เจเนรัลไดนามิกส์เอฟ-111

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เอฟ-111 อาร์ดวาร์ก
บทบาท เครื่องบินขับไล่โจมตี
สัญชาติ  สหรัฐอเมริกา
บริษัทผู้ผลิต เจเนรัล ไดนามิกส์
เริ่มใช้ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2510
ปลดประจำการ ถูกปลดประจำการจากกองทัพอากาศสหรัฐฯ ในปีพ.ศ. 2541
สถานะ ประจำการในกองทัพอากาศออสเตรเลีย
ผู้ใช้งานหลัก กองทัพอากาศสหรัฐ
กองทัพอากาศออสเตรเลีย
จำนวนที่ผลิต 563 ลำ[1]
มูลค่า ลำละ 9.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (เอฟบี-111เอ)[2]
แบบอื่น อีเอฟ-111เอ ราเวน

เจเนรัลไดนามิกส์เอฟ-111 หรือ เอฟ-111 (อังกฤษ: General Dynamics F-111) เป็นเครื่องบินแบบแรกที่สามารถลู่ปีกได้ โดยมีการเปลี่ยนมุมลู่ปีกเพื่อเสถียรภาพในการบินด้วยความเร็วต่ำและลดแรงต้านเมื่อบินด้วยความเร็วสูง[3] และทำให้เกิดเครื่องบินที่สามารถลู่ปีกได้ตามมาอีก เช่น เอฟ-14 ทอมแคท ซุคฮอย ซู-17 เป็นต้น

ข้อมูลจำเพาะ[แก้]

ข้อมูลจำเพาะดังต่อไปนี้ [3]

  • เครื่องยนต์ เทอร์โบแฟน แพรทท์ แอนด์ วิทนีย์ ทีเอฟ 30-พี-30 ให้แรงขับเครื่องละ 8,399 กิโลกรัม *เมื่อใช้สันดาปท้าย 2 เครื่อง
  • กางปีก 19.20 เมตร เมื่อกางปีกเต็มที่
    • 9.74 เมตร เมื่อลู่ปีกเต็มที่
  • ยาว 22.40 เมตร
  • สูง 5.22 เมตร
  • น้ำหนักเปล่า 20,943 กิโลกรัม
  • น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 41,500 กิโลกรัม
  • อัตรเร็วสูงสุด 2.2 มัค ที่ระยะสูง
    • 1.2 มัคที่ระดับน้ำทะเล
  • เพดานบินใช้งาน 15,500 เมตร
  • พิสัยบิน 5,093 กิโลเมตร
  • อาวุธ ปืนใหญ่อากาศ เอ็ม 61 ขนาด 20 มม. 1 กระบอก
    • ระเบิดขนาด 750 ปอนด์ 2 ลูก ในห้องเก็บอาวุธภายในลำตัว
    • สามารถติดตั้งอาวุธที่ใต้ปีกได้ ปีกละ 4 ตำบล

อ้างอิง[แก้]

  1. Logan 1998, p. 9.
  2. Knaack, Marcelle Size. Encyclopedia of US Air Force Aircraft and Missile Systems: Volume 1 Post-World War II Fighters 1945-1973. Washington, DC: Office of Air Force History, 1978. ISBN 0-912799-59-5.
  3. 3.0 3.1 อภิวัตน์ โควินทรานนท์. อากาศยาน 1979 ฉบับเครื่องบิน. กรุงเทพ : เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์, 2522.