เจมส์ บราวน์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เจมส์ บราวน์
Jamesbrown4.jpg
เจมส์ บราวน์ในปี 2001
ข้อมูลพื้นฐาน
วันเกิด 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1933(1933-05-03)
เกิดที่ Augusta, Georgia
วันที่เสียชีวิต 25 ธันวาคม ค.ศ. 2006 (73 ปี)
Atlanta, Georgia[1]
แนวเพลง อาร์แอนด์บี, ฟังก์, ดนตรีโซล
อาชีพ นักร้อง นักแต่งเพลง นักเต้น โปรดิวเซอร์เพลง
ปี 1956 – 2006
ค่าย Federal, King, Try Me, Smash, People, Polydor, Scotti Bros.
ส่วนเกี่ยวข้อง The Famous Flames, The J.B.'s, The Soul Generals

เจมส์ โจเซฟ บราวน์ จูเนียร์ (อังกฤษ: James Joseph Brown, Jr.) (3 พฤษภาคม ค.ศ. 1933 - 25 ธันวาคม ค.ศ. 2006) เป็นนักร้อง นักแสดง เอนเทอร์เทนเนอร์ ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะผู้มีอิทธิผลมากที่สุดคนหนึ่งในวงการเพลงป็อปในคริสตวรรษที่ 20 ด้วยเอกลักษณ์ด้านน้ำเสียงและท่าเต้น

เขาเป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักเต้น หัวหน้าวง บราวน์เป็นผู้ขับเคลื่อนวงการเพลง เขาเป็นอิทธิพลให้กับศิลปินหลายศิลปิน และยังมีอิทธิพลต่อวงการเพลงป็อปแอฟริกัน อย่างเช่น แอฟโฟรบีต, jùjú และ mbalax[2] และยังเป็นต้นแบบของแนวเพลง โก-โก[3]

บราวน์เริ่มในวงการเพลงในปี 1953 และมีชื่อเสียงในทศวรรษ 1950 และต้นทศวรรษ 1960 แต่ด้วยมีปัญหาหลายอย่างส่วนตัวจึงก้าวถอยไปบ้าง แต่เขาก็ยังมีผลงานเพลงฮิตในทุกทศวรรษจนถึงยุคทศวรรษ 1980

ฉายาของบราวน์ เช่น Soul Brother Number One, Sex Machine, Mr. Dynamite, The Hardest Working Man in Show Business, The King of Funk, Minister of The New New Super Heavy Funk, Mr. Please Please Please Please Her, และ the Godfather of Soul

อ้างอิง[แก้]

  1. James Brown, the "Godfather of Soul," dies at 73. (2006, December 25). CNN Entertainment News. Retrieved January 5, 2007.
  2. Pareles, J. (2006, December 26). James Brown, the "Godfather of Soul" dies at 73. The New York Times. Retrieved January 31, 2007.
  3. Chuck Brown. (2000). Washington Area Music Association. Retrieved January 28, 2007.