เคาน์ตี
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
-
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ เคาน์ตี (แก้ความกำกวม)
เคาน์ตี (county) หรือ เทศมณฑล เป็นเขตการปกครองที่รองจากระดับประเทศ โดยในเคาน์ตีมักจะประกอบไปด้วยจังหวัดหรือเมือง
เนื้อหา |
[แก้] ประวัติ
เดิมในแผ่นดินใหญ่ยุโรป "เคาน์ตี" คือ "อาณาจักรเคานท์" (อังกฤษ: County, ฝรั่งเศส: Comté, อิตาลี: Condado, เยอรมัน: Grafschaft) comté, condado, Grafschaft) เป็นดินแดนที่อยู่ภายใต้การปกครองของ "เคานท์" (อังกฤษ: Count, ฝรั่งเศส: Comte, อิตาลี: Conde, เยอรมัน: Graf) ในอังกฤษ ไอร์แลนด์ และฝรั่งเศส หลังสมัยเคลติคผู้มีตำแหน่งเทียบกับ "เคานท์" บนแผ่นดินใหญ่เรียกว่า "เอิร์ล" อาณาจักรเคานท์สังเกตได้จากการใช้คำนำหน้าชื่อว่าเป็น "County of..." เช่น "County of Cleves" ตัวอย่างของเคาน์ตีในประวัติศาสตร์ก็ได้แก่อาณาจักรเคานท์แห่งคลีฟส์ในเยอรมนี ถ้าอาณาจักรได้รับการเลื่อนฐานะชื่อฐานะของอาณาจักรก็จะเปลี่ยนตามไปด้วย เช่นเมื่ออาณาจักรเคานท์แห่งคลีฟส์ได้รับการเลื่อนฐานะขึ้นเป็นอาณาจักรระดับดยุคฐานะของอาณาจักรก็เปลี่ยนเป็นอาณาจักรดยุคแห่งคลีฟส์
[แก้] เคาน์ตีในสหรัฐอเมริกา
ในสหรัฐอเมริกา มีขนาดรองลงมาจากรัฐ แต่ใหญ่กว่าเมือง ในแต่ละเคาน์ตีจะมีหน่วยงานรัฐบาลสำหรับจัดการในท้องถิ่นนั้น ในสหรัฐอเมริกามีเคาน์ตีทั้งหมด 3,086 เคาน์ตี โดยเฉลี่ย 62 เคาน์ตีต่อหนึ่งรัฐ รัฐที่มีเคาน์ตีมากที่สุดคือ รัฐเทกซัส มี 254 เคาน์ตี และรัฐที่มีเคาน์ตีน้อยสุดคือ รัฐเดลาแวร์ มี 3 เคาน์ตีในรัฐ[1]
คำว่า เคาน์ตี เป็นหน่วยการปกครองที่ใช้ใน 48 รัฐ (จาก 50 รัฐ) โดยใน รัฐหลุยเซียนา ใช้ชื่อว่า แพริช (parish) และ รัฐอะแลสกา ใช้ชื่อว่า โบโรฮ์ (borough)
[แก้] เคาน์ตีในอังกฤษ
[แก้] เคาน์ตีในแคนาดา
[แก้] อ้างอิง
- ^ How Many Counties are in Your State?. Click and Learn. สืบค้นวันที่ 2007-04-24
|
|||||||||||