เจ้าชายควังแฮ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เจ้าชายควังแฮ

พระนาม องค์ชายควางแฮกุน
พระราชอิสริยยศ พระราชาองค์ที่ 15 แห่งโชซอน
ราชวงศ์ โชซอน
ครองราชย์ ค.ศ. 1608 - ค.ศ. 1623
รัชกาลก่อนหน้า ซอนโจ
รัชกาลถัดไป อินโจ
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชบิดา ซอนโจ
พระราชมารดา พระสนมกงบิน ตระกูลคิม
เจ้าชายควังแฮ
ฮันกึล 광해군
ฮันจา 光海君
RR Gwanghaegun
MR Kwanghaegun
ชื่อเกิด
ฮันกึล 이혼
ฮันจา 李琿
RR I Hon
MR I Hon

องค์ชายควังแฮกุน (เกาหลี: 광해군 光海君; ค.ศ. 1574ค.ศ. 1641) เป็นพระมหากษัตริย์ลำดับที่ 15 แห่งราชอาณาจักรโชซอน โดยทรงครองราชย์ในช่วงปี ค.ศ. 1608ค.ศ. 1623 แต่ทรงไม่ได้รับพระนามกษัตริย์เนื่องจากถูกยึดอำนาจจากฝ่ายตะวันตกใน ค.ศ. 1623 ในฐานะองค์ชายรัชทายาทองค์ชายควังแฮทรงยืนหยัดนำทัพเกาหลีต่อต้านการบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2135–2141) ในขณะที่พระเจ้าซอนโจพระบิดาทรงหลบหนีไปยังประเทศจีน หลังการรุกรานของญี่ปุ่นองค์ชายควังแฮได้รับการสนับสนุนจากขุนนางฝ่ายเหนือใหญ่หรือแทบุก (เกาหลี: 대북 大北) ให้ขึ้นครองราชสมบัติ แต่ทรงถูกต่อต้านโดยขุนนางฝ่ายเหนือเล็กหรือโซบุก (เกาหลี: 소북 小北) ที่สนับสนุนองค์ชายยองชัง พระอนุชาต่างมารดาที่ประสูติจากพระมเหสี ในรัชสมัยของพระองค์ขุนนางฝ่ายเหนือใหญ่ได้ทำการปราบปรามขุนนางฝ่ายเหนือเล็กอย่างรุนแรงรวมทั้งผลักดันให้มีการสำเร็จโทษประหารชีวิตองค์ชายยองชังและกักขังพระพันปีอินมก จนเป็นข้ออ้างให้ขุนนางฝ่ายตะวันตกก่อการรัฐประหารในปีค.ศ. 1623 ล้มองค์ชายควังแฮลงจากราชบัลลังก์และเนรเทศไปยังเกาะคังฮวาในที่สุด

หนทางสู่ราชบัลลังก์[แก้]

องค์ชายควังแฮประสูติเมื่อปีค.ศ. 1574 เป็นพระโอรสองค์ที่สองของพระเจ้าซอนโจกับพระสนมคงบิน ตระกูลคิม (เกาหลี: 공빈김씨 恭嬪金氏) ซึ่งเป็นธิดาของนายพลคิมฮีชอล (เกาหลี: 김희철 金希哲) ผู้ซึ่งเสียชีวิตในการต่อสู้กับญี่ปุ่น องค์ชายควังแฮมีพระเชษฐาคือ องค์ชายอิมแฮ (เกาหลี: 임해군 臨海君) ในค.ศ. 1592 เกิดการรุกรานของญี่ปุ่นโดยทัพของโทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ องค์ชายอิมแฮพระเชษฐาทรงถูกทัพญี่ปุ่นของคะโต คิโยะมะซะ จับเป็นองค์เฉลย ในขณะที่ทัพญี่ปุ่นรุกคืบเข้าสู่เมืองเปียงยางนั้น พระเจ้าซอนโจพระบิดาทรงแต่งตั้งองค์ชายควังแฮเป็นองค์ชายรัชทายาทหรือเซจาด้วยความรีบร้อนและเสด็จหนีไปยังประเทศจีน องค์ชายควังแฮทรงเป็นผู้นำกองทัพชาวบ้านหรืออีบยอง (เกาหลี: 의병 義兵) ในมณฑลฮัมกยองและมณฑลจอลลา ในการต้านทานการรุกรานของญี่ปุ่น

องค์ชายรัชทายาททรงมีบทบาทอย่างมากในการต่อต้านการรุกรานของญี่ปุ่น แม้กระนั้นความสัมพันธ์ระหว่างองค์ชายควังแฮกับพระเจ้าซอนโจพระบิดานั้นไม่สู้จะดีนัก พระเจ้าซอนโจทรงมีพระสนมองค์โปรดองค์ใหม่คือ พระสนมอินบิน ตระกูลคิม (เกาหลี: 인빈김씨 仁嬪金氏) และประสงค์จะให้พระโอรสของพระสนมอินบินขึ้นครองราชย์ ในค.ศ. 1600 พระมเหสีองค์เดิมของพระเจ้าซอนโจสิ้นพระชนม์ พระเจ้าซอนโจทรงอภิเษกพระมเหสีพระองค์ใหม่ในค.ศ. 1602 คือ พระมเหสีอินมก ตระกูลคิม (เกาหลี: 인목왕후김씨 仁穆王后金氏) ซึ่งได้ประสูติองค์ชายยองชัง (เกาหลี: 영창대군 永昌大君) ในค.ศ. 1606 เท่ากับว่าความชอบธรรมในราชบัลลังก์ขององค์ชายควังแฮถูกท้าทาย เนื่องจากพระโอรสที่ประสูติแต่พระมเหสีมีสิทธิมากกว่าพระโอรสที่เกิดแต่พระสนม ทำให้ขุนนางฝ่ายเหนือซึ่งมีอำนาจอยู่ในขณะนั้นแบ่งออกเป็นสองฝ่าย คือ ฝ่ายเหนือใหญ่ หรือ แทบุก ให้การสนับสนุนองค์ชายควังแฮ มีผู้นำได้แก่ลีอีชอม (เกาหลี: 이이첨 李爾瞻) และจองอินฮง (เกาหลี: 정인홍 鄭仁弘) และฝ่ายเหนือเล็กหรือ โซบุก ซึ่งต่อต้านองค์ชายควังแฮโดยสนับสนุนองค์ชายยองชังหรือองค์ชายอิมแฮแทน

พระเจ้าซอนโจสวรรคตเมื่อค.ศ. 1608 องค์ชายรัชทายาทควังแฮจึงขึ้นครองราชย์ต่อมา แต่ทว่าอัครเสนาบดียูยองกยอง (เกาหลี: 류영경 柳永慶) ได้กล่าวอ้างว่าแท้จริงแล้วพระเจ้าซอนโจประสงค์จะให้องค์ชายอิมแฮขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ โดยแสดงราชโองการเป็นหลักฐาน ทั้งสองฝ่ายต่างกล่าวหากันฝ่าราชโองการของอีกฝ่ายเป็นของปลอม อัครเสนาบดียูยองกยองจึงถูกประหารชีวิตและองค์ชายอิมแฮทรงถูกเนรเทศไปเกาะคังฮวา ซึ่งจองอินฮงได้ส่งคนไปทำการบังคับให้องค์ชายอิมแฮปลิดพระชนม์ชีพพระองค์เองในค.ศ. 1609

องค์ชายยองชังแม้ว่าจะยังอายุน้อยแต่ได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายเหนือเล็ก เปรียบเสมือนเป็นหอกข้างแคร่ทำให้ขุนนางฝ่ายเหนือใหญ่ตัดสินใจผลักดันให้มีปลดองค์ชายยองชัง รวมทั้งพระพันปีอินมกพระมารดาลงเป็นสามัญชนในค.ศ. 1613 โดยเนรเทศองค์ชายยองชังไปยังเกาะคังฮวาและกักขังพระพันปีอินมกพร้อมทั้งองค์หญิงจองมยอง (เกาหลี: 정명공주 貞明公主) พระธิดาเอาไว้ในพระราชวังคยองฮี หรือพระราชวังตะวันตก หรือซอกุง (เกาหลี: 서궁 西宮) ห้ามใครเข้าเฝ้า และยังทำการกวาดล้างขุนนางฝ่ายเหนือเล็กที่ให้การสนับสนุนองค์ชายยองชังไปจนหมดสิ้น เรียกว่า เหตุการณ์ปีคเยชุก (เกาหลี: 계축옥사 癸丑獄事) ในปีต่อมาค.ศ. 1614 ลีอีชอมและจองอินฮงส่งคนไปทำการปลงพระชนม์องค์ชายยองชังที่เกาะคังฮวา องค์ชายยองชังจึงสิ้นพระชนม์ด้วยอายุเพียงเจ็ดปี

ฟื้นฟูประเทศ[แก้]

ราชกิจขององค์ชายควางแฮคือการฟื้นฟูประเทศหลังจากสงครามเจ็ดปี โดยทรงบูรณะ พระราชวังชางด๊อกกุง ให้เป็นพระราชวังใหม่แทนที่ พระราชวังเคียงบก ที่ถูกญี่ปุ่นเผาจนวอดวาย และยังทรงเห็นความสำคัญของกำลังทหารในการป้องกันประเทศ จึงทรงนำระบบโฮแปกลับมาใช้ใหม่เพื่อที่จะบันทึก สำมะโนประชากร เพื่อสะดวกใน การเกณฑ์ และทรงย้ำว่าทุกชนชั้นไม่ว่าจะเป็นยังบันหรือสามัญชนต้องเกณฑ์ทหาร แต่ยังบันก็ยังสามารถหลีกเลี่ยงการเกณฑ์ทหารได้อยู่ดี จนกลับไปสู่ระบบเดิมในที่สุด และยังทรงฟื้นฟูความสัมพันะระหว่างประเทศกับญี่ปุ่น โดยทรงอนุญาตให้มีการค้าขายกับญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2152 และส่งทูตไปเจริญสัมพันธไมตรีที่ เอโดะ ใน พ.ศ. 2160

ในพ.ศ. 2160 นู่เอ๋อร์ฮาชื่อ ได้รวบรวมเผ่าแมนจูและประกาศสงครามกับราชวงศ์หมิง ปีต่อมาพ.ศ. 2161 จีนจึงส่งกำลังไปต่อสู้ องค์ชายควางแฮจึงส่งคังฮงนิปนำทัพโชซอนไปช่วยรบ ในการรบที่ซาร์ฮู แต่ฝ่ายจีนและโชซอนพ่ายแพ้ยับเยิน ทำให้ทรงตระหนักว่าขณะนี้เผ่าแมนจูมีกำลังสามารถต่อกรกับราชวงศ์หมิงได้ จึงดำเนินนโยบายเป็นกลางเพื่อมิให้โชซอนต้องเดือดร้อน

อินโจบันจอง[แก้]

การขึ้นครองราชย์ขององค์ชายควางแฮทำให้ฝ่ายเหนือใหญ่มีอำนาจ แม้องค์ชายควางแฮเองทรงพยายามที่จะสนับสนุนขุนนางฝ่ายอื่นเพื่อคานอำนาจ แต่ก็ถูกจองอินฮองและลีอีชอมขัดขวาง ส่วนฝ่ายเหนือเล็กก็หันหาองค์ชายยองชังจนพ.ศ. 2156 ฝ่ายเหนือใหญ่เนรเทศองค์ชายยองชัง ซึ่งต่อมาทรงถูกปลงพระชนม์ และในพ.ศ. 2161 ปลดพระพันปีอินมอก พระมารดาขององค์ชายยองชัง ไปอยู่นอกวัง และยังกำจัดขุนนางฝ่ายเหนือเล็กไปทีละคนละคน จนฝ่ายเหนือเล็กล่มสลายลงในที่สุด

ฝ่ายเหนือใหญ่ก็ยังคงเรืองอำนาจอยู่ ก่อนที่จะจบลงกะทันหันด้วยการยึดอำนาจของฝ่ายตะวันตกในพ.ศ. 2166 ซึ่งซุ่มซ่อนอยู่นาน ด้วยการอ้างความผิดขององค์ชายควางแฮสองประการคือ เข่นฆ่าพี่น้อง (จริงแล้วเป็นฝีมือของฝ่ายเหนือใหญ่) และละทิ้งมารดา (ฝ่ายเหนือใหญ่อีกเช่นกัน และพระพันปีอินมอกก็มิใช้พระมารดาขององค์ชายควางแฮ) รวมทั้งฝ่ายตะวันตกมีนโยบายเอียงหาราชวงศ์หมิง เพราะเห็นว่าโชซอนควรจะมีความจงรักภักดีต่อเจ้านาย และต้องรวมมือในการทลายพวกแมนจูให้สิ้นซาก และให้องค์ชายนึงยางที่ไม่มีใครรู้จักขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอินโจ

องค์ชายควางแฮทรงถูกเนรเทศไปเกาะคังฮวา ซึ่งทรงใช้ชีวิตบั้นปลายของพระองค์อยู่นานถึง 20 กว่าปีและสิ้นพระชนม์ในพ.ศ. 2188 ทรงไม่ได้รับพระนามกษัตริย์และไม่ได้ฝังรวมกับราชตระกูล ซึ่งไม่สมกับคุณประโยชน์มากมายที่ทรงทำให้กับอาณาจักรโชซอนเลย

บุคคลสำคัญ[แก้]

หมอโฮจุน เป็นแพทย์หลวงในราชสำนัก เขียนหนังสือเรื่อง ทงอึยโพกัม (ความวิเศษของการแพทย์ตะวันออก) เริ่มเขียนในพ.ศ. 2139 แต่หยุดไปด้วยสงครามเจ็ดปี และเสร็จสิ้นในพ.ศ. 2152 สมัยองค์ชายควางแฮ องค์ชายควางแฮทรงโปรดปรานซังกุงคนหนึ่งมา ชื่อว่า คิมคเยชิ หรือ คิมซังกุง พอพระองค์ทรงครองราชย์ทรงแต่งตั้งเป็น พระสนมซุกวอน ตระกูลคิม

พระนามเต็ม[แก้]

สมเด็จพระราชา เชชอน ฮุนกุน จุนด็อก ฮงคง ซินซอง ยองซุก ฮุมมุน อินมู ซอรยุน อิปกิ มยองซอง ควางรยอล ยองบก ฮย็อนโบ มูจอง จุงฮุย เยชอล จางอึย จางฮอน ซุนจอง คอนอึย ซูจอง ชางโด ซุนกอป แห่งเกาหลี

พระราชวงศ์[แก้]

  • พระราชบิดา:พระเจ้าซอนโจ (선조)
  • พระราชมารดา: พระสนมกงบิน ตระกูลคิม (공빈 김씨)

พระมเหสี

  • องค์หญิงพระชายามุนซอง ตระกูลยู (문성군부인 유씨, 1576-1623) [

พระสนม

  • พระสนมโซอึย ตระกูลฮง (소의 홍씨)
  • พระสนมโซอึย ตระกูลยุน (소의 윤씨)
  • พระสนมซุกอึย ตระกูลฮอ (숙의 허씨)
  • พระสนมซุกอึย ตระกูลวอน (숙의 원씨)
  • พระสนมซุกอึย ตระกูลควอน (숙의 권씨)
  • พระสนมโซยอง ตระกูลอิม (소용 임씨)
  • พระสนมโซยอง ตระกูลจอง (소용 정씨)
  • พระสนมซุกวอน ตระกูลซิน (소원 신씨)
  • พระสนมซุกวอน ตระกูลชิม (소원 심씨)
  • พระสนมซุกวอน ตระกูลคิม (숙원 김씨) พระนามเดิมว่า คิม แคซี ภายหลังถูกปลดจากตำแหน่งพระสนม
  • ซึงอึนซังกุง ตระกูลโจ (궁인 조씨)
  • ซึงอึนซังกุง ตระกูลแช (상궁 최씨)

พระโอรส

  • องค์ชายลีจี (폐세자 이지 ,廢世子 李祬 ,4 - December - 1598 - 25 - June - 1623) อดีตมกุฎราชกุมารแห่งโชซอน พระราชโอรสขององค์หญิงพระชายามุนซอง ตระกูลยู

พระธิดา

  • องค์หญิงไม่ทราบพระนาม พระราชธิดาของพระสนมโซอึย ตระกูลยุน


ก่อนหน้า เจ้าชายควังแฮ ถัดไป
พระเจ้าซอนโจ 2leftarrow.png พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโชซอน
(พ.ศ. 2151 - พ.ศ. 2166)
2rightarrow.png พระเจ้าอินโจ