เคอร์ลิง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
สนามแข่งขันเคอร์ลิงในปัจจุบัน
การแข่งขันเคอร์ลิงในปี 1897
นักกีฬาทีมชาติแคนาดา คนที่หนึ่งกำลังทอยสโตน ขณะที่อีกสองคนกำลังเตรียมประคองสโตน ที่โอลิมปิกฤดูหนาว 2006

เคอร์ลิง (อังกฤษ: Curling) เป็นกีฬาฤดูหนาวประเภททีม แข่งขันบนลานน้ำแข็ง มีถิ่นกำเนิดในสกอตแลนด์ในยุคกลาง โดยพบหลักฐานว่ามีการละเล่นกีฬาชนิดนี้ในฤดูหนาว โดยเล่นในทะเลสาบที่ผิวหน้ากลายเป็นน้ำแข็ง ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 พบอุปกรณ์การเล่นทำด้วยไม้ สลักปีที่สร้างระบุปี ค.ศ. 1511 [1] กีฬาชนิดนี้ต้องอาศัยการประสานงานจากเพื่อนร่วมทีม และการวางแผนกีดกันคู่ต่อสู้ จึงได้รับการเปรียบเปรยว่าเป็น "หมากรุกบนน้ำแข็ง" [2][3]

ในการเล่นผู้เล่นแต่ละทีมจะต้องผลักก้อนหินแกรนิตรูปกลม เรียกว่า สโตน ให้ไถลไปบนลานน้ำแข็งให้เข้าใกล้เป้าหมายที่เรียกว่า โฮม โดยในระหว่างที่สโตนไถลไป จะมีผู้เล่นอีกสองคน ใช้อุปกรณ์มีลักษณะคล้ายไม้ถูพื้น คอยประคองและปรับเส้นทางการไถล โดยการถูน้ำแข็งบริเวณรอบๆ สโตน แต่ละทีมจะสลับกันผลักก้อนสโตน 8-10 ก้อน ให้เข้าใกล้โฮม และกระทบสโตนของฝ่ายตรงข้ามให้กระเด็นออกห่างโฮม คล้ายกับกีฬาเปตอง โดยผู้เล่นอีกคนหนึ่งอยู่บริเวณโฮมคอยชี้เป้าหมาย และใช้ไม้ถูปรับความเร็วของสโตนฝ่ายตัวเองหรือคู่แข่งที่ถูกกระทบ

กีฬาเคอร์ลิงเคยได้รับการบรรจุแข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 เมื่อปี ค.ศ. 1924 ก่อนจะถูกยกเลิกไป ได้มีความพยายามนำกีฬาชนิดนี้กลับมาบรรจุเป๋นกีฬาสาธิตอีกหลายครั้ง และนำกลับมาแข่งขันชิงเหรียญทองตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 จนถึงปัจจุบัน

อ้างอิง[แก้]

  1. "Wooden Curling Stone". Wisconsin Historical Society. 2006-02-23. สืบค้นเมื่อ 2010-10-14. 
  2. "‘Chess on ice’". Princeton Allumni Weekly. 2009-01-28. สืบค้นเมื่อ 2010-10-10. 
  3. "Chess on ice". The Curling News. 2007-06-22. สืบค้นเมื่อ 2010-10-10. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]