซิสเตอร์อีเลียนาทรงได้พระนามว่า มาร์เตอร์อเล็กซานดรา(พระแม่อเล็กซานดรา) ทรงย้ายกลับมาที่อเมริกาและทรงเข้าอารามออร์ทอด็อกซ์แห่งการเปลี่ยนแปลง ที่เมืองเอลวูด รัฐเพนซิลเวเนีย ทรงดำรงเป็นหัวหน้าสำนักชี จนกระทั่งทรงเกษียณในปีพ.ศ. 2524 พระนางทรงพำนักอยู่ที่อารามจนกระทั่งสิ้นพระชนม์

พระนางเสด็จเยือนโรมาเนียอีกครั้งในปีพ.ศ. 2533 พระชนมายุ 81 พรรษา ด้วยความช่วยเหลือของพระธิดา

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2534 พระนางทรงทรมานกับการที่สะโพกหักในตอนเย็นก่อนวันพระชันษาครบ 82 พรรษา และขณะอยู่ในโรงพยาบาลทรงทรมานกับภาวะหัวใจล้มเหลว ทรงสิ้นพระชนม์ในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2534 พระชนมายุ 82 พรรษา

ประวัติครอบครัว[แก้]

ข้อสงสัยเกี่ยวกับความเป็นบิดา[แก้]

เจ้าหญิงอีเลียนากับอาร์คดยุคแอนตัน ในวันอภิเษกสมรส

มีบางข้อสงสัยเกี่ยวพระบิดาแท้จริงของเจ้าหญิงอีเลียนา มีผุ้ได้กล่าวว่าพระบิดาของเจ้าหญิงคือเจ้าชายบาร์บู สเตอเบย์ เนื่องจากพระมารดาของพระนางทรงเป็นผู้มีความอื้อฉาวมากในหมู่พระราชวงศ์

พระโอรสธิดา[แก้]

เจ้าหญิงอิเลียนาและอาร์คดยุคแอนตันมีพระโอรสธิดารวม 6 พระองค์ ได้แก่

เหตุการณ์สำคัญในครอบครัว[แก้]

  • ในปีพ.ศ. 2497 เจ้าหญิงอีเลียนาทรงหย่าขาดกับอาร์คดยุคแอนตัน และทรงสมรสครั้งที่ 2 ในเมืองนิวตัน รัฐแมสซาชูเซตส์กับนายแพทย์ สเตฟาน นิโคลัส อิสซาเรสคู
  • พระโอรสองค์โตอาร์คดยุคสเตฟานแห่งออสเตรียได้ประชวรกำลังอ่อนเพลียในปีพ.ศ. 2502 โดยได้รับการพยาบาลอย่างกว้างขวางโดยพระมารดาและพระชายาทรงจัดหาให้
  • พระธิดาองค์โตอาร์คดัสเชสมาเรีย อีเลียนาแห่งออสเตรียและพระสวามีทรงสิ้นพระชนม์จากเครื่องบินพระที่นั่งชนในประเทศบราซิล พร้อมกับบุตรที่ยังไม่ประสูติกาล ทำให้พระธิดาองค์แรกทรงเป็นเด็กกำพร้า
  • พระโอรส อาร์คดยุคโดมินิคทรงได้รับรางวัลที่ปราสาทบราน จากปฏิกิริยาตอบโต้ที่ถูกต้อง ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 จากเหล่านักประพันธ์ชาวโรมาเนียที่ได้รับการอุปถัมภ์จากเจ้าหญิงอีเลียนา พระมารดา
เจ้าหญิงอีเลียนากับนายแพทย์ สเตฟาน นิโคลัส อิสซาเรสคู

พระราชตระกูล[แก้]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. เจ้าชายชาร์ลส์แห่งโฮเฮนโซเลน-ซิกมารินเกน
 
 
 
 
 
 
 
8. ชาร์ลส์ แอนโทนีแห่งโฮเฮนโซเลน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. มารี แอนโตเน็ต มูรัต
 
 
 
 
 
 
 
4. ลีโอโปลด์แห่งโฮเฮนโซเลน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
18. แกรนด์ดยุคคาร์ลแห่งบาเดิน
 
 
 
 
 
 
 
9. เจ้าหญิงโยเซฟินแห่งบาเดิน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
19. สเตฟานี เดอ โบอาเนส์
 
 
 
 
 
 
 
2. เฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
20. เจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อธธา
 
 
 
 
 
 
 
10. เฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งโปรตุเกส
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
21. เจ้าหญิงมารี แอนโตเน็ตแห่งโคฮารี
 
 
 
 
 
 
 
5. เจ้าหญิงแอนโตเนียแห่งโปรตุเกส
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
22. จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล
 
 
 
 
 
 
 
11. มาเรียที่ 2 แห่งโปรตุเกส
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
23. จักรพรรดินีมาเรีย ลีโอโพลดินาแห่งบราซิล
 
 
 
 
 
 
 
1. เจ้าหญิงอีเลียนาแห่งโรมาเนีย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24. แอร์นส์ที่ 1 ดยุคแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา
 
 
 
 
 
 
 
12. เจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25. เจ้าหญิงหลุยส์แห่งแซ็กซ์-ก็อตธา-อัลเท็นบูร์ก
 
 
 
 
 
 
 
6. เจ้าฟ้าชายอัลเฟรด ดยุคแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
26. เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ออกุสตุส ดยุคแห่งเคนท์และสตราเธิร์น
 
 
 
 
 
 
 
13. สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
27. เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งแซ็กซ์-ก็อตธา-อัลเท็นบูร์ก-ซาร์ฟิลด์
 
 
 
 
 
 
 
3. เจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
28. สมเด็จพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย
 
 
 
 
 
 
 
14. ซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
29. เจ้าหญิงชาร์ล็อตแห่งปรัสเซีย
 
 
 
 
 
 
 
7. แกรนด์ดัชเชสมาเรีย อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30. แกรนด์ดยุคหลุยส์ที่ 2 แห่งเฮสส์
 
 
 
 
 
 
 
15. เจ้าหญิงมารีแห่งเฮสส์และไรน์
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
31. เจ้าหญิงวิลเฮล์มมิเนแห่งบาเดิน
 
 
 
 
 
 

อ้างอิง[แก้]