เจฟฟ์ บั๊กลีย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เจฟฟ์ บั๊กลีย์
ชื่อจริง เจฟฟรีย์ สกอต บั๊กลีย์
ชื่ออื่น สกอต "สกอตตี" มัวร์เฮด
แนวเพลง อัลเทอร์เนทีฟร็อก, โฟล์ก
อาชีพ นักร้อง-นักแต่งเพลง, นักดนตรี
เครื่องดนตรี เสียงร้อง, กีตาร์
ช่วงปี 1991–1997
ค่ายเพลง Columbia
ส่วนเกี่ยวข้อง Tim Buckley, The A.M., Shinehead, Gods and Monsters
เว็บไซต์ www.jeffbuckley.com
Notable instruments
Fender Telecaster

เจฟฟรีย์ สกอต บั๊กลีย์ (อังกฤษ: Jeffrey Scott Buckley) (17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1966 - 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1997) หรือโตมาในชื่อ สก็อตตี มัวร์เฮด (อังกฤษ: Scotty Moorhead)[1] เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง และนักกีตาร์ชาวอเมริกัน เขาเป็นบุตรชายของทิม บั๊กลีย์ นักดนตรีเช่นกัน หลังจาก 1 ทศวรรษที่เขาทำงานเป็นมือกีตาร์รับจ้างในลอสแอนเจลิส บั๊กลีย์ก็มีชื่อเสียงมากขึ้นในต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 โดยเล่นเพลงทำใหม่ของศิลปินอื่น ในงานที่อีสวิลเลจ ในแมนฮัตตัน อย่างเช่น งาน Sin-é ที่เขาค่อย ๆ เพิ่มความเป็นตัวเองเข้าไปมากขึ้น หลังจากที่เขาปฏิเสธค่ายเพลงที่สนใจเขาไปหลายค่าย[2] รวมถึงผู้จัดการของพ่อเขาที่ชื่อ เฮิร์บ โคเฮน[3] เขาก็ได้เซ็นสัญญากับโคลัมเบีย โดยได้รวบรวมสมาชิกวงและบันทึกเสียงผลงานสตูดิโออัลบั้มเพียงชุดเดียวของเขาที่ชื่อ Grace

มากกว่า 2 ปีที่วงออกทัวร์เพื่อประชาสัมพันธ์อัลบั้ม รวมถึงคอนเสิร์ตในสหรัฐอเมริกา ยุโรป ญี่ปุ่นและออสเตรเลีย เขาก็ได้หยุดทัวร์ไปในปี 1996[4] และพยายามไม่บ่อยครั้งที่จะบันทึกเสียงอัลบั้มชุดที่ 2 ในนิวยอร์กโดยมีทอม เวอร์เลน เป็นโปรดิวเซอร์ ในปี 1997 บั๊กลีย์ย้ายไปอยู่เมมฟิส รัฐเทนเนสซี เพื่อจะทำงานอัลบั้มต่อ จะมีชื่ออัลบั้มว่า My Sweetheart the Drunk ได้บันทึกเสียงเดโม่ 4 เพลงอยู่หลายครั้ง และยังแสดงเดี่ยวในโชว์ที่งานท้องถิ่น ขณะที่รอสมาชิกวงของเขาจากนิวยอร์ก เขาจมน้ำระหว่งการว่ายน้ำตอนเย็น สวมเสื้อผ้าเต็มชุด ในแม่น้ำมิสซิสซิปปี ก็พบร่างของเขาเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1997[5]

หลังจากที่เขาเสียชีวิต ก็มีการออกผลงานของเขาหลังการตาย รวมถึงรวมเพลง 4 เพลงเดโม่และการบันทึกเสียงในเพลงจากอัลบั้มชุดที่ 2 ที่ยังทำไม่เสร็จ My Sweetheart the Drunk และผลงานเพิ่มเติมในอัลบั้มเปิดตัว Grace และผลงานแสดงสด อีพีชุด Live at Sin-é ก็ประสบความสำเร็จบนชาร์ต กับซิงเกิล "Hallelujah" เพลงเก่าของลีโอนาร์ด โคเฮน ที่ติดชาร์ตอันดับ 1 บนบิลบอร์ดในชาร์ตฮอตดิจิตอลซองส์ ในเดือนมีนาคม 2008 และยังติดอันดับ 2 บนยูเคซิงเกิลส์ชาร์ต ในช่วงคริสต์มาสปี 2008 ผลงานของบั๊กลีย์ยังคงได้รับความนิยม[6] และยังติดอยู่ในรายชื่อยอดเยี่ยมทางดนตรีของสื่อ[7][8]

อ้างอิง[แก้]

  1. Browne (2001), p. 58
  2. Browne (2001) pp. 171-3
  3. Browne (2001) p. 107
  4. Jeffbuckley.com
  5. ""Jeff Buckley — The Haunted Rock Star"". Marie Claire. 2001-10-29. สืบค้นเมื่อ 2008-06-13. 
  6. Browne (2001) p. 337
  7. ""The Rolling Stone 500 Greatest Albums of All Time"". rollingstone.com. 2003-11-18. สืบค้นเมื่อ 2008-06-13. 
  8. ""Q Magazine - 100 greatest songs of all time October 2006"". Q Magazine. October 2006. สืบค้นเมื่อ 2008-06-13.