เจอราร์ด ดาวิด
| เจอราร์ด ดาวิด | |
“Die Jungfrau der Verkündigung” ราว ค.ศ. 1500-1510 |
|
| วันเกิด | ราว ค.ศ. 1460 |
| วันเสียชีวิต | 13 สิงหาคม ค.ศ. 1523 บรูจส์, ประเทศเนเธอร์แลนด์ |
| เชื้อชาติ | เนเธอร์แลนด์ |
| สาขา | จิตรกรรม |
| ประเภทงาน | หนังสือวิจิตร , คริสต์ศาสนา |
| ยุค | ยุคเนเธอร์แลนด์ตอนต้น |
| อิทธิพลจาก | เดียริค เบาท์, อัลแบร์ต ฟาน อูดวอเตอร์, ฮันส์ เม็มลิง |
| อิทธิพลต่อ | โยอาคิม พาติเนร์ , ยาน มาบิวส์ |
เจอราร์ด ดาวิด (ภาษาอังกฤษ: Gerard David) (ราว ค.ศ. 1460 - 13 สิงหาคม ค.ศ. 1523) เป็นจิตรกรชาวเนเธอร์แลนด์ในสมัยเนเธอร์แลนด์ตอนต้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสำหรับหนังสือวิจิตร ประวัติศาสตร์, คริสต์ศาสนา, ภูมิทัศน์ และชีวิตประจำวัน
เนื้อหา |
ชีวิต[แก้]
เจอราร์ด ดาวิดเกิดที่ Oudewater ในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของอูเทร็คช์ และใช้เวลาในสมัยรุ่งเรืองในการอาชีพในบรูจส์ที่ดาวิดเป็นสมาชิกของสมาคมเซนต์ลูค เมื่อฮันส์ เม็มลิง เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1494, ดาวิดก็กลายเป็นช่างเขียนคนสำคัญแทนที่
หลังจากที่เสียชีวิตไปแล้วงานของดาวิดถูกลืมกันไปมาจนถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1860 เมื่อวิลเลียม เฮนรี เจมส์ วีลทำงานค้นคว้าที่หอหนังสือเอกสารของเมืองบรูจส์ และพบข้อมูลเกี่ยวกับชีวิตของดาวิด ที่ทำให้วีลเริ่มสร้างภาพพจน์ของจิตรกรโดยเริ่มด้วยภาพเดียวที่มีบันทึกหลักฐานไว้ -- “เวอร์จินในหมู่เวอร์จิน” ที่รูออง[1] ตามหลักฐานดาวิดมาตั้งบ้านเรือนอยู่ที่เมืองบรูจส์ในปี ค.ศ. 1483 ที่อาจจะย้ายมาจากฮาร์เล็มที่ดาวิดเริ่มงานเขียนภายใต้อิทธิพลของอัลแบร์ต ฟาน อูดวอเตอร์ (Albert van Oudewater) ดาวิดเข้าเป็นสมาชิกสมาคมเซนต์ลูคที่บรูจส์ ในปี ค.ศ. 1484 และเป็นนายกของสมาคมในปี ค.ศ. 1501; ในปี ค.ศ. 1496 ดาวิดก็แต่งงานกับคอร์นิเลีย คนูพลูกสาวของนายกของสมาคมช่างทอง และได้กลายมาเป็นพลเมืองชั้นนำของบรูจส์ ดาวิดเสียชีวิตที่บรูจส์เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1523[2]
งาน[แก้]
งานในสมัยแรกของดาวิดเป็นงานที่เขียนตามแบบจิตรกรของฮาร์เล็มเช่นเดียริค เบาท์, อัลแบร์ต ฟาน อูดวอเตอร์ และเกียร์ตเก็น ทท ซิงท์ ยานส์ (Geertgen tot Sint Jans) แต่ดาวิดเองก็เริ่มมีความสามารถในการใช้สี งานในช่วงนี้ก็ได้แก่ภาพ “นักบุญจอห์น” (งานสะสมคอฟมันในเบอร์ลิน) และ “นักบุญเจอโรม” เมื่อมาถึงบรูจส์ดาวิดก็ลอกเลียนงานของยาน ฟาน เอค, โรเจียร์ ฟาน เดอ เวย์เด็น, และฮูโก ฟาน เดอร์ โกส์ นอกจากนั้นก็ยังได้รับอิทธิพลโดยตรงจากฮันส์ เม็มลิงที่ดาวิดติดตามอย่างใกล้ชิด ดาวิดศึกษาและได้รับลักษณะการเขียนหลายอย่างจากเม็มลิงที่รวมทั้งการวางลักษณะภาพ การวาดให้เป็นสัจจะนิยมมากขึ้นและการจัดองค์ประกอบของตัวแบบในภาพ
งานของศิลปินมีชื่ออีกคนหนึ่งที่มีอิทธิพลต่องานช่วงต่อมาในชีวิตเมื่อดาวิดเดินทางไปอันท์เวิร์พ ในปี ค.ศ. 1515 และได้รับความประทับใจจากงานเขียนของแควนแตง มัทซิส (Quentin Matsys) ผู้ทำให้ดาวิดเข้าใจถึงความมีชีวิตและความใกล้ชิดของภาพเขียนในหัวเรื่องทางศาสนา ภาพ “ปีเอต้า” (หอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน)) และภาพ “ชะลอร่างจากกางเขน” (งานสะสมคาวาลโล, ปารีส) เป็นตัวอย่างของงานจากช่วงนี้และเป็นภาพที่แสดงความเป็นนาฏกรรมที่เด่น แต่งานชิ้นที่สำคัญที่สุดของดาวิดคืองาน ฉากแท่นบูชาที่เขียนก่อนที่จะเดินทางไปอันท์เวิร์พ: “การแต่งงานของนักบุญแคทเธอริน” (หอศิลป์แห่งชาติ (ลอนดอน)); บานพับภาพ “พระแม่มารีบนบัลลังก์และนักบุญ” (งานสะสมบริโยเล-ซาเล, เจนัว); “การประกาศของเทพ” (งานสะสมซิกมาริงเก็น) และที่ดีเด่นที่สุดก็คือภาพ “พระแม่มารีกับเทวดาและนักบุญ” ที่เขียนให้กับชีคาร์เมไลท์ (Carmelite) ในบรูจส์ที่ปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์ที่รูออง
บรูจส์มีภาพเขียนของดาวิดเหลืออยู่เพียงไม่กี่ภาพ: “การตัดสินของแคมไบซิส” (The Judgment of Cambyses), “การแร่ซิซามเนส” (The Flaying of Sisamnes), “พระเยซูรับศีลจุ่ม” และ “พระเยซูแปรรูป” นอกจากนั้นก็กระจัดกระจายไปทั่วโลก ชื่อเสียงของดาวิดมาฟื้นฟูขึ้นอีกครั้งเมื่อภาพเขียนของดาวิดเป็นส่วนหนึ่งของการแสดงภาพเขียนของจิตรกรชั้นครูของเฟล็มมิชจากสมัยเนเธอร์แลนด์ตอนต้น ในปี ค.ศ. 1902
นอกจากงานจิตรกรรมแล้ว ดาวิดก็ยังเขียนภาพสำหรับหนังสือวิจิตร เช่นในงาน “เวอร์จินในหมู่เวอร์จิน” (ห้องสมุดมอร์แกน) และภาพเหมือนของจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนในเวียนนา นอกจากนั้นก็มีงานวาดเส้น และงานบางชิ้นก็มีอิทธิพลต่อจิตรกรในหลายสิบปีต่อมา[3]
ในเวลาที่ดาวิดเสียชีวิตการเป็นเมืองศูนย์กลางของบรูจส์ในทางศิลปะก็เริ่มลดถอยลง โดยมีอันท์เวิร์พเข้ามาแทนที่ทั้งในด้านการเมืองและการค้าขาย ในบรรดาลูกศิษย์ของดาวิดในบรูจส์ก็ได้แก่อาเดรียน อิเซนบรันดท์ (Adriaen Isenbrant), เอ. คอร์นิลิส (A. Cornelis) และอัมโบรเซียส เบนสัน (Ambrosius Benson) ที่กลายมาเป็นจิตรกรมีชื่อ ส่วนในบรรดาจิตรกรเฟล็มมิชโยอาคิม พาติเนร์ (Joachim Patinir) และยาน มาบิวส์ (Jan Mabuse) ก็ได้รับอิทธิพลของดาวิดบ้าง
อ้างอิง[แก้]
- ↑ Weale, “Gerard David, Painter and Illuminator” 1895; the “Virgo inter Virgines” appears in a ค.ศ. 1527 inventory of the Carmelite convent of Sion at Bruges.
- ↑ Additional documents were presented by Hans J. van Miegroet, "New Documents Concerning Gerard ดาวิด" “The Art Bulletin” “'69”'.1 (March 1987:33-44).
- ↑ T Kren & S McKendrick (eds), “Illuminating the Renaissance - The Triumph of Flemish Manuscript Painting in Europe”, Getty Museum/Royal Academy of Arts, pp. 344-365, 2003, ISBN 19033973287
ดูเพิ่ม[แก้]
แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ เจอราร์ด ดาวิด- ชีวประวัติของเจอราร์ด ดาวิดที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
- ภาพเขียนของเจอราร์ด ดาวิดที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ